2030 నాటికి యూరియా ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని **13.7 మిలియన్ టన్నుల**కు పెంచాలని కేంద్రం లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. దీనివల్ల దిగుమతులపై ఆధారపడటం తగ్గి, భారీగా విదేశీ మారకద్రవ్యం ఆదా అవ్వడంతో పాటు, సబ్సిడీ భారం కూడా తగ్గుతుంది. ఈ ప్రాజెక్టుల్లో GAIL, Coal India మరియు Rashtriya Chemicals and Fertilizers వంటి ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు ప్రధాన పాత్ర పోషించనున్నాయి.
దేశీయ ఎరువుల ఉత్పత్తిని పెంచడం ద్వారా విదేశీ దిగుమతులపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించుకోవాలని భారత్ వ్యూహాత్మకంగా అడుగులు వేస్తోంది. దీనివల్ల ప్రతి మిలియన్ టన్ను ఉత్పత్తికి సుమారు $500 మిలియన్ల విదేశీ మారకద్రవ్యం ఆదా అయ్యే అవకాశం ఉంది. 2030 నాటికి దేశీయ యూరియా ఉత్పత్తిని 43.7 మిలియన్ టన్నులకు చేర్చడం ద్వారా దేశ అవసరాల్లో 90% స్వదేశంలోనే ఉత్పత్తి చేయాలని కేంద్రం ప్లాన్ చేస్తోంది.
భారీ ఇన్వెస్ట్‌మెంట్‌లు - కీలక ప్రాజెక్టులు
'నేషనల్ ఇన్వెస్ట్‌మెంట్ పాలసీ ఫర్ యూరియా-2026' కింద ఈ ప్రాజెక్టులను వేగవంతం చేస్తున్నారు. ఇందులో భాగంగా ఒడిశాలో ₹19,000 కోట్ల పెట్టుబడితో తల్చేర్ ఫెర్టిలైజర్స్ (Talcher Fertilizers) కోల్ గ్యాసిఫికేషన్ ప్లాంట్‌ను నిర్మిస్తోంది. ఇందులో GAIL, Coal India మరియు Rashtriya Chemicals and Fertilizers భాగస్వాములుగా ఉన్నాయి. ఇది 2028 నాటికి కార్యకలాపాలను ప్రారంభించే అవకాశం ఉంది. అలాగే, అస్సాంలో ₹10,600 కోట్ల వ్యయంతో మరో ప్లాంట్ 2030 నాటికి సిద్ధం కానుంది. రష్యాకు చెందిన JSC UralChemతో కూడా చర్చలు జరుగుతున్నాయి.
సబ్సిడీ భారంపై ప్రభావం
ప్రస్తుతం ఎరువుల సబ్సిడీ బిల్లు ₹2.17 లక్షల కోట్లు దాటింది. గ్లోబల్ మార్కెట్‌లో ధరల హెచ్చుతగ్గుల వల్ల ప్రభుత్వ ఖజానాపై పడుతున్న భారాన్ని తగ్గించడమే ఈ నిర్ణయం వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశ్యం. భౌగోళిక రాజకీయ పరిస్థితుల వల్ల సరఫరాలో అంతరాయం కలిగినా, దేశీయంగా ఉత్పత్తి పెరిగితే రైతులకు ఎటువంటి ఇబ్బందులు ఉండవు.
ఇన్వెస్టర్లు గమనించాల్సిన అంశాలు
ఇంతటి భారీ ప్రాజెక్టుల అమలులో జాప్యం జరిగే ప్రమాదం (Execution Risk) లేకపోలేదు. ప్రాజెక్టు వ్యయాలు పెరిగే అవకాశం, కోల్ గ్యాసిఫికేషన్ ప్లాంట్ల పట్ల పర్యావరణపరమైన ఆందోళనలు వంటివి కంపెనీల లాభాలపై ప్రభావం చూపవచ్చు. కాబట్టి, తల్చేర్ మరియు అస్సాం ప్రాజెక్టుల పురోగతిని, ప్రభుత్వ పాలసీ మద్దతును గమనిస్తూ ఉండటం ఇన్వెస్టర్లకు కీలకం.