இந்திய நகரங்களில் பேருந்து போக்குவரத்து பற்றாக்குறை **70%** ஆக உள்ளதாக ஒரு புதிய அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது. 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள், **6,71,000** பேருந்துகள் தேவைப்படும் என்றும், இதற்கு சுமார் **₹14.2 லட்சம் கோடி** முதலீடு தேவைப்படும் என்றும் அந்த அறிக்கை கூறுகிறது. குறிப்பாக, மின்சார வாகனங்களுக்கு (EV) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. இந்த மாபெரும் வளர்ச்சி வாய்ப்பை முதலீட்டாளர்கள் எவ்வாறு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் எனப் பார்ப்போம்.
நகர்ப்புற போக்குவரத்துக்கான புதிய இலக்கு!
மத்திய அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மையம் (CSE) மற்றும் CITIES Forum இணைந்து நடத்திய ஆய்வு, இந்தியாவின் நகர்ப்புற போக்குவரத்து சவால்களின் அளவை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது. இந்த அறிக்கையின்படி, தற்போது 400-க்கும் மேற்பட்ட இந்திய நகரங்களில் முறையான பேருந்து சேவைகள் இல்லை. இதனால், நகர்ப்புற பொதுப் போக்குவரத்தில் 70% பற்றாக்குறை நிலவுகிறது. 2047-க்குள் இந்திய நகர்ப்புற மக்கள் தொகை 76.3 கோடியாக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படும் நிலையில், பொதுப் போக்குவரத்துக்கான தேவை பல மடங்கு அதிகரிக்கும்.
இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க, அடுத்த இரண்டு தசாப்தங்களில் இந்தியாவின் நகர்ப்புற பேருந்து எண்ணிக்கையை தற்போதைய 65,000-லிருந்து 6,71,000 ஆக உயர்த்த வேண்டும். அதாவது, ஆண்டுக்கு சுமார் 41,500 பேருந்துகள் கொள்முதல் செய்யப்பட வேண்டும். இது தற்போதைய கொள்முதல் அளவை விட 17 மடங்கு அதிகம். இந்தப் பெரும் இலக்கை அடைய, பேருந்துகள், பேருந்து நிறுத்தங்கள் (depots), மின் கட்டமைப்பு மற்றும் சார்ஜிங் நிலையங்கள் என அனைத்திற்கும் சேர்த்து மொத்தம் ₹14.2 லட்சம் கோடி முதலீடு தேவைப்படும்.
மின்சார வாகனங்களுக்கு முக்கியத்துவம்
இந்தப் பேருந்து எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கும் திட்டத்தில், சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மின்சார வாகனங்களுக்கு (EV) முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. 2047-க்குள் புதிதாக வாங்கப்படும் பேருந்துகளில் 90% மின்சாரத்தால் இயங்கும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பேருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் மற்றும் மின்சாரத் துறைக்கு ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. இந்த இலக்கை அடைய, ஆண்டுக்கு சுமார் 121 ஜிகாவாட்-மணி நேரம் பேட்டரி திறன் தேவைப்படும். மேலும், மின்சார விநியோகத்திலும் கணிசமான அதிகரிப்பு தேவைப்படும். ஆட்டோமொபைல் மற்றும் உள்கட்டமைப்புத் துறைகளுக்கு, இது மின்சார வாகன தொழில்நுட்பம், சார்ஜிங் நிலையங்கள் மற்றும் மின் கட்டமைப்பு மேலாண்மை சேவைகளுக்கான நீண்டகால தேவையை உருவாக்குகிறது.
நிதி மற்றும் செயல்பாட்டு அபாயங்கள்
இவ்வளவு பெரிய வளர்ச்சி வாய்ப்பு இருந்தாலும், இதை செயல்படுத்துவதில் சில சவால்களும் உள்ளன. மாநில போக்குவரத்து கழகங்களின் (State Transport Undertakings) நிதி நிலைமை ஒரு முக்கிய பிரச்சனையாக உள்ளது. பல கழகங்கள் கடன் தகுதி குறைவாக இருப்பதால், இவ்வளவு பெரிய முதலீட்டை அவர்களால் செய்ய முடியுமா என்ற சந்தேகம் உள்ளது. நிலையான மானிய மாதிரிகள், பசுமைப் பத்திரங்கள் (green bonds) அல்லது சலுகை அடிப்படையிலான நிதியுதவி இல்லையென்றால், இவர்களால் பேருந்து எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க முடியாது.
மேலும், மின்சாரப் பேருந்துகளின் ஆரம்ப விலை (upfront cost) டீசல் பேருந்துகளை விட அதிகமாக இருப்பது, திட்டத்தின் லாபத்தை பாதிக்கலாம். உள்கட்டமைப்பு தயார்நிலையும் ஒரு முக்கியமான விஷயம். போதுமான பேருந்து நிறுத்தங்கள், மின்சார கட்டமைப்பு மற்றும் அதிவேக சார்ஜிங் நெட்வொர்க்குகள் இல்லாமல், அதிக பேருந்துகளை வாங்குவதால் மட்டும் போக்குவரத்துப் பிரச்சனையைத் தீர்க்க முடியாது.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
இந்தத் துறையில் முதலீடு செய்ய ஆர்வமுள்ளவர்கள், தேசிய நகர்ப்புற பேருந்து மிஷன் (National Urban Bus Mission) குறித்த அறிவிப்புகளைக் கண்காணிக்கலாம். இது இத்துறைக்கு தேவையான ஆதரவையும், நிதியுதவியையும் வழங்கக்கூடும். பேருந்துகள் வாங்கும் வேகம், அரசின் மின்சார வாகன மானியத் திட்டங்களின் நிலைத்தன்மை, மற்றும் மின்சாரத் தேவையை பூர்த்தி செய்யும் மின்சார நிறுவனங்களின் திறன் ஆகியவை முக்கிய குறிகாட்டிகளாக இருக்கும். மேலும், டீசல் வாகன உற்பத்தியிலிருந்து மின்சார வாகன உற்பத்திக்கு மாறும் நிறுவனங்கள், பெரிய அளவிலான அரசு ஒப்பந்தங்களைப் பெறும் திறன் ஆகியவற்றைக் கண்காணிப்பது, நீண்டகால லாபம் மற்றும் சந்தைப் பங்கில் அவற்றின் தாக்கத்தை மதிப்பிடுவதற்கு உதவும்.