భారతదేశం $30 ట్రిలియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థ లక్ష్యం: టెక్నాలజీ, R&Dలో వెనుకబాటు ఒక పెద్ద సవాల్!

Chief Economic Advisor V. Anantha Nageswaran భారతదేశం 2047 నాటికి, అంటే దేశ స్వాతంత్ర్యం వచ్చి 100 ఏళ్లు పూర్తయ్యే సమయానికి, $30 ట్రిలియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థగా ఎదగాలని ఒక ప్రతిష్టాత్మక లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించారు. ఈ మహోన్నత లక్ష్యాన్ని చేరుకోవాలంటే, దేశం తన సాంకేతిక సామర్థ్యాలను (Technological Capabilities) గణనీయంగా పెంచుకోవాలి. ప్రస్తుతం భారతదేశ GDP సుమారు $3.91 ట్రిలియన్ డాలర్లుగా ఉంది. రాబోయే ఆరు సంవత్సరాలలో ఇది $7.8 ట్రిలియన్ డాలర్లకు చేరుకుంటుందని అంచనాలున్నాయి. అయితే, $30 ట్రిలియన్ మార్కును అందుకోవడానికి, ప్రతి సంవత్సరం డాలర్ల రూపంలో 12% స్థిరమైన వృద్ధిని సాధించాల్సి ఉంటుంది. ఈ లక్ష్యం చేరుకోవడానికి అవసరమైన ఆవిష్కరణలు (Innovation) మరియు పునాది పెట్టుబడులపై సందేహాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి.

2023-24 ఆర్థిక సంవత్సరంలో భారతదేశ GDP 8.2% వృద్ధిని నమోదు చేసింది. దీనికి ప్రధానంగా దేశీయ డిమాండ్, తయారీ రంగం దోహదపడ్డాయి. అయితే, IMF, ప్రపంచ బ్యాంక్ వంటి సంస్థల అంచనాల ప్రకారం, 2026-27 ఆర్థిక సంవత్సరానికి వృద్ధి రేటు సుమారు 6.5% నుండి 6.6% కి పరిమితం కావచ్చని తెలుస్తోంది. $30 ట్రిలియన్ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవాలంటే, కేవలం మెరుగుదలలతో సరిపెట్టకుండా, అత్యాధునిక అభివృద్ధి, ఫ్రాంటియర్ పరిశోధనల వైపు భారత ఆర్థిక వ్యవస్థ మళ్లాలి. దీనికి దేశ పరిశోధన, అభివృద్ధి (R&D) వ్యవస్థను బలోపేతం చేయడం చాలా ముఖ్యం. ఉదాహరణకు, IIT మద్రాస్ తన అంతర్జాతీయ క్యాంపస్ ను టాంజానియాలోని జాంజిబార్‌లో ప్రారంభించడం ప్రపంచస్థాయి ఆశయాలకు నిదర్శనం. అయినప్పటికీ, R&D పెట్టుబడుల కొరత కీలక సమస్యగా మిగిలిపోయింది.

భారతదేశం GDPలో పరిశోధన, అభివృద్ధిపై చేసే మొత్తం ఖర్చు (GERD) ఇటీవలి కాలంలో 0.64% నుండి 0.66% మధ్యనే నిలిచిపోయింది. ఇది ప్రపంచ సగటు 1.18% తో పోలిస్తే చాలా తక్కువ. చైనా వంటి దేశాలు తమ GDPలో సుమారు 2% R&Dపై ఖర్చు చేస్తున్నాయి. మరో ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే, భారతదేశంలో R&D నిధుల వాటాలో దాదాపు మూడింట రెండొంతులు ప్రభుత్వ రంగం నుంచే వస్తోంది. దీనికి విరుద్ధంగా, అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో 70% కంటే ఎక్కువ R&D నిధులు ప్రైవేట్ రంగం నుంచే సమకూరుతున్నాయి. ఈ ప్రభుత్వ నిధుల విధానం తరచుగా విప్లవాత్మక ఆవిష్కరణల కంటే, చిన్నపాటి మెరుగుదలలకే ప్రాధాన్యత ఇస్తుంది. భారతదేశ డిజిటల్ ఆర్థిక వ్యవస్థ వేగంగా వృద్ధి చెందుతూ, 2022-23లో GDPలో 11% కంటే ఎక్కువ వాటాను అందించింది. 2029-30 నాటికి ఇది దాదాపు **20%**కి చేరుతుందని అంచనా. అయితే, నిజంగా అధునాతన సాంకేతికతలను అభివృద్ధి చేయడానికి, ఈ వృద్ధికి దీటుగా పునాది పరిశోధనలలో పురోగతి సాధించడం అవసరం.

$30 ట్రిలియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థగా ఎదగడానికి, భారతదేశం అనేక నిర్మాణపరమైన అడ్డంకులు, బాహ్య బలహీనతలను ఎదుర్కోవాల్సి ఉంది. ముఖ్యంగా పశ్చిమాసియాలో భౌగోళిక రాజకీయ ఉద్రిక్తతలు, ప్రపంచ సరఫరా గొలుసులను (Supply Chains) దెబ్బతీసి, చమురు ధరలను పెంచే ప్రమాదం ఉంది. భారతదేశం భారీగా ముడి చమురు దిగుమతులపై ఆధారపడి ఉంది, ఇందులో సుమారు సగం పశ్చిమాసియా నుంచే వస్తుంది. ఇది ధరల షాక్‌లకు, ద్రవ్యోల్బణానికి, కరెంట్ అకౌంట్ లోటుకు దారితీయవచ్చు. అంతేకాకుండా, గత ఏడాది కాలంలో భారత రూపాయి డాలర్‌తో పోలిస్తే సుమారు 12.21% బలహీనపడింది. ఇది డాలర్లలో వృద్ధి లక్ష్యాలను మరింత క్లిష్టతరం చేస్తుంది. భౌగోళిక రాజకీయపరమైన రిస్కులు ఆర్థిక వ్యవస్థలో అస్థిరతను పెంచుతున్నాయి, ద్రవ్య విధానాన్ని కఠినతరం చేసి, ఎగుమతి వృద్ధిని తగ్గించవచ్చు. గతంలో "హిందూ రేట్ ఆఫ్ గ్రోత్" (సుమారు 4% వృద్ధి) మాదిరిగానే, ఈ ప్రతిష్టాత్మక లక్ష్యానికి అవసరమైన అధిక వార్షిక వృద్ధి రేట్లను ( 8% కంటే ఎక్కువ) నిలకడగా సాధించడం కష్టతరం అవుతుందని కొందరు భావిస్తున్నారు.

భారతదేశ $30 ట్రిలియన్ ఆర్థిక లక్ష్యాన్ని 2047 నాటికి చేరుకోవడం అనేది, నిలకడైన అధిక వృద్ధి, లోతైన నిర్మాణాత్మక సంస్కరణలు అమలు చేస్తే "సాధించగల ఆశయం"గా పరిగణించబడుతోంది. అయితే, దీని సాధ్యత R&D పెట్టుబడులను గణనీయంగా పెంచడం, ప్రైవేట్ రంగ ఆవిష్కరణలను ప్రోత్సహించడం, బాహ్య షాక్‌లను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కోవడంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఈ మార్గంలో కేవలం ఆర్థిక విస్తరణ మాత్రమే కాకుండా, స్వదేశీ సాంకేతిక సామర్థ్యాలను గణనీయంగా మెరుగుపరచడం, ప్రపంచ అనిశ్చితులపై స్థితిస్థాపక విధానాన్ని అనుసరించడం అవసరం. ఫ్రాంటియర్ పరిశోధనల కోసం ప్రత్యేకమైన, పెరిగిన నిబద్ధత లేకుండా, ఈ ప్రతిష్టాత్మక ఆర్థిక లక్ష్యాలు కేవలం ఆకాంక్షలుగానే మిగిలిపోవచ్చు.