2030-க்குள் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி பயன்பாடு மூலம் இந்தியா சுமார் **$100 பில்லியன்** (சுமார் **₹8.4 லட்சம் கோடி**) அளவுக்கு இறக்குமதி செலவை மிச்சப்படுத்தும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது நாட்டின் எரிசக்தி பாதுகாப்புக்கு பலம் சேர்த்தாலும், முதலீட்டாளர்கள் சில முக்கிய ரிஸ்க்குகளை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் இந்திய தூதர் ஜீன்-எரிக் பாக்கெட், பாரத் ரினியூவபிள் எனர்ஜி உச்சி மாநாட்டில் இந்தியாவின் எரிசக்தி இலக்குகள் குறித்து முக்கியத் தகவல்களைப் பகிர்ந்துள்ளார். கடந்த 2010-ம் ஆண்டிலிருந்து இந்தியா ஏற்கனவே $100 பில்லியன் வரை செலவை மிச்சப்படுத்தியுள்ள நிலையில், அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் மேலும் $100 பில்லியன் சேமிப்பை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது.
உற்பத்தி மற்றும் முதலீட்டு இலக்கு
இந்தியாவின் 500 GW புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி இலக்கை அடைய, 2027 முதல் 2030 வரை சுமார் $220 பில்லியன் அளவுக்கு முதலீடு தேவைப்படும். இதற்கு PLI (Production-Linked Incentive) மற்றும் ALMM போன்ற அரசு திட்டங்கள் பெரும் பக்கபலமாக உள்ளன. இதன் விளைவாக, சீனாவுக்கு வெளியே சோலார் மாடியூல் தயாரிப்பில் இந்தியா தற்போது 50% பங்களிப்பை வழங்கி வருகிறது.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய சவால்கள்:
இந்தத் துறை வளர்ச்சிப் பாதையில் இருந்தாலும், சில சிக்கல்களை அலட்சியப்படுத்த முடியாது:
- நிதிச் சுமை: அதிக வட்டி விகிதங்கள் மற்றும் அந்நியச் செலாவணி மாற்றங்களால் (Currency fluctuation) நிறுவனங்களின் லாப வரம்பு பாதிக்கப்பட வாய்ப்புள்ளது.
- DISCOM சிக்கல்கள்: மாநில அரசு நடத்தும் மின் விநியோக நிறுவனங்கள் (DISCOMs) பணம் செலுத்துவதில் தாமதம் செய்வது, மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களின் பணப்புழக்கத்தை (Cash flow) பெரிதும் பாதிக்கிறது.
- மூலப்பொருள் இறக்குமதி: சோலார் மாடியூல்களைத் தயாரித்தாலும், வேஃபர் மற்றும் இங்காட்கள் போன்ற முக்கிய மூலப்பொருட்களுக்கு இந்தியா இன்னும் இறக்குமதியைச் சார்ந்தே உள்ளது. இது சப்ளை செயின் ரிஸ்க்கை உருவாக்குகிறது.
- கொள்கை மாற்றம்: வரி மாற்றங்கள் அல்லது வர்த்தகக் கட்டுப்பாடுகள் திடீரென அமல்படுத்தப்படும்போது, நிறுவனங்களின் பிசினஸ் மாடல் மாற வேண்டிய சூழல் ஏற்படுகிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், இந்தத் துறையில் முதலீடு செய்யும் போது நிறுவனங்களின் கடன் அளவு மற்றும் அரசு வழங்கும் சலுகைகளின் தொடர்ச்சியைப் பொறுத்து முதலீட்டு முடிவுகளை எடுப்பது புத்திசாலித்தனம்.