Whalesbook
இந்தியா, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) துறையில் தனக்கென ஒரு தனித்துவமான பாதையை வகுத்து வருகிறது. மற்ற நாடுகள் பெருநிறுவனங்களை நம்பி AI-ஐ வளர்க்கும் வேளையில், இந்தியா தனது டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பை (DPI) மையமாக வைத்து, அனைவருக்கும் AI-க்கான அணுகலை democratize செய்ய முயற்சிக்கிறது.
AI Kosh போன்ற தரவு தளங்கள், மேலும் 34,000க்கும் அதிகமான GPU-களுக்கான பொது அணுகல் மாதிரி போன்றவை ஆராய்ச்சியாளர்கள், ஸ்டார்ட்அப்கள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்கு சம வாய்ப்பை வழங்குகின்றன. IndiaAI Mission மூலம் Sarvam AI மற்றும் IIT மெட்ராஸ் இணைந்து உருவாக்கும் 'சாவரெய்ன்' (Sovereign) LLM-கள், தொழில்நுட்பத்தில் தன்னிறைவு அடைவதற்கான இந்தியாவின் முனைப்பைக் காட்டுகின்றன. மேலும், ஆதார், ஹலோ UPI, ஆயுஷ்மான் பாரத் டிஜிட்டல் மிஷன் போன்ற DPI-களில் AI-ஐ ஒருங்கிணைப்பது, தேசிய டிஜிட்டல் கட்டமைப்பில் அதை ஆழமாக வேரூன்றச் செய்கிறது. Bhashini போன்ற முயற்சிகள் மூலம் வட்டார மொழிகளிலும் AI-ஐ அணுகுவது, அதன் பரவலுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.
உள்கட்டமைப்பு இடைவெளி: உலகளாவிய 'கம்ப்யூட்' சமநிலையின்மை
இந்த பிரம்மாண்ட முயற்சிகளுக்கு மத்தியிலும், இந்தியா ஒரு பெரிய சவாலை எதிர்கொள்கிறது: உலகளாவிய 'கம்ப்யூட் நார்த் vs. கம்ப்யூட் சவுத்' (Compute North vs. Compute South) என்ற பெரிய இடைவெளி. அதிநவீன AI மேம்பாடு, குறிப்பாக மாடல்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பது, அமெரிக்கா மற்றும் சீனா போன்ற சில நாடுகளிலேயே குவிந்துள்ளது. அவைதான் அதிக சக்திவாய்ந்த GPU-கள் மற்றும் AI சிப்களை வைத்திருக்கின்றன. இது இந்தியா போன்ற 'கம்ப்யூட் சவுத்' நாடுகளில் உள்ள ஸ்டார்ட்அப்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களின் AI-க்கான அணுகலைக் கட்டுப்படுத்துகிறது, புதுமைகளின் வேகத்தைக் குறைக்கிறது. IndiaAI Mission-ன் பொது கம்ப்யூட் கிளஸ்டர் மூலம் இந்தியாவின் கம்ப்யூட் திறனை அதிகரித்தாலும், இந்த உலகளாவிய சமநிலையின்மை ஒரு பெரிய தடையாகவே உள்ளது.
மின்சாரத் தேவையும், கட்டமைப்பு அழுத்தமும்
இன்னொரு பெரும் சிக்கல்: AI தரவு மையங்களின் அதிக மின்சாரத் தேவை. பெரிய AI மாடல்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்க, சாதாரண தரவு மையங்களை விட 5 முதல் 10 மடங்கு அதிக மின்சாரம் தேவைப்படுகிறது. ஏற்கனவே நாட்டின் மின் கட்டமைப்பு, பழைய தொழில்நுட்பம், பரிமாற்றத் தடங்கல்கள் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை ஒருங்கிணைப்பதில் உள்ள சிக்கல்கள் எனப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இந்த அதிகரிக்கும் தேவை பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 2030-ம் ஆண்டளவில், AI தரவு மையங்கள் இந்தியாவின் மொத்த மின்சார நுகர்வில் 3% வரை பயன்படுத்தக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது தற்போதுள்ள **1%**க்கும் குறைவான அளவிலிருந்து அதிகரிக்கும். நிலக்கரியை அதிகம் சார்ந்திருக்கும் இந்த உள்கட்டமைப்பு, இந்தியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் இலக்குகளுக்கு சவாலாக அமைகிறது.
புவிசார் அரசியல், வளர்ச்சி மற்றும் சார்புநிலை:
இந்த செமிகண்டக்டர் பற்றாக்குறை, புவிசார் அரசியல் காரணிகள் மற்றும் மின்சாரத் தேவையின் அதிகரிப்பு ஆகியவை இந்தியாவின் AI கனவுகளுக்கு ஒரு ஆபத்தான கலவையாக அமைந்துள்ளன. இறக்குமதி செய்யப்படும் அதிநவீன செமிகண்டக்டர்களைச் சார்ந்திருப்பது, விநியோகச் சங்கிலித் தடங்கல்கள் மற்றும் வர்த்தகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு இந்தியாவை எளிதில் பாதிக்கக்கூடியதாக ஆக்குகிறது. உள்நாட்டிலேயே செமிகண்டக்டர் உற்பத்தியை அதிகரிக்க இந்தியா 2025-க்குள் திட்டமிட்டாலும், அதற்கான காலம் கணிசமாக உள்ளது. மேலும், AI உள்கட்டமைப்புக்கான முதலீடு மற்றும் மின்சாரம், குளிர்விப்பதற்கான செலவுகள் பொருளாதாரத் தடைகளை ஏற்படுத்தி, அதன் பொது-தலைமையிலான மாதிரியின் வளர்ச்சியைத் தடுக்கலாம். இந்தியாவின் சொந்த AI மாடல்களை உருவாக்குவதற்கும், DPI-ஐப் பயன்படுத்துவதற்கும் மேற்கொள்ளப்படும் முயற்சிகள், வெளிநாட்டுச் சார்பைக் குறைப்பதற்கு முக்கியமானவை. ஆனால், உலகளாவிய கம்ப்யூட் தேவையின் பிரம்மாண்டம் ஒரு பெரும் சவாலாகவே உள்ளது.