Whalesbook
இந்தியாவின் எலக்ட்ரானிக்ஸ் மேனுஃபேக்சரிங் சர்வீசஸ் (EMS) சந்தை, 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் ₹150 பில்லியன் டாலராக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது பெரும் வளர்ச்சி வாய்ப்புகளை அளித்தாலும், அடிப்படை அசெம்பிளியில் இருந்து உயர் மதிப்பு டிசைன் துறைக்கு மாறுவதே நிறுவனங்களின் உண்மையான சோதனையாக இருக்கும். இத்துறை வளரும்போது, முதலீட்டாளர்கள் லாபத் திறன் மற்றும் இறக்குமதி சார்புநிலையை உன்னிப்பாகக் கவனித்து வருகின்றனர்.
என்ன நடந்தது?
இந்தியாவின் எலக்ட்ரானிக்ஸ் மேனுஃபேக்சரிங் சர்வீசஸ் (EMS) சந்தை மிகப்பெரிய வளர்ச்சியை நோக்கிச் செல்கிறது. KPMG அறிக்கையின்படி, 2030 நிதியாண்டுக்குள் இந்த சந்தை $150 பில்லியன் டாலரை எட்டும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது 2025 நிதியாண்டில் மதிப்பிடப்பட்ட $40-45 பில்லியன் டாலரிலிருந்து ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஏற்றமாகும். உள்நாட்டு தேவை, PLI போன்ற அரசு ஊக்கத்தொகைகள், மற்றும் சீனாவிற்கு மாற்றாக உலகளாவிய நிறுவனங்கள் தங்கள் சப்ளை செயின்களை மாற்றி அமைப்பது ('China Plus One' வியூகம்) ஆகியவை இந்த வளர்ச்சிக்கு முக்கிய காரணங்களாகும்.
அசெம்பிளி லைனுக்கு அப்பால்
இந்த எண்கள் ஒரு பெரிய எழுச்சியைக் காட்டினாலும், தொழில்துறையில் ஒரு நுட்பமான மாற்றம் நடந்து வருகிறது. பாரம்பரியமாக, இந்தியா மொபைல் போன்கள் மற்றும் நுகர்வோர் சாதனங்கள் போன்ற அதிக அளவிலான அசெம்பிளியில் சிறந்து விளங்குகிறது. இருப்பினும், சந்தை ஆய்வாளர்கள் தற்போது 'ஆழமில்லாத வளர்ச்சி' (scale without depth) என்ற சவாலை முன்னிலைப்படுத்துகின்றனர்.
இந்தத் துறையில் உண்மையான மதிப்பு உருவாக்கம் என்பது பாகங்களை ஒன்றிணைப்பதன் (assembly) மூலம் மட்டும் வருவதில்லை. இது டிசைன்-சார்ந்த உற்பத்தி (design-led manufacturing), கூறு தயாரிப்பு (component creation) மற்றும் அறிவுசார் சொத்துரிமை (intellectual property ownership) ஆகியவற்றிலிருந்து வருகிறது. தற்போதைய நிலையில், இந்தியா இறக்குமதி செய்யப்படும் பாகங்களைத்தான் அதிகளவு நம்பியுள்ளது. பல பிரிவுகளில் இந்த சார்புநிலை 80% முதல் 95% வரை உள்ளது. இது உலகளாவிய சப்ளை செயின் தடங்கல்கள், நாணய மாற்று விகித ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் பொருட்களின் விலையில் திடீர் மாற்றங்களுக்கு இந்தத் துறையை பாதிக்கக்கூடியதாக ஆக்குகிறது.
லாபத்திற்கான சோதனை
முதலீட்டாளர்களுக்கு, வெவ்வேறு EMS வணிக மாதிரிகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடு முக்கியமானது. இந்தத் துறை பொதுவாக இரண்டு வகை வீரர்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: B2C (Business-to-Consumer) மற்றும் B2B (Business-to-Business).
B2C-சார்ந்த நிறுவனங்கள் பெரும்பாலும் மொபைல் போன்கள், டிவிகள் மற்றும் வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் போன்ற அதிக அளவிலான தயாரிப்புகளைக் கையாளுகின்றன. இந்த மாதிரிகள் வழக்கமாக மிகக் குறைந்த லாப வரம்பில் (low single digits), செயல்படுகின்றன. அவற்றின் லாபம் அதிக விற்பனை மற்றும் அரசாங்க ஊக்கத்தொகைகளை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. ஊக்கத்தொகைகள் குறைந்தாலோ அல்லது தேவை குறைந்தாலோ, இந்த லாப வரம்புகள் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகலாம்.
மறுபுறம், B2B-சார்ந்த நிறுவனங்கள் பெரும்பாலும் ஆட்டோமொபைல், ஏரோஸ்பேஸ், மருத்துவ சாதனங்கள் மற்றும் தொழில்துறை ஆட்டோமேஷன் போன்ற துறைகளுக்கு சேவை செய்கின்றன. இந்த நிறுவனங்கள் சிக்கலான உற்பத்தி செயல்முறைகளைக் கொண்டுள்ளன, இது பொதுவாக சிறந்த லாப வரம்புகளை அனுமதிக்கிறது. முதலீட்டாளர்கள் இந்த நிறுவனங்களின் சிக்கலான சப்ளை செயின்களை நிர்வகிக்கும் திறனையும், ஆழமான வாடிக்கையாளர் உறவுகளைப் பராமரிக்கும் திறனையும் கண்காணிக்கின்றனர்.
கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய அபாயங்கள்
இந்தத் துறை நம்பிக்கை அளித்தாலும், அது பல கட்டமைப்பு அபாயங்களை எதிர்கொள்கிறது. முதலாவது, அதிக செயல்பாட்டு மூலதனத் தேவை (high working capital requirement). இந்த நிறுவனங்கள் தங்கள் தொழிற்சாலைகளை விரிவுபடுத்தி உற்பத்தியை அதிகரிக்கும்போது, அதிக சரக்குகளை வைத்திருக்க வேண்டியிருக்கும், இது பணப்புழக்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுக்கலாம். இரண்டாவதாக, இறக்குமதி செய்யப்படும் கூறுகளை பெரிதும் நம்பியிருப்பது, செமிகண்டக்டர் அல்லது மெமரி சிப் பற்றாக்குறை போன்ற உலகளாவிய பற்றாக்குறைகள் அவற்றின் லாபத்தைப் பாதிக்கலாம். இறுதியாக, அதிக நிறுவனங்கள் இந்தத் துறையில் நுழைவதால் போட்டி அதிகரித்து, விலை நிர்ணய அழுத்தத்திற்கு வழிவகுக்கும்.
முதலீட்டாளர்கள் எதைக் கண்காணிக்க வேண்டும்?
இந்தத் தொழில் அந்த $150 பில்லியன் இலக்கை நோக்கி முதிர்ச்சியடையும்போது, முதலீட்டாளர்கள் வருவாய் வளர்ச்சியைத் தாண்டி சில முக்கிய குறிகாட்டிகளில் கவனம் செலுத்தலாம்.
முதலாவது, செயல்பாட்டு லாப வரம்புகளின் (EBITDA margins) போக்கு. நிறுவனங்கள் தங்கள் அளவை அதிகரிக்கும்போது லாபத்தை வெற்றிகரமாக மேம்படுத்துகின்றனவா அல்லது உள்ளீட்டுச் செலவுகளுடன் போராடுகின்றனவா?
இரண்டாவது, உள்ளூர் மதிப்பு கூட்டல் (local value addition) அளவு. இறக்குமதிக்கு பதிலாக இந்தியாவில் அதிக கூறுகளைத் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள், நிலையான, நீண்ட கால வணிக நன்மைகளைக் கொண்டிருக்க வாய்ப்புள்ளது.
இறுதியாக, ODM (Original Design Manufacturer) மாதிரிகளை நோக்கிய மாற்றத்தைக் கண்காணிக்கவும். வாடிக்கையாளர்களுக்காக அவர்கள் உற்பத்தி செய்யும் தயாரிப்புகளை வடிவமைக்கும் நிறுவனங்கள், ஒப்பந்த அசெம்பிளர்களாக செயல்படுபவர்களை விட வலுவான கூட்டாண்மைகளையும் சிறந்த விலை நிர்ணய சக்தியையும் பொதுவாகக் கொண்டுள்ளன. அடுத்த சில வருடங்கள், எந்த நிறுவனங்கள் இந்த மதிப்புச் சங்கிலியில் முன்னேறுகின்றன என்பதைப் பார்ப்பதற்கான ஒரு சோதனைக் காலமாக இருக்கும்.