இந்தியாவின் ஜவுளி மற்றும் ஆடை ஏற்றுமதித் துறை, 2025-26 நிதியாண்டில் 2.1% வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்து, மொத்தம் ₹3,16,334.9 கோடி வருவாயை ஈட்டியுள்ளது. கடந்த 2024-25 நிதியாண்டில் ₹3,09,859.3 கோடியாக இருந்த நிலையில், இது ஒரு சிறப்பான முன்னேற்றமாகும். இந்த வளர்ச்சி, உலகளவில் எதிர்பார்க்கப்பட்ட சரிவுக்கு மாறாக, சர்வதேச சந்தையில் தொடர்ந்து தேவை இருப்பதை உணர்த்துகிறது. இருப்பினும், கடினமான உலக சந்தையில் ஏற்றுமதி மதிப்பு மற்றும் போட்டித்தன்மை குறித்த சில ஆழ்ந்த பிரச்சனைகள் மறைந்துள்ளன.
இந்த வளர்ச்சிக்கு முக்கிய காரணம், மதிப்பு கூட்டப்பட்ட (Value-added) பிரிவுகளின் பங்களிப்பாகும். ஏற்றுமதியில் முதலிடம் வகிக்கும் ரெடிமேட் ஆடைகள் (RMG) பிரிவில் 2.9% வளர்ச்சி ஏற்பட்டு, ₹1,39,349.6 கோடி வருவாய் கிடைத்துள்ளது. செயற்கை இழை ஜவுளி (Man-made textiles) பிரிவில் 3.6% வளர்ச்சியும், கைவினைப் பொருட்கள் (Handicrafts) பிரிவில் 6.1% வளர்ச்சியும் ஏற்பட்டு, ₹15,855.1 கோடி ஈட்டியுள்ளது. பருத்தி நூல் மற்றும் துணி வகைகளின் ஏற்றுமதி 0.4% மிதமான வளர்ச்சியைக் கண்டது. இந்தத் துறை ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE), ஐக்கிய ராஜ்யம் (UK) மற்றும் ஜெர்மனி போன்ற சந்தைகளில் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியைப் பெற்று, 120-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளுக்கு தனது தயாரிப்புகளை ஏற்றுமதி செய்துள்ளது.
இருப்பினும், வியட்நாம் மற்றும் பங்களாதேஷ் போன்ற போட்டியாளர்களின் ஜவுளி ஏற்றுமதி வளர்ச்சியுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்தியாவின் 2.1% வளர்ச்சி பின்தங்கியுள்ளது. குறிப்பாக, அமெரிக்காவின் சில தயாரிப்புகளுக்கு விதிக்கப்பட்ட 50% வரை உள்ள இறக்குமதி வரிகள், இந்திய தயாரிப்புகளை விலையுயர்ந்ததாக மாற்றியுள்ளன. இதனால், சிறப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (Preferential trade agreements) உள்ள நாடுகளின் தயாரிப்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது இந்திய பொருட்களின் போட்டித்தன்மை குறைந்துள்ளது. மேலும், மூலப்பொருட்கள், எரிசக்தி மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி (Logistics) ஆகியவற்றில் ஏற்பட்ட உலகளாவிய பணவீக்கம், மற்றும் உயரும் சம்பளங்கள், உற்பத்தி செலவுகளை அதிகரித்துள்ளதுடன், லாப வரம்புகளையும் (Profit margins) குறைத்துள்ளது.
சில அறிக்கைகளின்படி, ரூபாய் மதிப்பில் வருவாய் அதிகரித்தாலும், அமெரிக்க டாலரில் கிடைக்கும் வருவாய் குறைந்திருக்கலாம் என்ற கவலை உள்ளது. இது, ஏற்றுமதியின் விலைக் குறைப்பு ஆற்றலில் (Pricing power) ஒரு சரிவைக் குறிக்கலாம். பல்வேறு பிரிவுகளில் ஒட்டுமொத்த சரிவு குறித்த முரண்பட்ட தகவல்கள், அடிப்படை பலவீனங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. வியட்நாம் மற்றும் பங்களாதேஷ் போலல்லாமல், முக்கிய சந்தைகளில் இலவச வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTAs) மூலம் வரிச் சலுகை கிடைப்பது இந்தியாவிற்கு இல்லை. மேலும், சிதறிய உற்பத்தித் தளங்கள் (Fragmented manufacturing base) மற்றும் மூலப்பொருட்களுக்கான குறிப்பிட்ட வரி விதிப்புகள் போன்ற சவால்களும், உற்பத்தி அளவை வலுவான ஏற்றுமதி மதிப்பாக மாற்றும் திறனைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
இத்தகைய சவால்களுக்கு மத்தியிலும், இத்துறைக்கு நீண்டகால நேர்மறை கணிப்புகள் உள்ளன. சந்தை அளவு 2026 நிதியாண்டில் $190 பில்லியன் ஆகவும், 2030-க்குள் $350 பில்லியன் ஆகவும் உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டம் மற்றும் தொழில்துறை பூங்காக்கள் மேம்பாடு போன்ற முயற்சிகள் மூலம் அரசு இத்துறைக்கு ஆதரவளித்து வருகிறது. இங்கிலாந்து மற்றும் ஐரோப்பிய யூனியன் (EU) உடனான வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTAs) சந்தை அணுகலை மேம்படுத்தி, வரிச் சலுகை இல்லாத நிலையை உருவாக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இத்துறையின் எதிர்கால வெற்றி, இந்த ஆதரவுகளை மதிப்பு கூட்டல் மற்றும் உலகளாவிய சந்தைப் பங்கு அதிகரிப்பாக மாற்றுவதைப் பொறுத்தது.
