భారత రవాణా రంగంలో ఇప్పుడు నియంత్రణల పరంగా పెద్ద గందరగోళం నెలకొంది. షిప్పింగ్ లైన్లు పోర్టు టెర్మినల్స్ను సొంతం చేసుకోవచ్చు, కానీ ఎయిర్పోర్ట్-ఎయిర్లైన్ క్రాస్-ఓనర్షిప్పై మాత్రం కఠినమైన ఆంక్షలు ఉన్నాయి. నేషనల్ లాజిస్టిక్స్ పాలసీలో భాగంగా ప్రభుత్వం ఈ నిబంధనలను ఎలా ఏకీకృతం చేస్తుందన్నది ఇన్వెస్టర్లకు కీలకం కానుంది.
భారతదేశం తన లాజిస్టిక్స్ వ్యవస్థను మల్టీమోడల్ పద్ధతిలో ఆధునీకరించాలని చూస్తోంది. అయితే, మరీ ముఖ్యంగా మెరైన్ (సముద్రయాన) మరియు ఏవియేషన్ (విమానయాన) రంగాల మధ్య ఉన్న విరుద్ధమైన నిబంధనలు పెద్ద అడ్డంకిగా మారాయి. PM GatiShakti వంటి పథకాలతో అనుసంధానతను పెంచాలని ప్రయత్నిస్తున్నా, రెండు వేర్వేరు రంగాలకు భిన్నమైన రూల్ బుక్స్ ఉండటం వల్ల ఇన్వెస్టర్లకు అనిశ్చితి నెలకొంది.
మెరైన్ రంగం - ఓనర్షిప్ కల్చర్
భారతదేశంలోని సముద్ర రవాణా రంగంలో వర్టికల్ ఇంటిగ్రేషన్ ఇప్పుడు సర్వసాధారణం. ఇక్కడ షిప్పింగ్ కంపెనీలే పోర్ట్ టెర్మినల్స్ను కూడా నిర్వహిస్తున్నాయి. Mediterranean Shipping Co., Hapag-Lloyd వంటి దిగ్గజాలు మన దేశంలోని పోర్టు ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్చర్లో భారీగా పెట్టుబడులు పెట్టాయి. ఇది సానుకూల అంశమే అయినా, కొన్నిసార్లు తమ సొంత షిప్పులకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం (Berthing Slots), ఇతర సంస్థలకు ధరలు పెంచడం వంటి రిస్కులు కూడా ఉన్నాయి.
ఏవియేషన్ రంగం - కఠిన ఆంక్షలు
దీనికి భిన్నంగా, ఏవియేషన్ రంగంలో రూల్స్ చాలా స్ట్రిక్ట్. ఎయిర్పోర్ట్ ఆపరేటర్లు ఎయిర్లైన్స్ కంపెనీల్లో వాటాలు కలిగి ఉండకూడదు. ఎయిర్పోర్ట్ స్లాట్లు, గేట్లు చాలా తక్కువగా ఉంటాయి కాబట్టి, సొంత ఫ్లైట్లకే ప్రాధాన్యత ఇస్తారన్న భయంతో regulators ఈ ఆంక్షలు పెట్టారు. కానీ, దీనివల్ల ఇంటిగ్రేటెడ్ బిజినెస్ మోడల్స్ ద్వారా వచ్చే సామర్థ్యం దెబ్బతింటోంది.
ఇన్వెస్టర్లు ఏం గమనించాలి?
ప్రభుత్వం ఇప్పుడు ఈ రెండింటినీ సమన్వయం చేసేలా కొత్త విధానాన్ని రూపొందించే యోచనలో ఉంది. ఒకవేళ కేవలం ఓనర్షిప్ నిషేధాల కంటే, పారదర్శకమైన ధరలు మరియు అందరికీ సమానమైన యాక్సెస్ (Non-discriminatory access) ఉండేలా నిబంధనలు మారిస్తే, అది లాజిస్టిక్స్ ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్చర్ రంగంలో భారీ మార్పులకు దారితీస్తుంది. కాబట్టి, ఇన్వెస్టర్లు ఈ రెగ్యులేటరీ అప్డేట్స్ను గమనిస్తూ ఉండటం చాలా ముఖ్యం.