இந்திய ரயில்வே தனது ஹைட்ரஜன் ரயில்களின் வேகத்தை **110 கி.மீ** ஆக உயர்த்த திட்டமிட்டுள்ளது. ஏற்கனவே **120 கி.மீ** வேகத்தில் சோதனைகள் வெற்றிகரமாக முடிந்துள்ள நிலையில், இந்த பசுமை எரிசக்தி முயற்சி லாபகரமானதாக இருக்குமா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது.
வேகம் கூடும் ஹைட்ரஜன் ரயில்கள்
தற்போது ஹரியானாவின் ஜிண்ட்-சோனிபட் வழித்தடத்தில் 75 கி.மீ வேகத்தில் இயங்கும் ஹைட்ரஜன் ரயில்களை, வணிக ரீதியாக 110 கி.மீ வேகத்தில் இயக்க இந்திய ரயில்வே திட்டமிட்டுள்ளது. ஏற்கனவே நடந்த சோதனையில் இந்த ரயில்கள் 120 கி.மீ வேகத்தை எட்டி சாதனை படைத்துள்ளன. பழைய DEMU ரயில்களில் ஹைட்ரஜன் ஃபியூயல் செல்களைப் பொருத்தி, இந்த பசுமை ரயில் திட்டத்தை ரயில்வே செயல்படுத்தி வருகிறது.
பொருளாதார சவால்கள் என்ன?
பசுமை ஆற்றல் நோக்கம் சிறப்பாக இருந்தாலும், இதில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்களைப் புறக்கணிக்க முடியாது. சாதாரண மின்சார ரயில்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ஹைட்ரஜன் ரயில்களின் எரிசக்தி திறன் (Energy Efficiency) குறைவாகவே உள்ளது. மின்சாரத்தை ஹைட்ரஜனாக மாற்றி, மீண்டும் சக்தியாக மாற்றும் செயல்பாட்டில் ஆற்றல் இழப்பு ஏற்படுகிறது. இதனால், நீண்ட கால அடிப்படையில் இவற்றை இயக்குவது அதிக செலவை ஏற்படுத்தலாம் என வல்லுநர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
மேலும், இதற்கென பிரத்யேக ஹைட்ரஜன் சேமிப்பு மற்றும் நிரப்பும் நிலையங்களை (Refueling Stations) அமைக்க வேண்டியது அவசியம். இது சாதாரண மின்சாரக் கோடுகளை நீட்டிப்பதை விட அதிக முதலீடு (Capital Expenditure) தேவைப்படும் விஷயமாகும்.
நவீனமயமாக்கலில் ரயில்வே
இந்த ஹைட்ரஜன் திட்டத்துடன் சேர்த்து, வந்தே பாரத் ஸ்லீப்பர் (Vande Bharat Sleeper) சேவைகளையும் விரிவுபடுத்த ரயில்வே தீவிரமாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்த நிதியாண்டிலேயே பல புதிய ரயில்களை அறிமுகப்படுத்த இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. அதேபோல், இந்தூர்-மன்மாட் ரயில் பாதை போன்ற பெரும் திட்டங்களும் நடந்து வருகின்றன. வரும் 2028 உஜ்ஜைன் சிம்ஹஸ்தா திருவிழாவிற்குத் தயாராகும் வகையில், அதிநவீன போக்குவரத்து வசதிகளை உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் ரயில்வே உள்ளது. இந்த புதிய தொழில்நுட்பங்களைச் செயல்படுத்தும்போது, செலவுகளைக் கட்டுக்குள் வைப்பதே ரயில்வேயின் முன்னால் இருக்கும் சவாலாக இருக்கும்.