இணைப்புக்கான புதிய விடியல்
இந்திய அரசு, 'உடான்' (உடே தேஷ் கா ஆmagnitude ரிக்) திட்டத்தின் மாற்றியமைக்கப்பட்ட இரண்டாம் கட்டத்திற்கு ₹28,840 கோடி நிதியை ஒதுக்கி அதிரடியாக ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. இந்த திட்டம் 2035-36 நிதியாண்டு வரை நீடிக்கும். இதன் முக்கிய நோக்கம், நாட்டின் பிராந்திய விமான இணைப்பை விரிவுபடுத்துவதாகும். இந்த பத்தாண்டுகளில் 100 புதிய விமான நிலையங்கள் மற்றும் 200 நவீன ஹெலிபேடுகள் அமைக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, புறக்கணிக்கப்பட்ட, மலைப்பகுதிகள் மற்றும் தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கு விமான சேவையை கொண்டு செல்வதில் இது கவனம் செலுத்தும். விமான நிலையங்கள் மேம்பாட்டிற்காக ₹12,159 கோடி, ஹெலிபேடுகளுக்காக ₹3,661 கோடி நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், சுமார் 441 விமான நிலையங்களின் செயல்பாடு மற்றும் பராமரிப்பிற்காக ₹2,577 கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. விமான நிறுவனங்களுக்கு இயக்கச் செலவுகளை ஈடுகட்ட, Viability Gap Funding (VGF) ஆக ₹10,043 கோடி இந்த திட்டம் முழுவதும் வழங்கப்படும். இது, வருவாய் குறைவாக இருக்கும் வழித்தடங்களை இயக்க உதவும்.
உள்நாட்டு விமான உற்பத்திக்கு ஊக்கம்
இந்த உடான் 2.0 திட்டத்தின் மற்றொரு முக்கிய அம்சம், 'ஆத்மநிர்பார் பாரத்' (தற்சார்பு இந்தியா) திட்டத்துடன் இணைந்திருப்பதுதான். இதன் கீழ், பவன் ஹான்ஸ் நிறுவனத்திற்கு இரண்டு HAL Dhruv ஹெலிகாப்டர்களும், ஏர் அலையன்ஸ் நிறுவனத்திற்கு இரண்டு HAL Dornier விமானங்களும் வாங்கப்பட உள்ளன. இது, கடினமான நிலப்பரப்புகளுக்கு தேவையான சிறிய விமானங்களின் பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்யும். இந்தியாவின் முன்னணி அரசு பாதுகாப்பு மற்றும் விண்வெளி நிறுவனமான Hindustan Aeronautics Limited (HAL) இதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. HAL-ன் ஆர்டர் புக் செப்டம்பர் 2025 நிலவரப்படி ₹2.59 லட்சம் கோடி-க்கு மேல் உள்ளது. இது அடுத்த ஆண்டுகளுக்கான அதன் வருவாயை உறுதி செய்கிறது. எனினும், HAL-ன் P/E விகிதம் சுமார் 27.46x ஆக இருப்பது, அதன் தற்போதைய சந்தை மதிப்பு சற்று அதிகமாக இருக்கலாம் என சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
இந்திய விமானத் துறையின் சவால்கள்
அரசு கணிசமான முதலீடுகளைச் செய்தாலும், இந்திய விமானப் போக்குவரத்துத் துறை தற்போது கடினமான நிதிச் சூழலை எதிர்கொண்டுள்ளது. FY2026-ல் மட்டும், பயணிகளின் வளர்ச்சி குறைவாக இருப்பது, புதிய விமானங்களைச் சேர்ப்பது, புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் போன்ற காரணங்களால், இந்தத் துறை ₹17,000 கோடி முதல் ₹18,000 கோடி வரை நிகர இழப்பைச் சந்திக்கக்கூடும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. FY2026-க்கான உள்நாட்டு பயணிகளின் வளர்ச்சி 0-3% ஆகக் குறைக்கப் பட்டுள்ளது. Nifty Aviation Index-ன் P/E விகிதம் தற்போது 20.0 ஆகவும், HAL-ன் P/E விகிதம் சுமார் 27.46x ஆகவும் உள்ளது. இது, கடந்த 10 ஆண்டுகளின் சராசரியை விட 93% அதிகமாகும். இதனால், HAL-ன் பங்குகள் ஏற்ற இறக்கத்துடன் காணப்படுவதாகவும், சில சமயங்களில் 52 வார குறைந்த விலையை எட்டியதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
லாபத்தன்மையில் கேள்விக்குறி
உடான் திட்டத்தின் கடந்த கால செயல்பாடுகள், முன்னேற்றத்தையும், தொடர்ச்சியான சவால்களையும் காட்டுகின்றன. பிப்ரவரி 2026 வரை, இந்தத் திட்டம் 95 விமான நிலையங்கள் மற்றும் ஹெலிபேடுகளில் 663 வழித்தடங்களை இயக்கி, 16 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பயணிகளைக் கொண்டு சென்றுள்ளது. ஆனால், குறைந்த தேவை கொண்ட பிராந்திய வழித்தடங்களில் லாபம் ஈட்டுவது ஒரு பெரும் சவாலாகவே உள்ளது. விமான நிறுவனங்களுக்கான அரசு ஆதரவு பொதுவாக மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே அளிக்கப்படுவதால், வழித்தடங்களின் நீண்ட கால நிலைத்தன்மை கேள்விக்குறியாகிறது. முந்தைய உடான் கட்டங்களில், பிராந்திய விமான நிலையங்களில் மோசமான உள்கட்டமைப்பு, பெரிய விமான நிறுவனங்களின் ஆதிக்கம் மற்றும் மெதுவான செயலாக்கம் போன்ற பிரச்சனைகள் இருந்தன. உடான் 2.0-க்கான இந்த மகத்தான அரசு முதலீடு, உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்கும் சந்தை உருவாக்கத்திற்கும் அவசியமானது என்றாலும், அதன் நீண்ட கால பொருளாதார சாத்தியக்கூறுகள், தொடர்ச்சியான பட்ஜெட் ஆதரவு மற்றும் தேவை தூண்டுதலைப் பொறுத்தே அமையும்.
எதிர்கால நோக்கு
விரிவாக்கப்பட்ட உடான் திட்டம், 'விக்சித் பாரத் 2047' பார்வையுடன் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், இந்தியாவை உலகளாவிய போட்டித்தன்மை வாய்ந்த விமானப் போக்குவரத்து சூழலாக மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அரசின் அர்ப்பணிப்பு, கணிசமான நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் கொள்கை ஆதரவு ஆகியவை, இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் நிலை நகரங்களில் மேம்பட்ட இணைப்பு, சிறந்த சுகாதார அணுகல் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை இலக்காகக் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், FY2026-ல் கணிக்கப்பட்டுள்ள இழப்புகள், குறைந்த உள்நாட்டுப் பயணிகளின் வளர்ச்சி மற்றும் HAL-ன் அதிகப்படியான மதிப்பீடு போன்ற காரணிகள், ஒரு சிக்கலான எதிர்காலப் பார்வையை அளிக்கின்றன. உடான் 2.0-வின் வெற்றி, பிராந்திய வழித்தடங்களின் பொருளாதாரம் மற்றும் ஒட்டுமொத்தத் துறையின் சுழற்சி அழுத்தங்கள் போன்ற கட்டமைப்புச் சவால்களை சமாளிக்கும் திறனைப் பொறுத்தே அமையும்.