முதலீட்டின் முக்கிய அங்கம்: வெளியேறும் திட்டம்
எஸ்.ஐ.பி (Systematic Investment Plan) என்பது ஒரு நல்ல முதலீட்டு முறை. இதைத் தொடங்குவதில் இருக்கும் ஒழுக்கம் பலரால் பாராட்டப்படுகிறது. ஆனால், இந்த முதலீட்டில் இருந்து எப்போது, எப்படி வெளியேற வேண்டும் என்பதற்கான திட்டமிடல் பலரிடம் இல்லை. இது ஒரு பெரிய குறைபாடு. இந்த 'SIP எக்சிட் கேப்' (SIP Exit Gap) என்பது, குறிப்பாக சில்லறை முதலீட்டாளர்கள் (Retail Investors) சந்திக்கும் ஒரு மனரீதியான ஆபத்து. சந்தை ஏற்ற இறக்கத்தின் போது, பணத்தை இழந்து விடுவோமோ என்ற பயத்தில் (Loss Aversion) உடனடியாக பணத்தை எடுத்துவிடுகிறார்கள். இதனால், நீண்டகால நோக்கில் சேர வேண்டிய செல்வத்தையும், காம்பவுண்டிங் (Compounding) மூலம் வளர வேண்டிய பணத்தையும் இழக்கிறார்கள்.
ஏன் இந்த மனரீதியான சிக்கல்?
சந்தையில் ஒரு சில சரிவுகள் ஏற்பட்டால் கூட, முதலீட்டாளர்கள் பதற்றமடைந்து பணத்தை எடுத்துவிடுகிறார்கள். 2008 நிதி நெருக்கடி, கொரோனா பெருந்தொற்று காலக்கட்டம், மற்றும் சமீபத்திய சந்தை சரிவுகள் என எல்லாவற்றிலும் இதேதான் நடந்தது. பயம், கூட்டத்தோடு சேர்ந்து செயல்படுவது (Herding Mentality) போன்ற மனரீதியான பாரபட்சங்களால், திட்டமிட்டபடி முதலீட்டைத் தொடராமல், நஷ்டத்தையே ஏற்கிறார்கள். லாபத்தை எடுக்கும் வாய்ப்பை இழந்து, இருக்கும் நஷ்டத்தையும் பட்டை தீட்டுகிறார்கள். இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில், முதலீட்டு தளங்கள் சுலபமாக இருப்பதால், உணர்ச்சிவசப்பட்டு முடிவெடுக்கும் வாய்ப்பு அதிகமாகிறது.
பொருளாதார அழுத்தங்கள்
பணவீக்கம் (Inflation) அதிகமாக இருக்கும்போதும், வட்டி விகிதங்கள் (Interest Rates) உயரும்போதும் முதலீட்டாளர்களுக்கு அச்சம் ஏற்படுகிறது. இதனால், நிறுவனங்களின் லாபம் குறையலாம், சந்தை மேலும் நிலையற்றதாக மாறலாம். புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் (Geopolitical Tensions) கூட முதலீட்டாளர்களின் நரம்புகளைப் பாதிக்கின்றன. இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலைகளில், நஷ்டத்தைப் பற்றிய பயம் அதிகமாகி, உடனடியாக பணத்தை எடுக்கும் எண்ணம் மேலோங்குகிறது. இது, நீண்டகால முதலீட்டுக்கு நல்லதல்ல.
ஆலோசகர்களின் பங்கு மற்றும் நிறுவன முதலீட்டாளர்களின் அணுகுமுறை
பல நிதி ஆலோசகர்கள் எஸ்.ஐ.பி-யில் எப்படி முதலீடு செய்வது என்பதை மட்டுமே வலியுறுத்துகிறார்கள். ஆனால், எப்போது வெளியேற வேண்டும், எவ்வளவு எடுக்க வேண்டும் என்பது போன்ற திட்டமிடலுக்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பதில்லை. நிறுவன முதலீட்டாளர்கள் (Institutional Investors) திட்டமிட்ட இலக்கு நிதிகள் (Target Date Funds), படிப்படியாக பணத்தை எடுக்கும் உத்திகள் (Glide Paths) போன்றவற்றை பயன்படுத்துவார்கள். ஆனால், சாதாரண முதலீட்டாளர்களுக்கு அப்படி ஒரு தெளிவான திட்டம் இருப்பதில்லை. பெரும்பாலும், சந்தை செய்திகள் அல்லது சமீபத்திய ஃபண்ட் செயல்திறனைப் பார்த்து முடிவெடுக்கிறார்கள்.
நீண்டகால செல்வ இழப்புக்கான காரணங்கள்
தெளிவான வெளியேறும் உத்தி இல்லாததால், சந்தை ஏற்ற இறக்கங்கள் ஒரு சாதாரண ஆபத்தாக இல்லாமல், தனிப்பட்ட நெருக்கடியாக மாறுகிறது. சரிவுகளின் போது பணத்தை எடுக்கும்போது, 'பேப்பர் லாஸ்' (Paper Loss) உண்மையான நஷ்டமாக (Cash Loss) மாறுகிறது. இதனால், நீண்டகாலத்தில் சேர வேண்டிய செல்வம் பாதியாகிறது. மேலும், ரூபாயின் சராசரி செலவு (Rupee Cost Averaging) மூலம் குறைந்த விலையில் அதிக யூனிட்கள் வாங்கும் வாய்ப்பையும், சந்தை மீண்டு வரும்போது கிடைக்கும் லாபத்தையும் இழக்கிறார்கள். பேராசை காரணமாக தாமதமாக பணத்தை எடுப்பது அல்லது குறிக்கோள் முடிந்த பிறகும் பணத்தை எடுக்காமல் அப்படியே வைத்திருப்பது கூட ஆபத்தையே விளைவிக்கும். உணர்ச்சிகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட முடிவுகள், திட்டமிடப்பட்ட நிதி இலக்குகளை அழித்துவிடுகின்றன.
எதிர்கால பார்வை
எஸ்.ஐ.பி முதலீட்டுச் சுழற்சியில் தேர்ச்சி பெற, முதலீட்டைத் தொடங்குவது மட்டுமல்லாமல், குறிக்கோளை அடைய வெளியேறும் திட்டத்தையும் வகுப்பது அவசியம். சந்தை அழுத்தங்களின் போது, நமது மனரீதியான பாரபட்சங்கள் நிதி முடிவுகளை எப்படி பாதிக்கின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒரு தெளிவான வெளியேறும் திட்டத்தை வகுத்து, நிபுணர்களின் உதவியுடன் அதை செயல்படுத்துவது, குறிப்பாக சிஸ்டமேட்டிக் வித்ட்ராவல் பிளான் (SWP) மூலம் படிப்படியாக பணத்தை எடுப்பது மிகவும் முக்கியம். நமது வாழ்க்கையின் முக்கிய இலக்குகளுடன் முதலீட்டு கால அளவை இணைக்க வேண்டும். சந்தையை கணித்து விளையாடுவதை விட, இதுவே நிலையான செல்வத்தை சேர்க்க உதவும்.