ఇంధన రంగంలో ఇథనాల్ సత్తా
కేంద్ర మంత్రి నితిన్ గడ్కరీ, రైతులను 'ఊర్జాదాత' (Energy Providers)గా మార్చేందుకు, గ్రామీణ ఉపాధిని భారీగా పెంచేందుకు ఇథనాల్పై దృష్టి సారించారు. దేశం ఏటా సుమారు ₹22 లక్షల కోట్లకు పైగా శిలాజ ఇంధనాల దిగుమతులపై ఖర్చు చేస్తోంది. ఈ భారత్ను తగ్గించుకోవడానికి, ఇథనాల్ వంటి దేశీయ ప్రత్యామ్నాయాలు కీలకమవుతున్నాయి. అంతర్జాతీయంగా బ్రెంట్ క్రూడ్ (Brent crude) ధరలు $80 మార్కును సమీపించడం, WTI ధరలు కూడా గణనీయంగా పెరగడం ఈ పరిస్థితిని మరింత తీవ్రతరం చేసింది. దీనివల్ల, భారతదేశ వార్షిక చమురు దిగుమతి ఖర్చులు ఏకంగా $70 బిలియన్ల వరకు పెరిగే అవకాశం ఉంది. ఈ నేపథ్యంలో, ఇథనాల్ కేవలం పర్యావరణ ఎంపిక మాత్రమే కాదు, ఆర్థిక ఆవశ్యకతగా మారింది.
ఈ సానుకూల పరిణామాలతో, ఇథనాల్ ఉత్పత్తిలో నిమగ్నమైన షుగర్ కంపెనీల షేర్లు జోరందుకున్నాయి. ఉదాహరణకు, Shree Renuka Sugars, Bajaj Hindusthan Sugar వంటి కంపెనీల షేర్లు ఇటీవల 11% వరకు పెరిగాయి.
రంగం వృద్ధి & కంపెనీల ఆర్థిక స్థితి
ప్రస్తుతం సుమారు $6.51 బిలియన్ల విలువైన భారతదేశ ఇథనాల్ మార్కెట్, 2029 నాటికి 8.84% వార్షిక వృద్ధి రేటుతో $10 బిలియన్లకు పైగా చేరుకుంటుందని అంచనా. 2025-2026 నాటికి పెట్రోల్లో 20% ఇథనాల్ను బ్లెండింగ్ చేయాలనే ప్రభుత్వ లక్ష్యం డిమాండ్ను గణనీయంగా పెంచుతోంది. Shree Renuka Sugars రోజుకు 1,250 KL ఇథనాల్ ఉత్పత్తి సామర్థ్యంతో ఒక ముఖ్యమైన ప్లేయర్గా ఉంది. Dhampur Sugar Mills, తన ఇంటిగ్రేటెడ్ ఫెసిలిటీస్, డిస్టిలరీస్తో కలిసి లాభపడుతోంది. దీని P/E నిష్పత్తి సుమారు 13.35 గా ఉంది.
అయితే, ఆర్థిక పరిస్థితులు కంపెనీల వారీగా మారుతున్నాయి. Shree Renuka Sugars, Bajaj Hindusthan Sugar వంటివి నెగటివ్ P/E నిష్పత్తిని కలిగి ఉన్నాయి. ఇది ప్రస్తుతానికి నష్టాల్లో ఉన్నాయని, పాలసీ మద్దతు, మార్కెట్ హెచ్చుతగ్గులపై ఆధారపడి ఉన్నాయని సూచిస్తోంది.
ఇథనాల్ భవిష్యత్తును నిర్దేశించే అంశాలు
ప్రభుత్వ మద్దతు, చమురు దిగుమతులు తగ్గించుకోవాల్సిన అవసరం ఉన్నప్పటికీ, ఇథనాల్ రంగం వృద్ధి స్థిరమైన పాలసీ మద్దతు, ముడిసరుకు ధరలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. జాతీయ బయోఫ్యూయల్ పాలసీ, ఆహారేతర ముడిసరుకుల నుండి ఇథనాల్ ఉత్పత్తిని పెంచాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. అధిక ముడి చమురు ధరలు, చెరకు, ధాన్యాల మళ్లింపును ఇథనాల్ ఉత్పత్తి వైపు ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. అలాగే, బ్రెజిల్లో చక్కెర ఉత్పత్తి తగ్గుతుందనే అంచనాలు ప్రపంచ చక్కెర ధరలను పెంచవచ్చు, ఇది భారతీయ ఉత్పత్తిదారులకు లాభదాయకం.
ఇథనాల్ ఉత్పత్తిదారులకు రిస్కులు
అనేక ప్రధాన కంపెనీలు, Shree Renuka Sugars, Bajaj Hindusthan Sugar వంటివి, నెగటివ్ P/E నిష్పత్తులతో పనిచేస్తున్నాయి. అంటే, ప్రస్తుత ఆదాయాల ఆధారంగా వాటి విలువలు లేవని, ప్రభుత్వ పాలసీలు, కమోడిటీ ధరల ఒడిదుడుకులపై ఆధారపడి ఉన్నాయని అర్థం. ప్రభుత్వ ఆదేశాలపై ఆధారపడటం వల్ల పాలసీ రిస్క్ కూడా ఉంది. చక్కెర, ధాన్యాల ధరల్లో హెచ్చుతగ్గులు ముడిసరుకు ఖర్చులను నేరుగా ప్రభావితం చేస్తాయి.
Dhampur Sugar Mills సానుకూల P/E నిష్పత్తిని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, దాని ఈక్విటీపై రాబడి (Return on Equity) కేవలం 4.65% గా ఉంది. సెక్టార్లో భారీ సామర్థ్యం ఉన్నప్పటికీ, డిమాండ్ లక్ష్యాలు నెరవేర్చబడకపోతే లేదా ముడిసరుకు లభ్యత పరిమితమైతే, అధిక సరఫరా రిస్క్ కూడా ఉంది.
