భారతీయ తయారీ రంగంలో (Manufacturing Sector) భారీ అంతరం నెలకొంది. అతి తక్కువ పెద్ద పరిశ్రమలు దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను శాసిస్తుంటే, చిన్న తరహా యూనిట్లు అధిక అప్పులు, తక్కువ ఉత్పాదకతతో సతమతమవుతున్నాయి.
తాజా 'యాన్యువల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండస్ట్రీస్' డేటా ప్రకారం, మన దేశ తయారీ రంగంలో ఒక స్పష్టమైన విభజన కనిపిస్తోంది. 200 కంటే ఎక్కువ మంది కార్మికులు ఉన్న పరిశ్రమలు మొత్తం ఫ్యాక్టరీల సంఖ్యలో కేవలం 10.4% మాత్రమే ఉన్నప్పటికీ, దేశ తయారీ విలువలో 72% వీటి నుంచే వస్తోంది. అంటే, భారీ మూలధనం ఉన్న కంపెనీలే ఈ రంగానికి అసలైన చోదక శక్తిగా మారాయి.
చిన్న పరిశ్రమల పరిస్థితి ఏమిటి?
తయారీ రంగం పిరమిడ్‌లో కింది స్థాయిలో ఉన్న సూక్ష్మ పరిశ్రమల (Micro-units) పరిస్థితి ఆందోళనకరంగా ఉంది. 10 మంది కంటే తక్కువ మంది పని చేసే యూనిట్లు మొత్తం ఫ్యాక్టరీల్లో 36% వాటాను కలిగి ఉన్నా, అవి కేవలం 2% అవుట్‌పుట్‌ని మాత్రమే ఇస్తున్నాయి. 50 మంది లోపు పని చేసే చిన్న ఫ్యాక్టరీలు దాదాపు 71% ఉన్నప్పటికీ, వాల్యూ కంట్రిబ్యూషన్ మాత్రం కేవలం 10% మాత్రమే. ఈ చిన్న యూనిట్లు తక్కువ ఉత్పాదకత చక్రంలో చిక్కుకుపోయి ఇబ్బంది పడుతున్నాయి.
అప్పుల భారం - రిస్క్ ఫ్యాక్టర్
చిన్న తరహా పరిశ్రమలకు అతిపెద్ద సవాలు 'రుణం'. వీటి లోన్-టు-వాల్యూ రేషియో **85%**గా ఉండటం ఆందోళన కలిగించే విషయం. అదే పెద్ద సంస్థల్లో ఇది కేవలం 39% మాత్రమే. అధిక అప్పుల వల్ల ఈ చిన్న సంస్థలు కొత్త మిషనరీ, టెక్నాలజీ లేదా ఎంప్లాయీ ట్రైనింగ్‌పై పెట్టుబడి పెట్టలేకపోతున్నాయి.
2024-25 ఆర్థిక సంవత్సరంలో ప్రగతి
ఈ విభేదాలు ఉన్నప్పటికీ, రికగ్నైజ్డ్ మ్యానుఫాక్చరింగ్ సెక్టార్ 7.81% అవుట్‌పుట్ వృద్ధిని, 7.19% ఎంప్లాయ్‌మెంట్ వృద్ధిని నమోదు చేసింది. అయితే, కేవలం 2.7% ఫ్యాక్టరీలు మాత్రమే అధికారికంగా R&D (పరిశోధన) విభాగాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. పెద్ద కంపెనీలు R&Dపై దృష్టి పెట్టడం వల్ల చిన్న సంస్థలతో పోలిస్తే అవి మరింత దూసుకెళ్తున్నాయి. ఇన్వెస్టర్లు ఈ ఇండస్ట్రియల్ గ్యాప్‌ను గమనిస్తూ, ప్రభుత్వం ప్రకటించే ప్రొడక్షన్-లింక్డ్ ఇన్సెంటివ్స్ (PLI) వంటి ప్రోత్సాహకాలు ఈ చిన్న సంస్థల ఆర్థిక పరిస్థితిని ఎలా మారుస్తాయో చూడాలి.