భారత వ్యవసాయ రంగం ఇప్పుడు సబ్సిడీలపై ఆధారపడకుండా, లాభదాయకమైన సర్క్యులర్ ఎకానమీ వైపు అడుగులు వేస్తోంది. CEF Group వంటి సంస్థలు వ్యర్థాల నుంచి ఇంధనాన్ని తయారు చేస్తూ భారీగా నిధులు సమీకరిస్తున్నాయి. అయితే, వీటి విజయం మాత్రం రైతులకు తక్కువ ఖర్చుతో ఎక్కువ దిగుబడిని అందించడంపైనే ఆధారపడి ఉంటుంది.
భారత వ్యవసాయ రంగం కీలక మలుపులో ఉంది. దశాబ్దాలుగా సబ్సిడీలు, గ్రాంట్లు లేదా కార్పొరేట్ సోషల్ రెస్పాన్సిబిలిటీ (CSR) నిధులపైనే ఆధారపడిన గ్రీన్ ఫార్మింగ్ ప్రయత్నాలు, ఇప్పుడు కమర్షియల్ ప్రాఫిటబిలిటీ వైపు దృష్టి మళ్లిస్తున్నాయి. ఇది కేవలం పర్యావరణానికే కాకుండా, రైతులకు నేరుగా ఆర్థిక లాభాలను తెచ్చేలా మార్పు చెందుతోంది.
CEF Group దూకుడు
ప్రస్తుతం స్టాక్ మార్కెట్లలో లిస్ట్ అవ్వకపోయినా, CEF Group ఈ రంగంలో సరికొత్త ట్రెండ్ను సెట్ చేస్తోంది. ఆగస్టు 2025లో ఈ సంస్థ సుమారు €38 మిలియన్ల (సుమారు ₹345 కోట్ల) పెట్టుబడులను జర్మన్ ఎక్స్పోర్ట్ ఫైనాన్స్ బ్యాంక్ నుంచి సమీకరించింది. ప్రభుత్వానికి చెందిన SATAT (Sustainable Alternative Towards Affordable Transportation) స్కీమ్ కింద, వ్యర్థాల నుంచి బయో-కంప్రెస్డ్ నేచురల్ గ్యాస్ మరియు ఆర్గానిక్ ఫెర్టిలైజర్లను తయారు చేసే 22 భారీ ప్లాంట్లను ఏర్పాటు చేయడమే ఈ నిధుల లక్ష్యం.
సవాళ్లు మరియు రిస్కులు
వ్యవసాయ రంగంలో బయో-ఆధారిత ఉత్పత్తులు సక్సెస్ అవ్వాలంటే, అవి ప్రభుత్వ సబ్సిడీలు పొందుతున్న సింథటిక్ ఎరువులకు గట్టి పోటీని ఇవ్వాలి. రైతులు తక్కువ మార్జిన్లతో పని చేస్తారు కాబట్టి, కొత్త బయో-ప్రొడక్ట్స్ ఖరీదైనవిగా ఉంటే ఆదరణ కష్టమే. కాబట్టి, కేవలం గ్రీన్ ప్రామిస్ మాత్రమే కాకుండా, 'యీల్డ్' (పంట దిగుబడి) ని పెంచడం ద్వారా మాత్రమే ఈ కంపెనీలు మార్కెట్లో నిలబడగలవు.
పెట్టుబడిదారులు గమనించాల్సినవి:
- Execution Risk: మున్సిపల్ బాడీలతో 25 ఏళ్ల పాటు ఉండే ఒప్పందాల అమలులో ఆలస్యం జరిగే అవకాశం ఉంటుంది.
- Feedstock Supply: వ్యర్థాల సరఫరాలో స్థిరత్వం లేకపోతే ప్లాంట్ ఎఫిషియన్సీ దెబ్బతింటుంది.
- Policy Risks: ప్రభుత్వ పథకాలు, సబ్సిడీలు లేదా బయో-ఫ్యూయల్ నిబంధనల్లో మార్పులు వస్తే, కంపెనీల ప్రాఫిటబిలిటీపై నేరుగా ప్రభావం పడుతుంది.
చివరగా, ఈ రంగానికి వచ్చే ఫ్యూచర్ అప్డేట్స్లో ప్లాంట్ కమిషనింగ్ తేదీలు, మున్సిపల్ కాంట్రాక్టుల సక్సెస్ రేటు మరియు రైతులకు పెరిగిన పంట దిగుబడికి సంబంధించిన డేటానే ఈ బిజినెస్ మోడల్ యొక్క భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తాయి.