இந்தியா, 2026ஆம் ஆண்டுக்குள் உலகின் இரண்டாவது பெரிய சோலார் சந்தையாக உருவெடுக்க உள்ளது. 2030க்குள் 300 GW இலக்கை எட்டுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், அமெரிக்காவின் ஏற்றுமதி வரிகள் மற்றும் உற்பத்தி திறன் அளவுக்கு அதிகமாக இருப்பது போன்ற சவால்களையும் இத்துறை எதிர்கொள்கிறது.
என்ன நடந்தது?
உலக அளவில் 9வது இடத்தில் இருந்த இந்தியா, தற்போது 2026ஆம் ஆண்டுக்குள் உலகின் இரண்டாவது பெரிய சோலார் சந்தையாக மாற திட்டமிட்டுள்ளது. 2026 மார்ச் மாதத்திற்குள் 150 GW சோலார் திறனை எட்டுவதை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. மேலும், 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்த இலக்கு கிட்டத்தட்ட 300 GW ஆக உயரக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் (Renewable Energy) மீதான ஈடுபாடு, அரசாங்கத்தின் தொடர்ச்சியான கொள்கை ஆதரவு மற்றும் உலகளாவிய முதலீட்டாளர்களின் ஆர்வம் ஆகியவை இந்த வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கின்றன.
உற்பத்தி திறன் உபரி (Overcapacity) சவால்
இந்த நேர்மறையான வளர்ச்சி இருந்தபோதிலும், சோலார் பேனல் உற்பத்தித் துறை ஒரு பெரிய சவாலை எதிர்கொள்கிறது. இந்தியாவின் மாட்யூல் உற்பத்தித் திறன் சுமார் 210 GW ஆக உயர்ந்துள்ளது. ஆனால், உள்நாட்டுத் தேவை ஆண்டுக்கு 40-45 GW ஆக மட்டுமே மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது, உற்பத்தி செய்யப்படும் திறனை விட மிகக் குறைவாகவே உள்நாட்டில் தேவைப்படுகிறது. இதன் காரணமாக, பல தொழிற்சாலைகள் அவற்றின் முழு உற்பத்தித் திறனில் இயங்காமல் உள்ளன. அறிக்கைகளின்படி, மாட்யூல் உற்பத்தி ஆலைகளின் பயன்பாட்டு விகிதம் (Utilization Rate) சுமார் 40% ஆகக் குறைந்துள்ளது.
முதலீட்டாளர்களுக்கு, இந்த உற்பத்தி உபரி என்பது லாப வரம்பில் (Margin Pressure) அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும் அபாயத்தை உண்டாக்குகிறது. குறிப்பாக, சிறிய உற்பத்தியாளர்கள் அல்லது பழைய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தும் நிறுவனங்கள், தேவை வேகமாக உயரவில்லை என்றால், தாக்குப்பிடிப்பது கடினமாக இருக்கும். இது பொதுவாக, பெரிய மற்றும் நிதி ரீதியாக வலுவான நிறுவனங்கள் சந்தைப் பங்கைப் பெறுவதற்கும், சிறியவை சந்தையிலிருந்து வெளியேறுவதற்கும் வழிவகுக்கும்.
வர்த்தக தடைகள் மற்றும் ஏற்றுமதி அழுத்தம்
மேலும், அமெரிக்கா போன்ற முக்கிய நாடுகளுக்கு இந்திய சோலார் மாட்யூல்கள் ஏற்றுமதி செய்யப்படுவதில் வர்த்தகச் சவால்களையும் இத்துறை எதிர்கொள்கிறது. அமெரிக்காவின் இறக்குமதி வரிகள் (Anti-dumping and Countervailing duties) 200% க்கும் அதிகமாக இருப்பதால், இந்திய தயாரிப்புகள் அமெரிக்க சந்தையில் போட்டித்தன்மையை இழந்துள்ளன. இதன் விளைவாக, 2024 நிதியாண்டில் $1.97 பில்லியன் ஆக இருந்த சோலார் மாட்யூல் ஏற்றுமதி, 2025 நிதியாண்டில் $1.12 பில்லியனாகக் குறைந்துள்ளது.
இறக்குமதியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்தல்
இந்தியாவில் உள்நாட்டு உற்பத்தி அதிகரிக்கும் அதே வேளையில், சோலார் பேனல்களின் முக்கிய அங்கமான போட்டோவோல்டாயிக் (PV) செல்களை இறக்குமதி செய்வதில் நாடு இன்னும் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. 2025 ஏப்ரல் முதல் 2026 பிப்ரவரி வரை, $2.72 பில்லியன் மதிப்புள்ள PV செல்கள் இறக்குமதி செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த இறக்குமதியில் சீனாவின் பங்கு 2025 நிதியாண்டில் 83% ஆக இருந்தது, தற்போது 2026 நிதியாண்டில் 65% ஆகக் குறைந்துள்ளது. இருப்பினும், இந்தச் சார்பு நிலை ஒரு முக்கிய கவலையாகவே உள்ளது.
இதைச் சமாளிக்க, அரசு அங்கீகரிக்கப்பட்ட மாடல்கள் மற்றும் உற்பத்தியாளர்கள் (ALMM) ஆணையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. இது உள்நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் பாகங்களைப் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிக்கிறது. மேலும், 2028 ஜூன் மாதத்திற்குள் இங்காட்கள் (Ingots) மற்றும் வேஃபர்களுக்கும் (Wafers) இந்த விதிகளை விரிவுபடுத்த அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. இதன் மூலம், மிகவும் தன்னிறைவான விநியோகச் சங்கிலியை (Supply Chain) உருவாக்க முடியும்.
வெளிநாட்டு முதலீடு மற்றும் எதிர்காலக் கண்ணோட்டம்
சவால்கள் இருந்தபோதிலும், இத்துறை வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்ப்பதில் தொடர்ந்து முன்னணியில் உள்ளது. 2025ஆம் ஆண்டில், சோலார் ஆற்றலில் வெளிநாட்டு நேரடி முதலீடு (FDI) சுமார் $2.37 பில்லியன் ஐ எட்டியுள்ளது. குறிப்பாக, பிரிட்டிஷ் இன்டர்நேஷனல் இன்வெஸ்ட்மென்ட், ReNew நிறுவனத்தில் $100 மில்லியன் முதலீடு செய்துள்ளது. இதேபோல், ALTÉRA மற்றும் Brookfield Asset Management நிறுவனங்களும் Evren Energy இல் இதேபோன்ற முதலீடுகளைச் செய்துள்ளன.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
இந்தத் துறையின் ஆரோக்கியத்தைப் புரிந்துகொள்ள, முதலீட்டாளர்கள் சில முக்கிய காரணிகளைக் கண்காணிக்கலாம்: முதலாவதாக, உள்நாட்டுத் தேவை, மாபெரும் உற்பத்தித் திறனுக்கு இணையாக அதிகரிக்கிறதா என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, நிறுவனங்கள் தங்கள் பயன்பாட்டு விகிதங்களை எவ்வாறு நிர்வகிக்கின்றன மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற அதிக வரி விதிப்பு மண்டலங்களைத் தவிர்க்க ஏற்றுமதி சந்தைகளை வெற்றிகரமாக பல்வகைப்படுத்துகின்றனவா என்பதைக் கண்காணிக்க வேண்டும். இறுதியாக, ALMM கொள்கை மற்றும் உள்நாட்டு உற்பத்திக்கு விநியோகச் சங்கிலியை மாற்றுவதில் அதன் செயல்திறன் குறித்த புதுப்பிப்புகளையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.