ఫిక్స్‌డ్ డిపాజిట్ల విభజన: భద్రత, లిక్విడిటీని పెంచుకునే మార్గాలు

చాలా మంది ఇన్వెస్టర్లు సౌలభ్యం కోసం ఒకే బ్యాంకులో పెద్ద మొత్తంలో ఫిక్స్‌డ్ డిపాజిట్ (FD) చేయడానికి ఇష్టపడతారు. అయితే, ఒకే డిపాజిట్‌లో ఎక్కువ డబ్బు ఉంచడం వల్ల భద్రత, ఆర్థిక అవసరాలకు డబ్బును వాడుకునే విషయంలో సమస్యలు తలెత్తవచ్చు. అందుకే, డబ్బును వేర్వేరు బ్యాంకుల్లో, వేర్వేరు కాలపరిమితుల్లో పెట్టుబడిగా పెట్టడం ద్వారా మీ సంపదను కాపాడుకోవచ్చు, నగదు ప్రవాహాన్ని మెరుగుపరుచుకోవచ్చు.

డిపాజిట్ రక్షణను పెంచుకోవడం

వేర్వేరు బ్యాంకుల్లో డబ్బును విభజించడం వల్ల వచ్చే ముఖ్యమైన ప్రయోజనం డిపాజిట్ ఇన్సూరెన్స్ అండ్ క్రెడిట్ గ్యారెంటీ కార్పొరేషన్ (DICGC) కవరేజ్. భారతదేశంలో, DICGC ప్రతి డిపాజిటర్‌కు ప్రతి బ్యాంకులో ₹5 లక్షల వరకు బీమా రక్షణ కల్పిస్తుంది. ఈ పరిమితి ఒకే బ్యాంకులో ఉన్న అన్ని ఖాతాల్లోని అసలు మొత్తం, వడ్డీతో కలిపి వర్తిస్తుంది.

ఒకే బ్యాంకులో ఎన్ని FD లు పెట్టినా, ఇన్సూరెన్స్ మొత్తం ₹5 లక్షలకే పరిమితం అవుతుంది. కాబట్టి, ఎక్కువ ఇన్సూరెన్స్ కవరేజ్ పొందాలంటే, తప్పనిసరిగా డిపాజిట్లను వేర్వేరు బ్యాంకింగ్ సంస్థల్లో విభజించాలి.

FD ల్యాడరింగ్ తో లిక్విడిటీని మెరుగుపరచడం

భద్రతతో పాటు, పెద్ద మొత్తాన్ని విభజించడం వల్ల లిక్విడిటీ సమస్యను కూడా పరిష్కరించుకోవచ్చు. మొత్తంగా డబ్బును ఒకే దీర్ఘకాలిక డిపాజిట్‌లో లాక్ చేస్తే, మధ్యలో డబ్బు అవసరమైతే, ప్రీమెచ్యూర్ విత్‌డ్రాయల్ పెనాల్టీ చెల్లించాల్సి వస్తుంది. దీన్ని నివారించడానికి, చాలా మంది ఇన్వెస్టర్లు FD ల్యాడరింగ్ అనే వ్యూహాన్ని ఉపయోగిస్తారు.

FD ల్యాడరింగ్ అంటే, మొత్తం పెట్టుబడి మొత్తాన్ని వేర్వేరు మెచ్యూరిటీ తేదీలతో అనేక చిన్న డిపాజిట్లుగా విభజించడం. ఉదాహరణకు, ₹10 లక్షలను ఐదేళ్ల పాటు ఒకే FD లో పెట్టే బదులు, దానిని ₹2 లక్షల చొప్పున ఐదు వేర్వేరు FD లుగా విభజించి, వరుసగా ఒకటి, రెండు, మూడు, నాలుగు, ఐదేళ్లలో మెచ్యూర్ అయ్యేలా పెట్టుకోవచ్చు. దీనివల్ల, మిగిలిన డిపాజిట్లను బ్రేక్ చేయకుండా, క్రమం తప్పకుండా కొంత మొత్తం అందుబాటులోకి వస్తుంది. ప్రతి FD మెచ్యూర్ అయినప్పుడు, ఖర్చులకు వాడవచ్చు లేదా ప్రస్తుత వడ్డీ రేటుతో రీ-ఇన్వెస్ట్ చేయవచ్చు.

సంక్లిష్టత, పన్నులను పరిగణనలోకి తీసుకోవడం

డిపాజిట్లను విభజించడం వల్ల స్పష్టమైన ప్రయోజనాలు ఉన్నప్పటికీ, కొన్ని పరిపాలనా సంక్లిష్టతలు ఉంటాయి. ఇన్వెస్టర్లు వేర్వేరు బ్యాంకుల్లో బహుళ మెచ్యూరిటీ తేదీలు, రెన్యూవల్ టైమ్‌లైన్స్, వడ్డీ జమ తేదీలను గుర్తుంచుకోవాలి. అలాగే, పన్ను అవసరాలను నిర్వహించడం మరింత క్లిష్టంగా మారుతుంది. ఆదాయం పన్ను పరిధి కంటే తక్కువగా ఉన్నవారు, TDS నివారించడానికి ప్రతి బ్యాంకుకు ఫారం 15G లేదా 15H సమర్పించాలి.

NBFC లు లేదా కార్పొరేట్ FDs వంటివి DICGC ఇన్సూరెన్స్ పథకం పరిధిలోకి రావు. ఎన్ని బ్యాంకులు ఉపయోగించినా, అన్ని ఫిక్స్‌డ్ డిపాజిట్లపై వచ్చిన వడ్డీ వ్యక్తిగత ఆదాయపు పన్ను స్లాబ్ ప్రకారం పూర్తిగా పన్ను పరిధిలోకి వస్తుంది.

చివరగా, పొదుపును ఒకేచోట ఉంచడమా లేక విభజించడమా అనేది ఇన్వెస్టర్ వ్యక్తిగత లక్ష్యాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. సరళతను కోరుకునేవారు, సమీప భవిష్యత్తులో డబ్బు అవసరం లేనివారు ఒకే డిపాజిట్‌ను కొనసాగించవచ్చు. అయితే, రిస్క్‌ను తగ్గించుకోవాలనుకునేవారు, తమ పెట్టుబడిపై అందుబాటులో ఉంచుకోవాలనుకునేవారు, బ్యాంకుల్లో డిపాజిట్లను విభజించి, ల్యాడరింగ్ వ్యూహాన్ని ఉపయోగించడం ఆర్థిక ప్రణాళికలో మంచి మార్గంగా పరిగణించబడుతుంది.