భారతీయ విద్యా వ్యవస్థ తీవ్ర సవాళ్లను ఎదుర్కొంటోంది. GDPలో కేవలం **2.7%** మాత్రమే విద్యపై ఖర్చు చేస్తుండటంతో, స్కిల్ గ్యాప్ పెరిగి యువత ఉపాధి అవకాశాలను కోల్పోతోంది. ఇది దీర్ఘకాలిక ఆర్థిక వృద్ధిపై ప్రభావం చూపే ప్రమాదం ఉంది.
మన విద్యా వ్యవస్థలో నెలకొన్న నిర్మాణాత్మక సమస్యలు ఇప్పుడు దేశ ఆర్థిక భవిష్యత్తునే ప్రమాదంలో పడేస్తున్నాయి. విధాన నిర్ణేతలు విద్యారంగానికి 6% GDP కేటాయింపులను లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నా, 2015 నుంచి ఈ వ్యయం 2.7% నుంచి 2.9% మధ్యే స్థిరంగా ఉండిపోయింది. నిధుల కొరత వల్ల పాఠశాల మౌలిక సదుపాయాలు క్షీణించడమే కాకుండా, చిన్న విద్యా సంస్థలు మూతపడటం విద్యార్థులపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతోంది.
లేబర్ మార్కెట్పై ప్రభావం
UDISE+ గణాంకాల ప్రకారం, జాతీయ స్థాయిలో సెకండరీ లెవెల్ డ్రాపౌట్ రేటు 11.5% కి చేరుకుంది. డిగ్రీలు పూర్తి చేసిన వారిలో కూడా కేవలం 42.6% మంది మాత్రమే ఉద్యోగాలకు అవసరమైన నైపుణ్యాలను కలిగి ఉన్నారు. దీనివల్ల భారీ సంఖ్యలో గ్రాడ్యుయేట్లు అందుబాటులో ఉన్నా, పరిశ్రమలకు కావాల్సిన అర్హత గల అభ్యర్థులు దొరక్క ఉత్పాదకత దెబ్బతింటోంది.
NEET-UG 2026 వివాదం
ఇటీవల జరిగిన NEET-UG 2026 పరీక్షల వ్యవహారం పరీక్షల నిర్వహణలో ఉన్న లోపాలను ఎండగట్టింది. కేవలం పేపర్ లీక్ సమస్యలే కాకుండా, టీచర్ల కొరత, వ్యవస్థాపక వైఫల్యాలు కూడా మన విద్యా ప్రమాణాలను ఎలా దెబ్బతీస్తున్నాయో బయటపెట్టింది. ఈ సమస్యలు కేవలం సామాజిక అంశాలు మాత్రమే కాదు, భారత స్థూల ఆర్థిక పనితీరుకు (Macro-economic performance) కీలకమైనవి.
రాబోయే రోజుల్లో ప్రభుత్వం కేవలం తాత్కాలిక పరిష్కారాలు కాకుండా, పునాది స్థాయి నుంచి నైపుణ్యాభివృద్ధిని పెంచేలా నిర్మాణాత్మక సంస్కరణలు చేపట్టాల్సి ఉంటుంది. మనకున్న 'డెమోగ్రాఫిక్ డివిడెండ్'ను నిజమైన ఆర్థిక శక్తిగా మార్చుకోవాలంటే, విద్య-ఉపాధి మధ్య ఉన్న ఈ అగాధాన్ని వెంటనే పూడ్చాల్సిన అవసరం ఉంది.