దక్షిణాసియాలో భారత్ చేపట్టిన కీలకమైన క్రాస్-బార్డర్ ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ ప్రాజెక్టుల పూర్తిలో జాప్యం నెలకొంది. దీనివల్ల వ్యూహాత్మకంగా భారత్ వెనుకబడి, అంతర్జాతీయ పోటీదారులు ఆ స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తున్నారు. ప్రాజెక్టుల అమలు వేగం తగ్గడం దేశీయ వాణిజ్య అనుసంధానంపై ప్రభావం చూపుతోంది.
భారత్ చేపట్టిన 'నేబర్‌హుడ్ ఫస్ట్' (Neighbourhood First) పాలసీకి ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ ప్రాజెక్టుల అమలు పెద్ద పరీక్షగా మారింది. గ్లోబల్ ఫోరమ్స్‌లో భారత్ కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నప్పటికీ, క్షేత్రస్థాయిలో కనెక్టివిటీ ప్రాజెక్టులు మాత్రం ఆశించిన వేగంతో ముందుకు సాగడం లేదు. రోడ్లు, రైల్వేలు మరియు ఓడరేవుల నిర్మాణంలో నిరంతర జాప్యం, ప్రాంతీయ వాణిజ్య అనుసంధానాన్ని మరియు దౌత్య సంబంధాలను దెబ్బతీస్తోంది.
ప్రాజెక్టుల అమలులో అడ్డంకులు
ప్రధాన సమస్య ఏంటంటే, ప్రాజెక్టుల ప్రకటనకు మరియు పూర్తికి మధ్య భారీ గ్యాప్ ఉండటం. ఉదాహరణకు, 'కాలాదన్ మల్టీ-మోడల్ ట్రాన్సిట్ ట్రాన్స్‌పోర్ట్ ప్రాజెక్ట్' (Kaladan Multi-Modal Transit Transport Project) వంటి హై-ప్రొఫైల్ పనులు నిర్ణీత గడువులను చాలాసార్లు దాటేశాయి. ఈ ఆలస్యం వల్ల ప్రాజెక్టుల వ్యయం పెరగడమే కాకుండా, వాణిజ్య అవకాశాలు తగ్గి, వ్యూహాత్మక లక్ష్యాలు నీరుగారిపోతున్నాయి.
పోటీదారుల దూకుడు
మరోవైపు, అంతర్జాతీయ పోటీదారులు తక్కువ సమయంలోనే నాణ్యమైన ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ ప్రాజెక్టులను పూర్తి చేసి పట్టు సాధిస్తున్నారు. బంగ్లాదేశ్‌లోని 'పద్మ బ్రిడ్జ్ రైల్ లింక్' (Padma Bridge Rail Link) ఇటీవలే ప్రారంభం కావడం దీనికి నిదర్శనం. మయన్మార్‌లో కూడా భారీ డీప్-సీ పోర్ట్ పెట్టుబడులతో ఇతర దేశాలు తమ ఉనికిని చాటుకుంటున్నాయి.
మార్కెట్ మరియు పెట్టుబడిదారులపై ప్రభావం
ఇన్వెస్టర్లు, అనలిస్టులు ఈ జాప్యాన్ని ఒక పెద్ద రిస్క్‌గా చూస్తున్నారు. ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ ప్రాజెక్టులు ఇలాగే ఆలస్యమైతే BIMSTEC, BBIN వంటి గ్రూపుల ప్రభావం కూడా తగ్గుతుంది. నేపాల్‌లో జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులు లేదా రైల్వే లింక్‌లు అనుకున్న సమయానికి పూర్తి కాకపోవడంతో, పొరుగు దేశాలు ఇతర భాగస్వామ్యాల వైపు చూస్తున్నాయి. భారత్ తన ప్లానింగ్ సామర్థ్యానికి తగ్గట్టుగా వేగవంతమైన అమలును (Execution) చూపించగలిగితేనే, ఈ ప్రాంతంలో ఆర్థిక భాగస్వామిగా తన స్థానాన్ని పదిలం చేసుకోగలదు.