భారతీయ అగ్రిటెక్ (Agtech) సంస్థలు ఇప్పుడు సరికొత్త వ్యూహంతో ముందుకు వెళ్తున్నాయి. సంప్రదాయ పంపిణీ వ్యవస్థలను తొలగించడానికి బదులుగా, వారితో కలిసి పని చేయడం ద్వారా లాభాలను ఆర్జించాలని చూస్తున్నాయి. ఈ మార్పు వల్ల క్యాష్ బర్న్ (Cash Burn) తగ్గి, కంపెనీలు సుస్థిరమైన వృద్ధిని సాధించే అవకాశం ఉంది.
భారతీయ వ్యవసాయ సాంకేతిక రంగం (Agtech) ఇప్పుడు కీలక మలుపులో ఉంది. గత కొన్ని ఏళ్లుగా మార్కెట్ను తమ గుప్పిట్లోకి తెచ్చుకోవడానికి చేసిన ప్రయత్నాలు బెడిసికొట్టడంతో, ఇప్పుడు అగ్రిటెక్ సంస్థలు 'కొలాబరేటివ్ మోడల్' (Collaborative Integration) వైపు మళ్లుతున్నాయి. ఇది వేగంగా ఎదగాలన్న ఆత్రుత కంటే, లాభదాయకతకు ప్రాధాన్యత ఇచ్చే కొత్త ధోరణి.
పాత మోడల్ ఎందుకు ఫెయిల్ అయ్యింది?
గత దశాబ్ద కాలంగా అగ్రిటెక్ స్టార్టప్లు హోల్సేలర్లు, డిస్ట్రిబ్యూటర్లను తొలగించి నేరుగా రైతులకు, చిల్లర వ్యాపారులకు సేవలు అందించాలని భావించాయి. కానీ, గ్రామీణ స్థాయిలో కల్పించాల్సిన లాజిస్టిక్స్, క్రెడిట్ సదుపాయాలు మరియు దశాబ్దాలుగా నమ్మకంతో కొనసాగుతున్న నెట్వర్క్లను డిజిటల్ ప్లాట్ఫారమ్లు అంత సులభంగా భర్తీ చేయలేకపోయాయి. భారీ డిస్కౌంట్లతో మార్కెట్ వాటాను పెంచుకోవాలని చూసిన స్టార్టప్లు, చివరకు అధిక క్యాష్ బర్న్ సమస్యలో చిక్కుకున్నాయి.
ఫిజిటల్ (Phygital) వ్యూహం
ప్రస్తుతం కంపెనీలు 'ఫిజిటల్' విధానాన్ని అనుసరిస్తున్నాయి. అంటే, ఫిజికల్ డిస్ట్రిబ్యూషన్ నెట్వర్క్కు డిజిటల్ టూల్స్ను జోడించడం. సంప్రదాయ డిస్ట్రిబ్యూటర్లతో గొడవ పడకుండా, వారితో కలిసి పనిచేయడం వల్ల సప్లై చైన్లో పారదర్శకత పెరుగుతోంది. తయారీదారులకు కూడా తమ ఉత్పత్తులు ఏ ప్రాంతంలో ఎంత అమ్ముడవుతున్నాయో తెలుసుకోవడానికి ఇది దోహదపడుతోంది.
ఇన్వెస్టర్లకు మారుతున్న సూచనలు
ఇన్వెస్టర్ల దృష్టిలో ఇప్పుడు 'గ్రాస్ మర్చండైజ్ వాల్యూ' (GMV) కంటే 'యూనిట్ ఎకనామిక్స్' (Unit Economics) అత్యంత ముఖ్యం. సొంతంగా నెట్వర్క్ నిర్మించుకునే భారీ ఖర్చును తగ్గించుకోవడం వల్ల కంపెనీల ఆదాయ మార్గాలు స్థిరంగా మారుతున్నాయి.
అయితే, ఈ కొత్త మోడల్లో కూడా సవాళ్లు లేకపోలేదు. ముఖ్యంగా గ్రామీణ రిటైలర్లకు ఇచ్చే క్రెడిట్ (Credit Risk) విషయంలో కంపెనీలు చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. నాన్-బ్యాంకింగ్ ఫైనాన్షియల్ కంపెనీల (NBFCs) సాయంతో విలువ ఆధారిత సేవలను ఎలా అందిస్తాయి, అలాగే స్కేలింగ్ సమయంలో లాభాలను ఎలా మెరుగుపరుస్తాయి అనే అంశాలు ఇన్వెస్టర్లకు కీలకం కానున్నాయి.