WRI India తాజా రిపోర్ట్ ప్రకారం, మధ్యప్రదేశ్, మహారాష్ట్రల్లోని ఉల్లి, సోయాబీన్, సీతాఫలం సరఫరా వ్యవస్థల్లో లోపాల వల్ల ఏటా ₹4,818 కోట్ల నష్టం జరుగుతోంది. ఆధునిక స్టోరేజ్, హార్వెస్టింగ్ టెక్నాలజీ లేకపోవడమే ఈ ఆర్థిక నష్టానికి ప్రధాన కారణమని ఈ అధ్యయనం స్పష్టం చేస్తోంది.
మన దేశ వ్యవసాయ రంగంలో పంట కోతల తర్వాత జరిగే నష్టాలు ఆందోళనకర స్థాయికి చేరుకున్నాయి. WRI India తాజా అధ్యయనం ప్రకారం, ప్రతి ఏటా సుమారు ₹4,818 కోట్ల విలువైన పంట వృథా అవుతోంది. ముఖ్యంగా ఉల్లి, సోయాబీన్ మరియు సీతాఫలం పంటల విషయంలో ఈ నష్టం అత్యధికంగా ఉంది. మొత్తం 17 లక్షల టన్నుల ఉత్పత్తులు మార్కెట్ చేరకముందే పాడైపోతున్నాయని గణాంకాలు చెబుతున్నాయి.
ఎక్కడ జరుగుతోంది లోపం?
పంట కోతల సమయంలో అనుసరించే పాత పద్ధతులు, సరైన నిల్వ సామర్థ్యాలు లేకపోవడం ఈ పరిస్థితికి కారణం. ఉల్లి నిల్వలో వెంటిలేషన్ సరిగ్గా లేకపోవడంతో పంట కుళ్లిపోతోంది. సోయాబీన్ పంటను సేకరించే సమయంలో హార్వెస్టింగ్ మిషన్లలో లోపాల వల్ల గింజలు దెబ్బతింటున్నాయి. అలాగే, సీతాఫలం వంటి పండ్లను మార్కెట్లకు తరలించే క్రమంలో ఉష్ణోగ్రత నియంత్రణ లేకపోవడం వల్ల భారీగా డిస్కార్డ్ అవుతున్నాయి.
పర్యావరణంపై పెను ప్రభావం
కేవలం ఆర్థిక నష్టమే కాకుండా, ఈ వృథా వల్ల 10 లక్షల టన్నుల కార్బన్ డయాక్సైడ్ సమానమైన గ్రీన్ హౌస్ వాయువులు విడుదలవుతున్నాయి. ముఖ్యంగా ఉల్లి వ్యర్థాలను బహిరంగంగా పడేయడం వల్ల పర్యావరణానికి ముప్పు వాటిల్లుతోంది. సోయాబీన్ వృథా వల్ల ఏటా 1.47 లక్షల టన్నుల ప్రోటీన్ కూడా మనకు అందకుండా పోతోంది.
తదుపరి అడుగులు
ఈ పరిస్థితిని మార్చాలంటే కోల్డ్ చైన్ లాజిస్టిక్స్ మరియు ఆధునిక నిల్వ కేంద్రాల్లో భారీ పెట్టుబడులు అవసరమని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు. భవిష్యత్తులో వ్యవసాయ మౌలిక సదుపాయాలు మరియు ఫార్మ్-టెక్ రంగాలపై ప్రభుత్వం ప్రత్యేక దృష్టి సారిస్తే, రైతులకు మేలు జరగడంతో పాటు మార్కెట్ స్థిరత్వం కూడా మెరుగుపడుతుంది.