భారత్ తన **20%** ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ లక్ష్యాన్ని **2030** గడువు కంటే ముందే పూర్తి చేసింది. ఇది ఇంధన రంగంలో పెద్ద మైలురాయి అయినప్పటికీ, ఆహార ధాన్యాల ధరలు మరియు సరఫరాపై కొత్త చర్చలకు దారితీస్తోంది.
భారతదేశం తన 20% ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ లక్ష్యాన్ని నిర్దేశిత 2030 గడువు కంటే ముందే విజయవంతంగా చేరుకుంది. దిగుమతి చేసుకునే ఇంధనంపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించడానికి మరియు రైతులకు అదనపు ఆదాయం కల్పించడానికి ఈ కార్యక్రమాన్ని వేగవంతం చేశారు. అయితే, ఈ వేగం ఇప్పుడు వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల సరఫరాలో కొత్త సవాళ్లను సృష్టిస్తోంది.
డిమాండ్ వర్సెస్ సప్లై గ్యాప్
గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఇంధన డిమాండ్ ఊహించని విధంగా పెరిగింది. 2019-20 నుంచి 2025-26 మధ్య ఆయిల్ మార్కెటింగ్ కంపెనీలకు ఇథనాల్ సరఫరా 38% వార్షిక వృద్ధి రేటును నమోదు చేసింది. కానీ, అదే సమయంలో చెరకు దిగుబడి 5.1%, వరి దిగుబడి 4.4% మాత్రమే పెరిగాయి. ఈ అసమతుల్యత ఆహార మరియు ఇంధన రంగాల మధ్య పోటీని పెంచుతోంది.
ఫుడ్ ఇన్ఫ్లేషన్పై చర్చ
ఇథనాల్ తయారీ కోసం చెరకు రసాన్ని ఎక్కువగా మళ్లించడం వల్ల చక్కెర ధరలు పెరుగుతున్నాయనే ఆరోపణలు వినిపిస్తున్నాయి. అయితే, ప్రభుత్వం వీటిని తోసిపుచ్చింది. ధరల పెరుగుదలకు సీజనల్ డిమాండ్, పంటలకు సోకిన 'రెడ్ రాట్' తెగుళ్లు మరియు భారీ వర్షాలే కారణమని పేర్కొంది. ఏది ఏమైనా, నిత్యావసర ధరల సెన్సిటివిటీ ఇన్వెస్టర్లకు ఒక ముఖ్యమైన అంశంగా మారింది.
మొక్కజొన్న (Maize) వైపు మొగ్గు
ఆహార భద్రతను కాపాడేందుకు, ఇథనాల్ తయారీలో చెరకు, వరిపై ఆధారపడటం తగ్గించి, మొక్కజొన్న వినియోగాన్ని పెంచాలని ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది. దీనికోసం మొక్కజొన్న సాగు విస్తీర్ణం 2022-23 లోని 10.74 మిలియన్ హెక్టార్ల నుండి 2025-26 నాటికి 14.44 మిలియన్ హెక్టార్లకు పెరిగింది. ఈ వ్యూహం భవిష్యత్తులో ఆహార, ఇంధన రంగాల మధ్య సమతుల్యతను తీసుకువస్తుందని అంచనా.