Whalesbook
உலக நாடுகள் ஆற்றல் மாற்றத்தை (Energy Transition) நோக்கி வேகமாக நகர வேண்டும் என்பதற்காக, 57 நாடுகள் இணைந்து ஒரு 'செயல்-சார்ந்த roadmap'-க்கு (Action-oriented roadmap) ஒப்புதல் அளித்துள்ளன. இது ஐக்கிய நாடுகள் பருவநிலை மாற்ற ஒப்பந்தம் (UNFCCC) மற்றும் பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின் (Paris Agreement) கீழ் அமைக்கப்பட்ட இலக்குகளைத் தாண்டி, நேரடி செயல்பாட்டில் கவனம் செலுத்துகிறது. ஆற்றல் மாற்றத் தொழில்நுட்பங்களில் (Energy Transition Technologies) உலகளாவிய முதலீடு 2024-ல் வரலாறு காணாத $2.4 டிரில்லியன் டாலராக உயர்ந்துள்ள போதிலும், இந்த மாபெரும் மாற்றம் தடைகளின்றி நடக்காது என்பது தெளிவாகியுள்ளது.
$2.4 டிரில்லியன் டாலர் முதலீடு பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தாலும், அதன் விநியோகம் மிகவும் சீரற்றதாக உள்ளது. இதில் 90% முதல் 92% வரை வளர்ந்த நாடுகள் மற்றும் சீனாவுக்கே சென்றுள்ளது. அதேசமயம், உலகளாவிய பருவநிலை இலக்குகளுக்கு மிக முக்கியமான வளர்ச்சி அடைந்து வரும் நாடுகள், சுத்தமான எரிசக்தி (Clean Energy) செலவினங்களில் வெறும் 15% மட்டுமே பெற்றுள்ளன. மேலும், இந்த நாடுகளுக்கு கடன் பிரச்சனைகள் (Debt Constraints), அதிக ஆரம்பகட்ட செலவுகள் (Upfront Costs) மற்றும் மலிவான நிதி (Affordable Finance) கிடைக்காதது போன்ற பல சவால்கள் உள்ளன.
புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி (Renewable Energy) துறையில் முதலீட்டு வளர்ச்சி வேகம் 2024-ல் குறைந்து வருவது கவலை அளிக்கிறது. COP28-ல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 2030-க்குள் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனை மூன்று மடங்காக (Tripling Capacity) அதிகரிக்கும் இலக்கை அடைய, இந்த வேகம் போதாது. நிகர பூஜ்ஜிய இலக்குகளை (Net-zero goals) அடைய, ஆண்டுக்கு சுமார் $4.5 டிரில்லியன் டாலர் முதலீடு தேவைப்படும் என நிபுணர்கள் கணிக்கின்றனர். இது தற்போதுள்ள $2.4 டிரில்லியன் முதலீட்டை விட கிட்டத்தட்ட இரு மடங்காகும், இது ஒரு மாபெரும் நிதிப் பற்றாக்குறையை (Finance Gap) எடுத்துக்காட்டுகிறது.
நிதிப் பிரச்சனைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு, பொருளாதார மற்றும் நிதி சார்ந்த அமைப்பு ரீதியான தடைகளும் (Systemic Barriers) இந்த மாற்றத்தை சிக்கலாக்குகின்றன. பல நாடுகள் புதைபடிவ எரிபொருட்களில் (Fossil Fuels) இருந்து வரும் வருவாயை சார்ந்திருத்தல், பழைய நிதி அமைப்புகள் மற்றும் புதைபடிவ எரிபொருட்களுடன் இணைந்த நிதி கட்டமைப்புகள் ஆகியவை முன்னேற்றத்தை தடுக்கின்றன. இத்துடன், புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் (Geopolitical Tensions), விநியோகச் சங்கிலி பாதிப்புகள் (Supply Chain Disruptions), பணவீக்கம் (Inflation) மற்றும் வட்டி விகித உயர்வுகள் (Rising Interest Rates) ஆகியவை முதலீட்டு செலவை அதிகரித்து, முதலீட்டு நிச்சயமற்ற தன்மையை (Investment Uncertainty) உருவாக்குகின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence) போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்களின் ஆற்றல் தேவையும் ஒரு புதிய சிக்கலை சேர்க்கிறது, இது மாற்றத்தின் வேகத்தை பாதிக்கும்.
இந்த roadmap ஒரு நல்ல தொடக்கமாக இருந்தாலும், அதை செயல்படுத்துவதில் (Execution Risk) பெரும் அபாயங்கள் உள்ளன. கடந்த காலங்களில், சர்வதேச காலநிலை ஒப்பந்தங்கள் பெரிய இலக்குகளை நிர்ணயித்தாலும், நாடுகளின் வெவ்வேறு திறன்கள், அமலாக்கச் சவால்கள் மற்றும் புதைபடிவ எரிபொருள் சார்ந்த பொருளாதார யதார்த்தங்கள் காரணமாக அவை பெரும்பாலும் தோல்வியடைந்தன. தற்போது, அமெரிக்கா மற்றும் சீனா போன்ற நாடுகள் முதலீட்டில் முன்னணியில் உள்ளன. ஆனால் பல வளர்ச்சி நாடுகள் மலிவான நிதியைப் பெறுவதில் சிரமப்படுகின்றன, இது ஒரு 'இரு-நிலை மாற்றத்தை' (Two-tiered transition) உருவாக்கும் அபாயத்தை கொண்டுள்ளது. இந்த பயணத்தின் வெற்றி, தற்போதுள்ள நிதி மற்றும் அமைப்பு ரீதியான தடைகளை கடப்பதை சார்ந்துள்ளது. கடன்-பருவநிலை பரிமாற்றங்கள் (Debt-for-climate swaps) மற்றும் சலுகை நிதி (Concessional Finance) போன்ற சீர்திருத்தங்கள் அவசரமாக தேவை. வளர்ச்சி நாடுகளை மையமாகக் கொண்ட முதலீட்டு உத்திகளில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் வரவில்லை என்றால், இந்த roadmap வெறும் ஒரு கனவாகவே நின்றுவிடும் அபாயம் உள்ளது.