Whalesbook
இந்தியாவின் மாபெரும் 500 GW புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி இலக்கு
2030-க்குள் 500 GW புதைபடிவமற்ற (Non-fossil fuel) எரிசக்தி திறனை எட்டுவதற்கான தனது லட்சிய இலக்கை நோக்கி இந்தியா தீவிரமாக முன்னேறி வருகிறது. பெருகிவரும் மின்சார தேவை, கரியமில வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் கடமைகள், தூய்மையான எரிசக்தி ஆதாரங்களுக்கு மாறும் கட்டாயப் போக்கு ஆகியவை இந்த வளர்ச்சியைத் தூண்டுகின்றன. குறிப்பாக, சூரிய சக்தி (Solar Power) இந்த விரிவாக்கத்தில் முன்னணியில் உள்ளது. தற்போதுள்ள 272 GW புதைபடிவமற்ற மின் திறனில் சோலார் ஒரு முக்கியப் பங்களிப்பைச் செய்கிறது. இந்த ஆண்டின் நிதிநிலையில் மட்டும் சுமார் 35 GW புதிய மின் திறன் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இலக்கை அடைய, வருடத்திற்கு சராசரியாக 46 GW மின்சாரம் சேர்க்க வேண்டியுள்ளது. இந்த வளர்ச்சி விகிதத்துடன், இந்தியா உலகிலேயே மிக வேகமாக வளரும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி சந்தைகளில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.
மின் கட்டமைப்புடன் இணைப்பதில் பெரும் சவால்கள்
impressive capacity additions-க்கு மத்தியில், இந்தியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வளர்ச்சிக்கான முக்கியத் தடை, மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதில் இருந்து, அதனை தேசிய மின் கட்டமைப்புடன் (National Grid) இணைப்பதில் வந்துள்ளது. புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தி நிலையங்களின் அதிவேக மற்றும் பெரிய அளவிலான விரிவாக்கம், மின்சாரத்தைப் பரிமாற்றும் கட்டமைப்பின் (Transmission Infrastructure) வளர்ச்சியை மிஞ்சிவிடுகிறது. இதனால், மின் கட்டமைப்பு நெரிசல் (Grid Congestion) மற்றும் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தை வெளியேற்ற முடியாத நிலை (Power Curtailment) ஏற்படுகிறது. மின் கட்டமைப்பின் ஸ்திரத்தன்மை (Grid Stability) ஒரு பெரிய கவலையாக உள்ளது. இதற்காக ₹3 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமான தொகை மின் கட்டமைப்பு நவீனமயமாக்கலுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. உற்பத்தியை விட முன்கூட்டியே மின்சாரப் பரிமாற்றக் கட்டமைப்பைத் திட்டமிட்டு தயார் செய்வது மிக அவசியம். உதாரணமாக, ராஜஸ்தான் போன்ற முக்கிய மாநிலங்களில், முக்கியமான மின் பரிமாற்ற வலுவூட்டல் திட்டங்களில் ஏற்படும் தாமதங்கள், அங்கு உற்பத்தி செய்யப்படும் கணிசமான புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்தை வெளியேற்றத் தடையாக உள்ளன. சரியான நேரத்தில் இந்தக் கட்டமைப்புகள் மேம்படுத்தப்படாவிட்டால், உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தின் பெரும் பகுதி வீணாகும் அபாயம் உள்ளது.
டேட்டா சென்டர் துறையின் புதிய எரிசக்தி தேவை
இந்தியாவின் டேட்டா சென்டர் (Data Center) துறையின் அபரிமிதமான வளர்ச்சி, மின்சாரத் தேவையில் மற்றொரு சிக்கலைச் சேர்த்துள்ளது. 2025-ல் சுமார் 1.5 GW ஆக இருந்த டேட்டா சென்டர் திறன், 2030-க்குள் 8 முதல் 10 GW ஆக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதனால், இந்தத் துறையின் மின்சார நுகர்வு 2030-க்குள் 40 முதல் 45 TWh ஆக அதிகரிக்கும். இது, தேசிய மின் தேவையில் 1%-க்கும் குறைவாக இருந்த பங்கை 2.5% முதல் 3% வரை உயர்த்தும். குறிப்பாக, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) சார்ந்த டேட்டா சென்டர்கள் அதிக அளவு மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன. இவை உள்ளூர் மின் கட்டமைப்புகளில் பெரும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும். இந்த வளர்ந்து வரும் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி விரிவாக்கத்திற்கும், மின் கட்டமைப்பு தயார்நிலைக்கும் இடையே ஒரு சமநிலையைக் கண்டறிவது அவசியம்.
உற்பத்தித் துறையின் கனவுகளும், சப்ளை செயின் யதார்த்தங்களும்
இந்தியாவில் சோலார் உபகரண உற்பத்தித் துறையில் தன்னிறைவு அடைய அரசு தீவிரமாக முயன்று வருகிறது. Production Linked Incentive (PLI) scheme மற்றும் Approved List of Models and Manufacturers (ALMM) போன்ற கொள்கைகள் உற்பத்தித் திறனை வெகுவாக அதிகரிக்கச் செய்துள்ளன. சோலார் மாட்யூல் (Module) உற்பத்தித் திறன், 2025-க்குள் 144 GW-ஐயும், 2028 நிதி ஆண்டிற்குள் 215 GW-ஐயும் தாண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
ஆனால், பாலிசிலிக்கான் (Polysilicon) மற்றும் வேஃபர் (Wafer) போன்ற மூலப்பொருட்களின் உற்பத்தித் துறையில் இந்தியா மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது. இதனால், இறக்குமதியை அதிகமாகச் சார்ந்துள்ளோம். மேலும், உள்நாட்டுத் தேவையை விட மிக அதிகமாக உற்பத்தித் திறன் இருப்பதால், அதிகப்படியான சரக்குகள் (Inventory) தேங்கியுள்ளன. இது உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கும் வங்கிகளுக்கும் நிதிச் சிக்கலை ஏற்படுத்தும். உலக சந்தையில் சோலார் பேனல்களின் விலை வீழ்ச்சியும், உள்நாட்டு உற்பத்தியின் போட்டித்திறனை பாதிக்கிறது.
நிறைவேற்றுவதில் உள்ள அபாயங்கள் மற்றும் நிதிச் சுமை
500 GW என்ற இலக்கை அடைய முடியும் என்றாலும், அதை நிறைவேற்றுவதில் பல அபாயங்கள் உள்ளன. இதற்கு $300 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான முதலீடு தேவைப்படும். ஆண்டுதோறும் இந்த முதலீட்டின் அளவு கணிசமாக அதிகரிக்க வேண்டும். ஒரு முக்கியத் தடை, மின் விநியோக நிறுவனங்களின் (DISCOMs) நிதி நிலைமை. பல கோடி ரூபாய் நிலுவைத் தொகையுடன், மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கான வாடிக்கையாளர் அபாயத்தை (Off-taker Risk) அதிகரிக்கின்றன. நிலம் கையகப்படுத்துதல், ஒழுங்குமுறை அனுமதிகள், மின் இணைப்பு பெறுதல் போன்ற காரணங்களால் திட்டங்களை நிறைவேற்றுவதில் தாமதம் ஏற்படுகிறது. சராசரியாக 17 மாதங்களும், சில சமயங்களில் 26 மாதங்களுக்கும் அதிகமாக இது நீடிக்கிறது. முதலீட்டுக்கான வட்டி விகிதம் 400 அடிப்படை புள்ளிகள் (bps) அதிகரித்தால், அடையக்கூடிய மின் திறன் 100 GW வரை குறையக்கூடும். இது 500 GW இலக்கை கேள்விக்குள்ளாக்கும். மேலும், புதுப்பிக்கத்தக்க தொழில்நுட்பங்களுக்கான கனிமப் பொருட்களின் (Critical Mineral) சப்ளை செயினில் புவிசார் அரசியல் (Geopolitical) காரணங்களும் நீண்டகால நிச்சயமற்ற தன்மைகளை ஏற்படுத்துகின்றன.
ஆய்வாளர்களின் பார்வை மற்றும் துறை வளர்ச்சி
ஆய்வாளர்கள், இந்தியாவின் வலுவான முன்னேற்றத்தையும், அரசு அளிக்கும் ஆதரவையும் அங்கீகரித்துள்ளனர். பலர், நாடு தனது 500 GW இலக்கை அடையும் பாதையில் இருப்பதாகக் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், தொடர்ச்சியான வளர்ச்சிக்கு, மின் கட்டமைப்புப் பற்றாக்குறை, மின் கட்டமைப்பு ஸ்திரத்தன்மை, DISCOM-களின் நிதி நிலைமை மற்றும் மின் கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களின் (Power Purchase Agreements - PPAs) நம்பகத்தன்மை போன்ற பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பது அவசியம் என வலியுறுத்துகின்றனர்.
இந்தச் சந்தையில் முதலீட்டாளர்களின் ஆர்வம் அதிகமாக உள்ளது. கணிசமான முதலீடுகள் தொடர்ந்து செய்யப்பட்டு வருகின்றன. ஆனாலும், இந்தத் துறையின் எதிர்கால வெற்றி, சிக்கலான ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் நிதிச் சவால்களை வெற்றிகரமாக எதிர்கொண்டு, புதுப்பிக்கத்தக்க மின் திறனை நம்பகமான மற்றும் மலிவான மின் விநியோகமாக மாற்றுவதைப் பொறுத்தது.
