ఎన్నికల హామీలతో ఆర్థిక వ్యవస్థకు త్రెటు
తమిళనాడులో ప్రధాన రాజకీయ పార్టీల మధ్య హోరాహోరీగా సాగుతున్న ఎన్నికల ప్రచారంలో, మేనిఫెస్టోలు భారీ సంక్షేమ పథకాలతో కిక్కిరిసిపోతున్నాయి. ఈ ప్రతిపాదనలు, ముఖ్యంగా భారీ మొత్తంలో నగదు బదిలీలు (cash transfers) మరియు ఉచిత పథకాలపై దృష్టి సారించడంతో, రాష్ట్ర ఆర్థిక వ్యవస్థపై భరించలేని భారాన్ని మోపనున్నాయి. అంచనాల ప్రకారం, మహిళలకు ప్రతి నెలా ఇచ్చే ఆర్థిక సహాయం (monthly assistance) ఒక్కదానికే సంవత్సరానికి సుమారు ₹54,000 కోట్ల వరకు ఖర్చయ్యే అవకాశం ఉంది. ఇది రాష్ట్ర అంచనా ఆదాయంలో 16.28% ఉంటుంది (2025-26 ఆర్థిక సంవత్సరానికి). ఇతర పథకాలను కలిపితే, DMK, AIADMK వంటి ప్రధాన పార్టీల వార్షిక ఆర్థిక భారం, లబ్ధిదారుల సంఖ్యను బట్టి ₹48,500 కోట్ల నుండి ఆందోళనకరమైన ₹64,000 కోట్ల వరకు చేరవచ్చు. ఉచిత గృహోపకరణాలకు మరో ₹18,000 కోట్ల నుండి ₹29,700 కోట్ల వరకు అదనపు భారం పడనుంది. ఈ అంచనాలు 16వ ఫైనాన్స్ కమిషన్ సూచించిన GSDPలో 3% ఫిస్కల్ డెఫిసిట్ (లోటు) పరిమితికి చాలా దూరంగా ఉన్నాయి. DMK 4.94%, AIADMK 5.94% లోటును ప్రదర్శిస్తూ, ఆర్థిక క్రమశిక్షణను విస్మరిస్తున్నాయని, ఇది రాష్ట్ర ఆర్థిక పునాదిని దెబ్బతీస్తుందని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు. 2025-26లో రాష్ట్ర అంచనా ఆదాయం దాదాపు ₹3.31 లక్షల కోట్ల వరకు ఉండవచ్చు.
రుణాల ఊబి, క్రెడిట్ రిస్క్
ఈ హామీల తక్షణ పరిణామం రాష్ట్ర రుణ భారం పెరగడమే. అంచనా వేసిన ఫిస్కల్ డెఫిసిట్లు, రాష్ట్ర రుణ-GSDP నిష్పత్తిని 30% మార్కు వైపు లేదా దాటి తీసుకెళ్లే అవకాశం ఉంది. ఇది రాష్ట్ర ఆర్థిక ఆరోగ్యానికి అత్యంత ప్రమాదకరమైన స్థాయిగా పరిగణించబడుతుంది. 2024-25 ఆర్థిక సంవత్సరంలో, తమిళనాడు రుణ-GSDP నిష్పత్తి ఇప్పటికే 30.6% గా అంచనా వేయబడింది, ఇది జాగ్రత్తగా నిర్వహించాల్సిన స్థాయి. ప్రతిపాదిత వ్యయాలు ఈ పరిస్థితిని మరింత తీవ్రతరం చేస్తాయి. ఇది రిజర్వ్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇండియా (RBI) మరియు ఫైనాన్స్ కమిషన్ నిర్దేశించిన నియమాలకు సవాలుగా మారుతుంది. దీనివల్ల తమిళనాడు క్రెడిట్ రేటింగ్ గణనీయంగా తగ్గే ప్రమాదం ఉంది. రేటింగ్ తగ్గితే, రాష్ట్రానికి రుణాలు తీసుకునే ఖర్చు పెరుగుతుంది, ఇది రుణ చెల్లింపు భారాన్ని మరింత పెంచి, రుణాల ఊబిలో కూరుకుపోయేలా చేస్తుంది. ప్రస్తుతం తమిళనాడు ప్రభుత్వ సెక్యూరిటీలపై వడ్డీ రేట్లు 7-9% పరిధిలో ఉన్నాయి, ఇవి రేటింగ్ తగ్గితే గణనీయంగా పెరుగుతాయి. 8వ పే కమిషన్ (8th Pay Commission) ప్రభావంతో ఉద్యోగులు, పెన్షనర్ల బిల్లులు కూడా పెరిగే అవకాశం ఉంది, ఇది ఇప్పటికే సంక్షేమ పథకాలతో కునారిల్లుతున్న బడ్జెట్లపై మరింత భారాన్ని మోపుతుంది.
దిగజారుతున్న పోటీ: రాష్ట్రాల ఆర్థిక సంక్రమణ
తమిళనాడు ఆర్థిక సమస్య ఒక ప్రత్యేక సంఘటన కాదు. ఇది భారతదేశంలోని అనేక రాష్ట్రాల్లో కనిపిస్తున్న విస్తృత ధోరణిని ప్రతిబింబిస్తుంది. NITI Aayog ఫిస్కల్ హెల్త్ ఇండెక్స్ 2026 ప్రకారం, ఆర్థిక క్రమశిక్షణ విషయంలో తమిళనాడు 'ఆకాంక్ష' (Aspirational) వర్గంలోకి జారింది. ఇది కేరళ, ఆంధ్రప్రదేశ్ వంటి రాష్ట్రాల సరసన నిలుస్తుంది, ఇవి నిరంతరం పెరుగుతున్న అప్పులు, లోటులతో ఆర్థిక ఒత్తిడిని ఎదుర్కొంటున్నాయి. పంజాబ్ వంటి రాష్ట్రాల ఆర్థిక పరిస్థితి మరింత ఆందోళనకరంగా ఉంది, రుణ-GSDP నిష్పత్తి 45% సమీపంలో ఉంది. అక్కడ సబ్సిడీలు, రైతు మద్దతుకే బడ్జెట్లో ఎక్కువ భాగం ఖర్చయిపోతోంది, అభివృద్ధి కార్యక్రమాలకు పెద్దగా నిధులు మిగలడం లేదు. తమిళనాడు మేనిఫెస్టోల్లో కనిపించే పోటీపడి ప్రజాకర్షణ పథకాలు (competitive populism) ఒక డొమినో ప్రభావాన్ని సృష్టించవచ్చు. ఇది ఇతర రాష్ట్రాలను కూడా స్వల్పకాలిక ఎన్నికల లాభాల కోసం దీర్ఘకాలిక ఆర్థిక స్థిరత్వాన్ని పక్కనపెట్టేలా ప్రోత్సహిస్తుంది. ఎన్నికల ఒత్తిళ్ల వల్ల ఏర్పడుతున్న ఈ 'దిగజారుతున్న పోటీ' (race to the bottom), 16వ ఫైనాన్స్ కమిషన్ సిఫార్సు చేసిన ఆర్థిక క్రమశిక్షణను దెబ్బతీస్తుంది. ఇది మొత్తం భారతదేశ స్థూల ఆర్థిక స్థిరత్వాన్ని కూడా ప్రభావితం చేస్తుంది. నిపుణుల హెచ్చరిక ప్రకారం, రాష్ట్రాల అനിയంత్రిత వ్యయం, ముఖ్యంగా అర్హత లేని సబ్సిడీలపై, ఆర్థిక వ్యవస్థలను దెబ్బతీసి, అవసరమైన అభివృద్ధి వ్యయాన్ని తగ్గిస్తుంది.
ప్రజాకర్షణకు మూల్యం: ఓట్ల కోసం అభివృద్ధి బలి
ఈ మేనిఫెస్టోలపై ప్రధాన విమర్శ ఏమిటంటే, అవి విద్య, ఆరోగ్యం వంటి కీలక రంగాల అభివృద్ధికి, మౌలిక సదుపాయాల కల్పనకు అవసరమైన నిధులను వినియోగ ఆధారిత రాయితీలు (consumption-oriented subsidies) వైపు మళ్ళిస్తున్నాయి. సబ్సిడీలు సామాజిక అవసరాలను తీర్చగలవు, కానీ అవి వ్యక్తిగత చొరవను తగ్గించేలా లేదా విద్య, ఆరోగ్యం వంటి అవసరమైన వస్తువులకు (merit goods) నిర్దేశించబడని పక్షంలో ప్రమాదకరం. ఉచిత గ్యాస్, గృహోపకరణాలు వంటివి ఈ కోవలోకి రావు. ప్రస్తుతం, ఉపాధిని పెంచడం, సామర్థ్యాన్ని నిర్మించడం లేదా మౌలిక సదుపాయాలను అభివృద్ధి చేయడం వంటి దీర్ఘకాలిక వృద్ధికి కీలకమైన అంశాలపై దృష్టి పెట్టకుండా, తక్షణ సహాయం అందించడంపై ఎక్కువ ప్రాధాన్యత కనిపిస్తోంది. ఇది తక్షణ వినియోగానికి (immediate consumption) ప్రాధాన్యతనిస్తూ, దీర్ఘకాలిక వృద్ధికి అవసరమైన మౌలిక సదుపాయాలు, విద్య, ఆరోగ్యం వంటి పెట్టుబడులను విస్మరిస్తోంది. రాష్ట్ర రుణ-GSDP నిష్పత్తి ఇప్పటికే క్లిష్టమైన స్థాయిలో ఉంది. ఇది మరింత పెరిగితే, వడ్డీ చెల్లింపులు పెరిగి, ఉత్పత్తి రంగ వ్యయాలకు నిధులు తగ్గిపోతాయి.
బేర్ కేస్ (Bear Case): ఆంక్షల మధ్య ఆర్థిక నిర్లక్ష్యం
హెడ్జ్ ఫండ్ల (Hedge Fund) కోణం నుండి చూస్తే, తమిళనాడు పరిస్థితి ఒక క్లాసిక్ ఉదాహరణ. రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం ఆర్థిక క్రమశిక్షణను పక్కనపెట్టడం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. రాష్ట్ర వ్యయ నిర్మాణంలో, ఇప్పటికే జీతాలు, పెన్షన్లు, వడ్డీ చెల్లింపులు వంటి నిర్వహణ ఖర్చులే (committed expenditure) సగం కంటే ఎక్కువ ఆదాయాన్ని తీసుకుంటున్నాయి. మేనిఫెస్టోలలోని భారీ, బేషరతు సంక్షేమ హామీలు కేవలం భరించలేనివి మాత్రమే కాదు, అవి రాష్ట్ర లక్ష్యాన్ని దీర్ఘకాలిక ఆస్తుల సృష్టి, సామర్థ్య నిర్మాణం నుండి పూర్తిగా మళ్ళిస్తున్నాయి. ఈ విధానం తరాలను స్వయం సమృద్ధిగా మార్చడానికి బదులుగా, ప్రభుత్వ సాయంపై ఆధారపడేలా చేస్తుందనే ప్రమాదం ఉంది. రాజకీయ పార్టీలు స్థిరమైన వృద్ధికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వకుండా, ఆర్థిక నిర్లక్ష్యంతో కూడిన ఓట్ల కోసం హామీలు ఇవ్వడం ఒక కీలకమైన లోపం. తక్కువ అప్పులు, అధిక మూలధన వ్యయాలు నిర్వహించే ఆర్థికంగా క్రమశిక్షణ గల రాష్ట్రాలతో పోలిస్తే, తమిళనాడు తన బాధ్యతలను గణనీయంగా విస్తరించుకునేలా కనిపిస్తోంది. ఇది అవసరమైన సేవలను, భవిష్యత్ వృద్ధి ప్రాజెక్టులను నిధులు సమకూర్చగల రాష్ట్ర సామర్థ్యాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది. 16వ ఫైనాన్స్ కమిషన్ సూచనలను కూడా విస్మరించి, రాష్ట్రాలు ఇలాగే ఆర్థిక నియమాలను ఉల్లంఘిస్తే, శాసన, న్యాయపరమైన పరిశీలనలు ఎదుర్కోవలసి రావచ్చు.
నిపుణుల ఏకాభిప్రాయం, భవిష్యత్ అంచనా
ప్రస్తుత ఎన్నికల హామీల ప్రేరేపిత ఆర్థిక ప్రయాణం, ఆర్థిక విశ్లేషకులలో తీవ్ర ఆందోళన కలిగిస్తోంది. 16వ ఫైనాన్స్ కమిషన్ ఆర్థిక క్రమశిక్షణకు, ఆఫ్-బడ్జెట్ రుణాలను నిలిపివేయడానికి, సబ్సిడీలను హేతుబద్ధీకరించడానికి (rationalize) ప్రాధాన్యతనిచ్చింది. ఇది తమిళనాడు రాజకీయ పార్టీలు అనుసరిస్తున్న మార్గానికి నేరుగా విరుద్ధంగా ఉంది. రిజర్వ్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇండియా (RBI) యొక్క 4% ద్రవ్యోల్బణ లక్ష్యం (inflation target) ఒక కీలకమైన స్థూల ఆర్థిక అంకర్ (anchor) గా ఉన్నప్పటికీ, రాష్ట్ర స్థాయిలో నిరంతరాయంగా కొనసాగే ఆర్థిక అసమతుల్యతలు ద్రవ్య విధానాన్ని (monetary policy) క్లిష్టతరం చేసి, మొత్తం ఆర్థిక స్థిరత్వాన్ని దెబ్బతీస్తాయి. రాష్ట్రాలు తమ వ్యయ ప్రాధాన్యతలను పునఃపరిశీలించుకోవాలని, భరించలేని ప్రజాకర్షణ చర్యల నుండి మూలధన వ్యయం, ఉపాధి కల్పన వైపు మారాలని ఈ పరిస్థితి నొక్కి చెబుతోంది. ఈ మార్పు రాకపోతే, రాష్ట్రాలు తమ క్రెడిట్ యోగ్యతను (creditworthiness) ప్రమాదంలో పడేసి, భారతదేశం యొక్క విస్తృత ఆర్థిక అభివృద్ధి లక్ష్యాలను అడ్డుకునే ప్రమాదం ఉంది.