ఇండియా ఇప్పుడు తన డెయిరీ ఎగుమతులను పెంచేందుకు 'Anhydrous Milk Fat' (AMF) వైపు అడుగులు వేస్తోంది. బాండెడ్ ప్రాసెసింగ్ జోన్ల ద్వారా స్వదేశీ పాల లభ్యతకు ఇబ్బంది లేకుండా, వాల్యూ-యాడెడ్ ప్రొడక్ట్స్ ఎగుమతి చేసే వ్యూహాన్ని సిద్ధం చేస్తోంది. గల్ఫ్, ఆఫ్రికా దేశాల్లో కొత్త అవకాశాలు దొరికినా, ప్రభుత్వ నిబంధనలు మరియు ధరల హెచ్చుతగ్గుల విషయంలో ఇన్వెస్టర్లు అప్రమత్తంగా ఉండాలి.
ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద పాల ఉత్పత్తిదారుగా ఉన్న భారత్, 2024-25 ఆర్థిక సంవత్సరంలో 247.87 మిలియన్ టన్నుల పాల ఉత్పత్తిని నమోదు చేసింది. ఇంత భారీ స్థాయిలో ఉత్పత్తి ఉన్నప్పటికీ, ఎగుమతులు మాత్రం 1% కంటే తక్కువే ఉన్నాయి. ఈ పరిస్థితిని మార్చేందుకు డెయిరీ రంగం ఇప్పుడు పక్కా ప్రణాళికతో ముందుకు వెళ్తోంది.
AMF అంటే ఏమిటి?
AMF (Anhydrous Milk Fat) అనేది 99.8% కంటే ఎక్కువ మిల్క్ ఫ్యాట్ కలిగి ఉండే ఒక పారిశ్రామిక స్థాయి ఉత్పత్తి. దీనిని బేకరీ, మిఠాయిలు, మరియు ఇన్ఫాంట్ ఫార్ములా తయారీలో ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉపయోగిస్తారు. స్థానిక రుచుల ఆధారంగా ఉండే గీ (నెయ్యి) లాగా కాకుండా, ఇది ఒక ప్రామాణికమైన ఉత్పత్తి కావడం వల్ల లాంగ్-టర్మ్ ఇండస్ట్రియల్ కాంట్రాక్టుల ద్వారా అమ్ముకోవడానికి వీలుగా ఉంటుంది.
బాండెడ్ జోన్ వ్యూహం
డెయిరీ ఎగుమతుల్లో ఎదురయ్యే అతి పెద్ద సమస్య.. దేశీయ అవసరాలు మరియు ఎగుమతుల మధ్య బ్యాలెన్స్. గతంలో ఎగుమతులు పెరిగితే దేశంలో ధరలు పెరిగి, ప్రభుత్వం ఆంక్షలు విధించేది. దీనిని అధిగమించేందుకు ప్రభుత్వం బాండెడ్ ప్రాసెసింగ్ జోన్లను (SEZs) ప్రోత్సహిస్తోంది. ఇక్కడ ఇతర దేశాల నుంచి బటర్ ఫ్యాట్ను దిగుమతి చేసుకుని, దానిని ప్రాసెస్ చేసి మళ్లీ ఎగుమతి చేస్తారు. దీనివల్ల భారతీయ గృహాలకు అవసరమైన పాలు దారి మళ్లకుండానే, అంతర్జాతీయ వాణిజ్యంలో మన కంపెనీలు సత్తా చాటవచ్చు.
ఇన్వెస్టర్లు గమనించాల్సినవి
భారత్కు గల్ఫ్, ఆఫ్రికా దేశాలతో ఉన్న రవాణా సదుపాయాలు కలిసివచ్చే అంశం. 2024లో ఇప్పటికే నెయ్యి, వెన్న ఎగుమతులు $330 మిలియన్లకు చేరాయి. అయితే, అంతర్జాతీయ మార్కెట్లలో ధరల అస్థిరత (Volatility), కోల్డ్-చైన్ ఇన్ఫ్రాస్ట్రక్చర్ కోసం భారీ పెట్టుబడులు పెట్టాల్సి రావడం వంటి సవాళ్లు ఉన్నాయి. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, ద్రవ్యోల్బణం పెరిగితే ప్రభుత్వం ఎగుమతులపై ఆంక్షలు విధించే అవకాశం ఉంది. కాబట్టి, కంపెనీల సప్లై చైన్ మరియు ప్రభుత్వ పాలసీ అప్డేట్స్పై ఇన్వెస్టర్లు నిరంతరం ఒక కన్నేసి ఉంచడం మంచిది.