இந்திய சோலார்: மாநிலங்களுக்கு இடையே பெரும் இடைவெளி, தேசிய இலக்குகளுக்கு ஆபத்து!

ஆற்றல் இலக்குகளுக்கு பெரும் சவால்!

இந்தியாவின் சோலார் ஆற்றல் துறையில் உள்ள அபரிமிதமான திறனை முழுமையாகப் பயன்படுத்த முடியவில்லை. இதற்குக் காரணம், மாநிலங்களுக்கு இடையே நிலவும் மிகப்பெரிய பிராந்திய வேறுபாடுகளே. இது நாட்டின் லட்சியமான புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் இலக்குகளை அடைவதற்கு பெரும் தடையாக உள்ளது.

எங்கு செல்கிறது பயன்பாடு?

நாடு முழுவதும் சோலார் ஆற்றல் திறனைப் பயன்படுத்தும் சராசரி விகிதம் வெறும் 3.16% மட்டுமே. ஆனால், இது மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மிகவும் வேறுபடுகிறது. வட இந்தியாவில் இந்த விகிதம் 3.8%, மேற்கு இந்தியாவில் 4% ஆக உள்ளது. தென்னிந்தியாவில் 3.6% உள்ளது. ஆனால், கிழக்கு (0.7%) மற்றும் வடகிழக்கு (0.6%) மாநிலங்களில் இந்த விகிதம் மிக மிகக் குறைவாக உள்ளது.

டெல்லி போன்ற மாநிலங்கள் தங்கள் சோலார் ஆற்றல் திறனில் 56.98% ஐப் பயன்படுத்துகின்றன. ஹரியானா 31.93%, பஞ்சாப் 15.4% உடன் அடுத்தடுத்த இடங்களில் உள்ளன. குஜராத் 18.5 GW உடன் அதிக சோலார் மின்சக்தியை நிறுவியுள்ளது. அதேசமயம், ராஜஸ்தான் போன்ற மாநிலங்களில், நாட்டின் மிகப்பெரிய சோலார் ஆற்றல் திறன் 828.8 GW இருந்தும், வெறும் 3.41% மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது, நிறுவப்பட்ட திறன் 28.3 GW ஆக உள்ளது.

உள்கட்டமைப்பு சிக்கல்கள்

இந்த பெரும் இடைவெளிக்கு முக்கிய காரணம், போதுமான உள்கட்டமைப்பு வசதிகள், குறிப்பாக மின்சாரப் பரிமாற்ற (Transmission) அமைப்புகளில் உள்ள பற்றாக்குறை. இதனால், ராஜஸ்தான் மற்றும் குஜராத் போன்ற சோலார் வளமான மாநிலங்களில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தை தேவைப்படும் முக்கிய நகரங்களுக்கு கொண்டு செல்வதில் பெரும் சிக்கல் ஏற்படுகிறது.

இதன் விளைவாக, மின்சாரம் வீணடிக்கப்படுகிறது (Power Curtailment). கடந்த 2025 மார்ச் முதல் ஆகஸ்ட் வரை, ராஜஸ்தானில் மட்டும் சுமார் 4 GW சோலார் மற்றும் காற்றாலை மின்சாரம் வீணடிக்கப்பட்டதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இலக்குகளும் யதார்த்தமும்

இந்தியா 2030க்குள் 500 GW புதைபடிவமற்ற (non-fossil fuel) எரிசக்தி திறனை எட்டுவதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. தற்போது (ஜனவரி 2026 நிலவரப்படி), நாட்டின் மொத்த மின் உற்பத்தி திறன் சுமார் 520 GW ஆகும். இதில் 263 GW க்கும் அதிகமான (50.6%) புதைபடிவமற்ற ஆதாரங்களில் இருந்து வருகிறது. சோலார் மின்சாரம் மட்டும் சுமார் 140 GW ஆக உள்ளது.

அரசு 'பிரதம மந்திரி சூரிய கர் முஃப்ட் பிஜ்லி யோஜனா' போன்ற திட்டங்கள் மூலம் மேல்மாடி சோலார் (Rooftop Solar) பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்க முயன்றாலும், மாநில அளவிலான கொள்கை நடைமுறைப்படுத்துதல், நிலம் கையகப்படுத்துதல் போன்ற சிக்கல்கள் திட்டங்களை தாமதப்படுத்துகின்றன. கடந்த காலத்தில் 2020 இல் சோலார் மின் உற்பத்தி 56% குறைந்ததும், இந்தத் துறையில் உள்ள சவால்களையும், செயல்படுத்தும் அபாயங்களையும் (execution risks) காட்டுகிறது.