Whalesbook
దేశ తయారీ రంగం GDPలో వాటాను ప్రస్తుతం ఉన్న 17-17.5% నుంచి **25%**కి పెంచాలనే భారత లక్ష్యం, ఇటీవల ప్రవేశపెట్టిన బడ్జెట్ చర్యలు, EU, US లతో కొత్తగా కుదిరిన స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ఒప్పందాలపై (FTAs) ఆధారపడి ఉంది. పరిశ్రమల వర్గాల్లో ఆశావాదం ఉన్నప్పటికీ, గ్లోబల్ ప్రొటెక్షనిజం (Global Protectionism), దిగుమతులపై పెరిగే ఆధారపడటం, ముఖ్యంగా మైక్రో, స్మాల్ అండ్ మీడియం ఎంటర్ప్రైజెస్ (MSMEs) ఈ కొత్త వాణిజ్య అవకాశాలను ఎంతవరకు సద్వినియోగం చేసుకోగలవు అనేదానిపై తీవ్రమైన ఆందోళనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి.
EU, US ఒప్పందాలు: అవకాశమా? ఆందోళనా?
EU తో కుదిరిన కొత్త FTA, భారత ఎగుమతులలో 41%, EU ఎగుమతులలో 65% మేర వృద్ధిని అందిస్తుందని అంచనా. రసాయనాలు, వస్త్రాలు, ఇంజనీరింగ్ వస్తువులు వంటి కీలక భారతీయ ఎగుమతులకు తక్షణమే సుంకాల తగ్గింపులు (Tariff Reductions) ఉంటాయని భావిస్తున్నారు. ఇది MSMEల నాయకత్వంలోని పారిశ్రామిక కేంద్రాలకు ఊతమిస్తుందని భావిస్తున్నారు.
మరోవైపు, అమెరికాతో కుదిరిన ఒప్పందం మాత్రం ఒక 'గ్రోత్ డ్రైవర్' (Growth Driver) కంటే 'హార్మ్ రిడక్షన్ టూల్' (Harm Reduction Tool) గానే కొందరు విశ్లేషకులు చూస్తున్నారు. దీనివల్ల భారత ఎగుమతులు అమెరికాకు 22-26% వరకు తగ్గి, భారత GDPపై ప్రతికూల ప్రభావం చూపే అవకాశం ఉందని అంచనా. 2024లో అమెరికాతో భారత్ వస్తు వ్యాపార లోటు (Goods Trade Deficit) $45.8 బిలియన్ గా నమోదైంది. అయితే, అదే ఏడాది అమెరికాతో మొత్తం ద్వైపాక్షిక వాణిజ్యం సుమారు $212.3 బిలియన్ గా ఉంది.
చైనాపై ఆధారపడటం: మారిన మచ్చ?
చైనాపై దిగుమతి ఆధారపడటాన్ని తగ్గించాలనే లక్ష్యాలు ఉన్నప్పటికీ, 2024-25లో బీజింగ్తో భారత్ వాణిజ్య లోటు $99.21 బిలియన్కి పెరిగింది. ఎరువులు, రసాయనాలు, ఇనుము/ఉక్కు వంటి రంగాలలో దిగుమతులు తగ్గినా, మొబైల్ ఫోన్ల దిగుమతులు తగ్గుముఖం పట్టినా, కీలకమైన ముడిసరుకుల కోసం చైనాపైనే ఆధారపడటం కొనసాగుతోంది. ముఖ్యంగా, వ్యూహాత్మక రంగాలకు అవసరమైన రేర్ ఎర్త్ పర్మనెంట్ మాగ్నెట్స్ (REPMs)లో 60-80% వరకు చైనా నుంచే దిగుమతి చేసుకుంటున్నాం. ఇది స్వయం సమృద్ధి లక్ష్యాలకు, సరఫరా గొలుసుల (Supply Chains) వైవిధ్యీకరణకు పెను సవాలుగా మారింది.
MSMEలకు బలం: టెక్నాలజీ, నిధులు
దేశ తయారీ రంగం Output Growth FY 2024-25 లో **4.26%**తో, జనవరి 2025లో IIP (Index of Industrial Production) **5.0%**తో స్థిరంగా ఉన్నప్పటికీ, 25% GDP లక్ష్యాన్ని చేరుకోవాలంటే నిర్మాణాత్మక సమస్యలను పరిష్కరించాలి. GDPలో 8%, తయారీ రంగ అవుట్పుట్లో 45%, ఎగుమతులలో 40% వాటా కలిగిన MSMEలు టెక్నాలజీ అడాప్షన్, స్కేలింగ్ అప్ విషయంలో సవాళ్లను ఎదుర్కొంటున్నాయి. 2026-27 యూనియన్ బడ్జెట్, MSME గ్రోత్ ఫండ్ కింద ₹10,000 కోట్ల కేటాయింపులు, మెరుగైన క్రెడిట్ గ్యారెంటీలతో ఈ అడ్డంకులను అధిగమించాలని చూస్తోంది. నిపుణుల అభిప్రాయం ప్రకారం, కేవలం వృద్ధిని మాత్రమే కాకుండా, పనితీరును, సాంకేతికతను మెరుగుపరచడాన్ని ప్రోత్సహించడం MSMEలకు FTA డిమాండ్లను అందుకోవడానికి కీలకం. ప్రొడక్షన్-లింక్డ్ ఇన్సెంటివ్ (PLI) పథకాలు ఇప్పటికే $17 బిలియన్ కంటే ఎక్కువ పెట్టుబడులను ఆకర్షించి, దేశీయ సామర్థ్యాలను పెంచే ప్రయత్నం చేస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ, చౌకైన దిగుమతుల నుంచి తీవ్రమైన పోటీని ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుందనే ఆందోళనల నేపథ్యంలో, MSMEలకు FTAs ఎంతవరకు ప్రయోజనకరంగా ఉంటాయనేది చర్చనీయాంశంగానే మిగిలింది.
లోతైన విశ్లేషణ: ప్రపంచంతో పోలిస్తే?
ప్రస్తుతం భారతదేశ తయారీ రంగం GDPలో దాదాపు 17% వాటా కలిగి ఉంది. ఇది చైనా (28%), జపాన్ (20%) వంటి ప్రపంచ తయారీ దిగ్గజాలతో పోలిస్తే వెనుకబడే ఉంది. అమెరికా **11%**తో ఉంది, అయితే భారత్ 2028 నాటికి **20.1%**కి చేరుకోవాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. తయారీ రంగంలోని ప్రముఖ కంపెనీలను సూచించే Nifty India Manufacturing ETF, ఫిబ్రవరి 4, 2026 నాటికి 1-సంవత్సర కాలంలో 17.2% రాబడిని అందించింది, ఇది ఈ రంగం వృద్ధి కథనంలో మార్కెట్ భాగస్వామ్యాన్ని సూచిస్తుంది. 2026-27 యూనియన్ బడ్జెట్, వ్యూహాత్మక, టెక్నాలజీ-ఇంటెన్సివ్ రంగాలలో సామర్థ్యాలను పెంపొందించడంతో పాటు, ఉద్యోగ కల్పన, ఎగుమతుల వైవిధ్యీకరణ కోసం శ్రామిక-ఇంటెన్సివ్ పరిశ్రమలను ప్రోత్సహించే రెండు-మార్గాల వ్యూహాన్ని అనుసరిస్తోంది. దేశీయ ఉత్పత్తి, సరఫరా భద్రత అవసరాలను, ప్రపంచ పోటీతత్వం, ఎగుమతి మార్కెట్ యాక్సెస్ ఆవశ్యకతతో సమతుల్యం చేయడం ఈ విధానం యొక్క లక్ష్యం.