ஆகஸ்ட் 26 அன்று நேபாளத்தில் நிகழ்ந்த பனிப்பாறை சரிவு பெரும் சோகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதுவரை **1,200**-க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்துள்ளனர், மேலும் நாட்டின் மொத்த நீர்மின்சார உற்பத்தி திறனில் **10%** இந்த பேரிடரால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.
பெரும் பாதிப்பில் மின் உற்பத்தி துறை
இந்த இயற்கைப் பேரிடர் மனித உயிர்களை மட்டும் பறிக்கவில்லை; நேபாளத்தின் முக்கிய முதுகெலும்பான நீர்மின் உற்பத்தித் துறையையும் நிலைகுலைய வைத்துள்ளது. முதற்கட்ட அறிக்கைகளின்படி, செயல்பாட்டில் இருந்த 281 MW மின் உற்பத்தி நிலையங்களும், கட்டுமானத்தில் இருந்த 388 MW திறன் கொண்ட திட்டங்களும் கடும் சேதமடைந்துள்ளன. சுரங்கப்பாதைகளில் சுமார் 900 பேர் சிக்கியிருப்பதாகக் கருதப்படும் நிலையில், நேபாளத்தின் இந்தச் சரிவு அதன் 'கிளீன் எனர்ஜி' இலக்குகளுக்குப் பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது.
சர்வதேச கொள்கையில் மாற்றம்
பொருளாதார ரீதியாக பில்லியன் டாலர் இழப்பை எதிர்கொண்டுள்ள நேபாள அரசு, தற்போது தனது சர்வதேச ராஜதந்திரத்தை மாற்றியுள்ளது. இது வெறும் இயற்கைப் பேரிடர் அல்ல, காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவு எனக் கூறி, வளர்ந்த நாடுகளிடம் 'கிளமைட் காம்பன்சேஷன்' (Climate Compensation) கோரத் தொடங்கியுள்ளது.
எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவால்கள்
மின் உற்பத்தி நிலையங்களை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவது அதிக காலத்தையும், பெரும் மூலதனத்தையும் கோரும் விஷயம். மேலும், இமயமலைப் பகுதியில் மீண்டும் இத்தகைய 'GLOF' (Glacial Lake Outburst Floods) அபாயங்கள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளதால், நாட்டின் எரிசக்தி ஏற்றுமதி மற்றும் நீண்டகால வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் கேள்விக்குறியாகியுள்ளன. மீட்புப் பணிகளுக்குப் பிறகு, சீரமைப்புப் பணிகள் மற்றும் நிதி இழப்பீடு விவகாரங்களே சர்வதேச முதலீட்டாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும்.