பழங்கள், தேன் மூளை வளர்ச்சிக்கு காரணமா? புதிய ஆய்வு கூறும் வியக்க வைக்கும் தகவல்கள்!

மனித பரிணாம வளர்ச்சியைப் பற்றிய நமது பார்வையை மாற்றியமைக்கும் ஒரு புதிய ஆய்வு, இயற்கை இனிப்பு உணவுகளின் பங்கை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. சிட்னி பல்கலைக்கழகம் மற்றும் கிளாஸ்கோ பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் மேற்கொண்ட ஆய்வின்படி, பழங்கள் மற்றும் தேனில் காணப்படும் எளிய சர்க்கரைகள்தான் கடந்த 4 மில்லியன் ஆண்டுகளில் மனித மூளை கணிசமாக வளர முக்கிய எரிபொருளாக இருந்திருக்கலாம் எனத் தெரியவந்துள்ளது.

பல தசாப்தங்களாக, மனித பரிணாம வளர்ச்சி பற்றிய முக்கிய கோட்பாடுகள் பெரும்பாலும் இறைச்சி உண்பதையும், விலங்குகளை வேட்டையாடுவதையும் மையமாகக் கொண்டிருந்தன. ஆனால், இந்த புதிய ஆய்வு, மனித மூளையின் குறிப்பிட்ட மற்றும் மிகப்பெரிய குளுக்கோஸ் (சர்க்கரை) தேவையை இறைச்சி மட்டும் பூர்த்தி செய்திருக்க முடியாது என்று வாதிடுகிறது. ஆரம்பகால மனிதர்களின் சுமார் 300 கிராம் எடையுள்ள மூளை, நவீன மனிதர்களின் சுமார் 1500 கிராம் எடையுள்ள மூளையாக வளர்ந்தபோது, இவ்வளவு பெரிய மற்றும் சிக்கலான அமைப்பை இயக்குவதற்குத் தேவையான ஆற்றலும் அதற்கேற்ப அதிகரித்தது.

குளுக்கோஸ் தேவை

இந்த ஆய்வின் விஞ்ஞானிகள், ஆரம்பகால மனிதர்களின் குளுக்கோஸ் தேவைகள் மற்றும் அவர்களின் மூளை அளவு ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்தனர். மூளை விரிவடைந்தபோது, விரைவான மற்றும் எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய ஆற்றல் மூலத்தின் தேவை முக்கியமானதாக மாறியது. கிழங்குகள் அல்லது தானியங்களை சமைப்பது போன்ற சிக்கலான உணவு பதப்படுத்தும் நுட்பங்களை மனிதர்கள் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்பே, இயற்கை சர்க்கரைகள் இந்த ஆற்றலை வழங்கின. இது, சர்க்கரைக்கான நமது உடலியல் சார்பு என்பது தற்போதைய காலத்திற்கு மட்டும் உரியதல்ல, மாறாக பரிணாம வளர்ச்சியின் முக்கிய காலகட்டங்களில் மூளை வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளித்த ஒரு பண்டைய தேவை என்பதைக் காட்டுகிறது.

இறைச்சி சார்ந்த பார்வையைத் தாண்டி

ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியரான பேராசிரியர் ஜென்னி பிராண்ட்-மில்லர் கூறுகையில், பரிணாம ஆய்வுகளில் இறைச்சியில் இருந்து கிடைக்கும் புரதச்சத்து முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டாலும், மூளைக்குத் தேவைப்படும் கார்போஹைட்ரேட்டுகளின் தனித்துவமான தேவை கவனிக்கப்படாமல் இருந்ததாகத் தெரிவித்தார். மூளை என்பது அதிக ஆற்றலைச் செலவழிக்கும் ஓர் உறுப்பு என்றும், நமது பரிணாம வரலாற்றின் பெரும்பகுதிக்கு, காட்டுப் பழங்கள் மற்றும் தேனில் இருந்து கிடைக்கும் கார்போஹைட்ரேட்டுகள் முதன்மையான, அதிக ஆற்றல் கொண்ட எரிபொருளாக இருந்தன என்றும் இந்த ஆய்வு வலியுறுத்துகிறது.

இணை ஆசிரியர் பேராசிரியர் காரன் ஹார்டி, பச்சையான மாவுச்சத்தை (Raw Starch) மனிதர்களால் ஜீரணிப்பது கடினம் என்றும், எனவே ஆரம்பகால மூதாதையர்கள் தங்கள் அதிக வளர்சிதை மாற்றத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய தாவரங்களில் இயற்கையாகக் கிடைக்கும் இனிப்பையே நம்பியிருந்திருக்கலாம் என்றும் கூறினார். குறிப்பாக, இனப்பெருக்க வயதுடைய பெண்களுக்கு, கரு வளர்ச்சி மற்றும் பால் உற்பத்திக்குத் தேவையான குளுக்கோஸ் தேவை, ஆற்றல் உட்கொள்ளலில் கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியது.

மனித உயிரியலைப் புரிந்துகொள்வதற்கான தாக்கங்கள்

இந்த ஆராய்ச்சி, புதைபடிவ ஆய்வுகள், மரபியல் மற்றும் வளர்சிதை மாற்ற மாதிரியாக்கம் உள்ளிட்ட பல்வேறு தரவுகளை ஒருங்கிணைத்து, மனித ஊட்டச்சத்து எவ்வாறு பரிணமித்தது என்பது பற்றிய ஒரு முழுமையான பார்வையை வழங்குகிறது. குளுக்கோஸ் நிறைந்த உணவு ஆதாரங்களை நோக்கி கவனத்தைத் திருப்புவதன் மூலம், மனிதர்களுக்கு ஏன் இயற்கையாகவே இனிப்புச் சுவை மீது ஒரு தீவிரமான ஈர்ப்பு உள்ளது என்பதற்கான புதிய விளக்கத்தை இந்த கண்டுபிடிப்புகள் அளிக்கின்றன. இந்த விருப்பம் நமது உயிரியல் வரலாற்றில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது, மேலும் வளரும் மூளைக்கு திறமையாக ஆற்றலைத் தேடிய தனிநபர்களுக்கு ஆதரவளித்த ஒரு உயிர்வாழும் பொறிமுறையாக இது செயல்பட்டிருக்கலாம்.

எதிர்காலத்தில், இந்த பண்டைய வளர்சிதை மாற்ற முறைகள் நவீன உணவு ஆரோக்கியத்துடன் எவ்வாறு ஒத்துப்போகின்றன என்பதில் விஞ்ஞான சமூகம் கவனம் செலுத்தக்கூடும். இந்த ஆய்வு கடந்த காலத்தைப் பற்றிய ஒரு புதிய பார்வையை வழங்கினாலும், மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளாக மனித வளர்சிதை மாற்றம் வெவ்வேறு சூழல்கள் மற்றும் உணவு கிடைப்பதற்கு ஏற்ப எவ்வாறு தன்னை மாற்றியமைத்துக் கொண்டது என்பது குறித்த விவாதங்களையும் இது திறக்கிறது.