சீன அரசு, பௌத்த மத அமைப்புகளைத் தனது நேரடி நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரும் பணியை முடுக்கிவிட்டுள்ளது. மத சுதந்திரத்திற்குப் பதிலாக, அரசு சார்ந்த ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்குவதன் மூலம் சமூக அதிகாரம் மற்றும் புவிசார் அரசியலில் தனது பிடியை சீனா பலப்படுத்துகிறது.
சீன அரசு தனது 'Sinicisation' எனப்படும் புதிய கொள்கை மூலம், மத அமைப்புகளைத் தனது முழுமையான நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. மத நடைமுறைகளை ஒடுக்குவதற்குப் பதிலாக, மத நிறுவனங்களை அரசின் உள்கட்டமைப்போடு இணைத்து, அதன் செயல்பாடுகள் அனைத்தையும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முன்னுரிமைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றும் முயற்சியில் சீனா ஈடுபட்டுள்ளது.
அரசு வசம் மாறும் வழிபாட்டுத் தலங்கள்
மதத் தலங்கள் மற்றும் கோயில்கள் அனைத்தும் அரசு நிர்வகிக்கும் சொத்துக்களாக மாற்றப்படுகின்றன. இவற்றைச் சுற்றுலாத் தலங்களாகவோ அல்லது கலாச்சார மையங்களாகவோ மறுபெயரிடுவதன் மூலம், மத அமைப்புகளின் சுதந்திரமான செயல்பாட்டை அரசு முடக்குகிறது. மதத் தலைவர்கள் தங்களது ஆன்மீகக் கடமைகளை விட, கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு விசுவாசமாக இருப்பதே முதன்மையானது என வலியுறுத்தப்படுகிறார்கள்.
திபெத் பகுதியில் தாக்கம்
இந்தக் கொள்கை திபெத் பகுதியில் மிகத் தீவிரமாகச் செயல்படுத்தப்படுகிறது. லாமாக்களின் மறுபிறப்பு முறைகளை முறைப்படுத்துவதன் மூலம், மதத் தலைவர்களின் வாரிசு உரிமையையும் சீன அரசாங்கமே தீர்மானிக்கிறது. இந்தத் தலையீடு, பாரம்பரிய மத அங்கீகாரத்திற்கும் அரசு அங்கீகரித்த அதிகாரத்திற்கும் இடையே பெரும் விரிசலை உருவாக்கியுள்ளது. இதில் Panchen Lama விவகாரம் ஒரு முக்கிய உதாரணமாகக் கருதப்படுகிறது.
புவிசார் அரசியல் சூழ்ச்சி
சீனா உள்நாட்டில் மத அமைப்புகளைக் கட்டுப்படுத்தும் அதே வேளையில், சர்வதேச அளவில் பௌத்த கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாக்கும் 'Custodian' ஆகத் தன்னை முன்னிறுத்துகிறது. இந்த 'Heritage Diplomacy' மூலம் ஆசிய நாடுகளில் தனது செல்வாக்கை அதிகரிக்க சீனா முயற்சிக்கிறது. இதன் மூலம் உள்நாட்டில் சுயாதீனமான மத வலைப்பின்னல்கள் உருவாகாமல் பார்த்துக்கொள்வதும், சர்வதேச அரங்கில் தனது கௌரவத்தை உயர்த்துவதுமே பெய்ஜிங்கின் தந்திரமாக உள்ளது.