சூரிய சக்தி மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்தை விரிவுபடுத்துவதன் மூலம், 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் நிலக்கரி மற்றும் இயற்கை எரிவாயு இறக்குமதி செலவில் இந்தியா சுமார் **$240 பில்லியன்** வரை சேமிக்க வாய்ப்புள்ளதாக கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவின் எரிசக்தி துறையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்து வருகிறது. சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் (International Energy Agency) கணிப்புப்படி, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திட்டங்களால் இந்தியா $240 பில்லியன் அந்நியச் செலாவணியைச் சேமிக்க உள்ளது. கடந்த 2011 முதல், இது போன்ற திட்டங்களால் இந்தியா ஏற்கனவே $100 பில்லியனுக்கும் மேலான இறக்குமதி செலவைத் தவிர்த்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இலக்கு என்ன?
2030-க்குள் 530 கிகாவாட் புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தித் திறனை எட்டுவதே இந்தியாவின் முக்கிய இலக்கு. இதில் சூரிய சக்தி 60 சதவீதமும், காற்றாலை மின்சாரம் 30 சதவீதமும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. 350 கிகாவாட் சூரிய சக்தி, 90 கிகாவாட் காற்றாலை மற்றும் 75 கிகாவாட் நீர்மின்சாரம் என இந்த இலக்கு பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதலீட்டாளர்கள் கவனத்திற்கு!
இந்த மாற்றம் பொருளாதார ரீதியாக லாபகரமாகத் தெரிந்தாலும், முதலீட்டாளர்கள் சில சவால்களைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்:
- மூலதனம்: கிரிட் கட்டமைப்பு மற்றும் பேட்டரி சேமிப்பு வசதிகளுக்காக சுமார் $220 பில்லியன் முதலீடு தேவைப்படுகிறது.
- செயல்பாட்டு அபாயங்கள்: நிலம் கையகப்படுத்துதல் மற்றும் கிரிட் இணைப்புச் சிக்கல்களால் திட்டங்கள் முடிவடைய 17 முதல் 26 மாதங்கள் வரை ஆகலாம். இது திட்டத்தின் லாபத்தைப் பாதிக்கலாம்.
- நிதி நெருக்கடி: அரசு நடத்தும் மின் விநியோக நிறுவனங்களின் (DISCOMs) மோசமான நிதி நிலை, மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களின் பணப்புழக்கத்தைப் பாதிக்க வாய்ப்புள்ளது.
ஒட்டுமொத்தமாக, மின்சாரக் கட்டமைப்பில் செய்யப்படும் முன்னேற்றங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களின் கடன் மேலாண்மை ஆகியவை இந்தத் துறையின் எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கியமான காரணிகளாக இருக்கும்.