இந்திய சோலார் புரட்சி: மாபெரும் வளர்ச்சி, ஆனால் செல் பற்றாக்குறையால் இறக்குமதி அதிகரிப்பு!

உற்பத்தி திறனில் பெரும் இடைவெளி

இந்தியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறையில் ஒரு பெரிய முரண்பாடு நிலவுகிறது. மாட்யூல் தயாரிப்பு திறன் வானளவு உயர்ந்தாலும், அதன் அடிப்படைத் தேவையான சோலார் செல் உற்பத்தி மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது. இது தொடர்ந்து இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலையை உருவாக்குகிறது.

இந்தியாவில் கடும் செல் பற்றாக்குறை

2025-ம் ஆண்டுக்குள் இந்திய சோலார் மாட்யூல் உற்பத்தித் திறன் 210 GW-ஆக உயர உள்ள நிலையில், செல் உற்பத்தித் திறனோ வெறும் 27 GW மட்டுமே. இதனால், இந்திய செல் உற்பத்தித் திறன், மாட்யூல் திறனில் வெறும் 15.3% ஆக உள்ளது. எனவே, 99 GW அளவிலான இறக்குமதியை, குறிப்பாக 75% செல்களை நம்பியிருக்க வேண்டியுள்ளது. சீனா உலக பாலிசிலிக்கான் (Polysilicon) உற்பத்தியில் 93%, வேஃபர்கள் (Wafers) உற்பத்தியில் 97%, மற்றும் செல்கள் உற்பத்தியில் 85% பங்களித்து, இந்தத் துறையில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. மேலும், ஜூன் 2026 முதல் அரசு திட்டங்களுக்கு உள்நாட்டு செல்களையே பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற ALMM List-II உத்தரவு, இந்த உள்நாட்டுத் தட்டுப்பாட்டை அதிகரிக்கும். இது பெரிய அளவிலான திட்டங்களுக்கு செலவை உயர்த்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

சவால்களும் நிறுவனங்களின் கவனமும்

சீனாவின் சோலார் சப்ளை செயின் ஆதிக்கத்தை மிஞ்சும் இந்தியாவின் லட்சியம் பல சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. மாட்யூல் உற்பத்தித் திறன் 210 GW ஆக இருக்கும்போது, உள்நாட்டுத் தேவை 40 GW மட்டுமே என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த அதிகப்படியான மாட்யூல் உற்பத்தி, இறக்குமதி செய்யப்படும் செல்களைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையைக் குறைக்கிறது. Waaree Energies போன்ற நிறுவனங்கள் வேகமாக விரிவடைந்து வருகின்றன. Nuvama Institutional Equities, வலுவான செயல்பாடு மற்றும் செப்டம்பர் 2026-க்குள் செல் உற்பத்திக்குள் நுழையும் திட்டங்களைக் குறிப்பிட்டு, இந்த பங்கை 'Buy' என ரேட் செய்து, டார்கெட் விலையை ₹3,867 ஆக உயர்த்தியுள்ளது. ஆனாலும், Waaree-ன் செல் உற்பத்தித் திறன் வளர்ந்தாலும், ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது நாட்டின் செல் உற்பத்தி, மாட்யூல் உற்பத்தியுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது. தற்போது 70% மாட்யூல் உற்பத்தி TOPCon தொழில்நுட்பத்திலும், 57% செல் உற்பத்தி monocrystalline தொழில்நுட்பத்திலும் உள்ளது. இருப்பினும், இறக்குமதி செய்யப்படும் செல்களைப் பயன்படுத்தும்போது, 'மேட் இன் இந்தியா' மாட்யூல்களின் விலை, முழுமையாக இறக்குமதி செய்யப்படும் சீனத் தயாரிப்புகளுடன் போட்டியிடுவது கடினமாக உள்ளது.

சப்ளை செயின் அபாயங்களும் வரி விதிப்பும்

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய பலவீனம், சோலார் செல் உற்பத்தித் திறனில் உள்ள பெரும் இடைவெளிதான். மாட்யூல் திறன் 210 GW ஆகவும், செல் திறன் 27 GW ஆகவும் இருப்பதால், தொழிற்சாலைகள் அதிகளவில் இறக்குமதியைச் சார்ந்துள்ளன. மேலும், செல் உற்பத்தியில் முதல் 10 நிறுவனங்கள் 99.5% சந்தையைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இந்தியாவில் வேஃபர் அல்லது பாலிசிலிக்கான் உற்பத்தி கிட்டத்தட்ட இல்லை. இதனால், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலி தடங்கல்கள் மற்றும் விலை ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு, குறிப்பாக சீனாவின் சந்தை ஆதிக்கத்தால், எளிதில் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது. அமெரிக்கச் சந்தையை 96.8% சார்ந்திருக்கும் இந்தியாவின் ஏற்றுமதி, தற்போது 50% வரை அதிகரிக்கும் அமெரிக்கத் தாரீஃப்களால் (Tariffs) பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஏற்றுமதியில் பெரும் சரிவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தச் சரிவைச் சமாளிக்க ஒரு மாற்றுத் திட்டமிடல் தேவை. ஆனால், நிறுவப்பட்ட சீன நிறுவனங்களுக்கு எதிராக 'குளோபல் சவுத்' சந்தைகளில் போட்டியிடுவது கடினம்.

எதிர்கால வளர்ச்சி வாய்ப்புகள்

இந்தியாவின் சோலார் உற்பத்தித் திறனில் 2030-க்குள் மாட்யூல் திறன் 160 GW ஆகவும், செல் திறன் 120 GW ஆகவும் உயரக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது தற்போதைய பற்றாக்குறையைச் சரிசெய்ய ஒரு பெரிய முயற்சியைக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இத்தகைய அளவை அடைய முதலீடு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் செலவு சவால்களைக் கடக்க வேண்டும். Nuvama போன்ற ஆய்வு நிறுவனங்கள் Waaree Energies போன்ற நிறுவனங்களுக்கு வலுவான வளர்ச்சியை முன்னறிவிக்கின்றன. ஆனாலும், ஊக்குவிப்பால் உந்தப்பட்ட திறன் வளர்ச்சியைத் தாண்டி, உண்மையான விலை போட்டித்திறன் மற்றும் சப்ளை செயின் சுதந்திரத்தை நோக்கிய ஒரு முக்கிய கட்டத்தில் இந்தத் துறை உள்ளது. செல் உற்பத்தி இடைவெளியைக் குறைப்பதும், பாதுகாக்கப்பட்ட சந்தைகளுக்கு அப்பால் விரிவடைவதும் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும்.