భారతదేశంలో ఎలక్ట్రిక్ వెహికల్ (EV) ఛార్జింగ్ నెట్వర్క్ ఆరు రెట్లు పెరిగి **30,000** స్టేషన్లకు చేరుకుంది. అయితే, ఈ స్టేషన్ల వినియోగం (Utilization) కేవలం **1% నుంచి 5%** మధ్యే ఉండటం ఆపరేటర్లను ఆందోళనకు గురిచేస్తోంది.
భారతదేశంలో EV ఛార్జింగ్ మౌలిక సదుపాయాల కల్పన వేగంగా జరుగుతున్నప్పటికీ, క్షేత్రస్థాయిలో పరిస్థితి భిన్నంగా ఉంది. 2022లో కేవలం 5,000గా ఉన్న పబ్లిక్ ఛార్జింగ్ స్టేషన్ల సంఖ్య, 2025 చివరి నాటికి 29,151కి చేరింది. అయితే, ఈ స్టేషన్లు చాలా వరకు ఖాళీగానే ఉంటున్నాయి.
డిమాండ్ - సప్లై మధ్య గ్యాప్
చాలా వరకు ఛార్జింగ్ కేంద్రాలు కేవలం నగరాలకే పరిమితం కావడం పెద్ద సమస్యగా మారింది. డేటా ప్రకారం, కర్ణాటక మరియు మహారాష్ట్రలోనే దేశంలోని మొత్తం ఛార్జింగ్ నెట్వర్క్లో 35% వరకు ఉన్నాయి. దీనివల్ల గ్రామీణ ప్రాంతాలు, నగరాల మధ్య ప్రయాణాల్లో ఛార్జింగ్ సమస్యలు ఎదురవుతున్నాయి. త్రీ-వీలర్లలో EVల వాడకం పెరిగినా, టూ-వీలర్లు మరియు ఫోర్-వీలర్ల నుండి వస్తున్న డిమాండ్ ఇంకా ఆశించిన స్థాయిలో లేదు.
ఆపరేటర్లపై ఆర్థిక భారం
ఛార్జింగ్ స్టేషన్ల ఆపరేటర్లకు విద్యుత్ ధరలు (టారిఫ్) ఒక ప్రధాన సవాలు. వివిధ రాష్ట్రాల్లో యూనిట్కు ₹6 నుండి ₹15 వరకు ఖర్చు అవుతోంది. దీనికి తోడు ల్యాండ్ మరియు మెయింటెనెన్స్ ఖర్చులు తోడై లాభాలను మింగేస్తున్నాయి. ప్రస్తుతం దేశంలో 200కు పైగా ఛార్జింగ్ ఆపరేటర్లు ఉండటంతో, పోటీ పెరిగి అస్తవ్యస్తమైన సైట్ సెలెక్షన్ వల్ల లాభదాయకత దెబ్బతింటోంది.
ప్రభుత్వ చేయూత.. ఆశలు..
ప్రభుత్వం 'PM E-DRIVE' పథకం కింద ₹10,900 కోట్ల కంటే ఎక్కువ బడ్జెట్ను కేటాయించింది. ఇది నెట్వర్క్ విస్తరణకు సహాయపడినప్పటికీ, స్టేషన్ల వినియోగం పెరగాలంటే డేటా ఆధారిత ప్రణాళికలు అవసరం. ఛార్జింగ్ స్టేషన్ల సంఖ్యపై కాకుండా, వాటి వినియోగంపై దృష్టి సారించినప్పుడే ఈ రంగం ఆర్థికంగా నిలదొక్కుకుంటుంది.