Income Tax Appellate Tribunal (ITAT) முக்கிய தீர்ப்பு ஒன்றை வழங்கியுள்ளது. வணிக ரீதியான கடைகளை 'Residential House' என வகைப்படுத்தி Section 54F வரி விலக்கை மறுக்க முடியாது என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
சண்டிகர் ITAT வழங்கியுள்ள இந்த தீர்ப்பு, வரி விலக்கு கோரும் முதலீட்டாளர்களுக்குப் பெரும் உதவியாக இருக்கும். கமர்ஷியல் ஷாப்-கம்-ஆபீஸ் யூனிட்டுகளை 'குடியிருப்பு வீடுகள்' என வகைப்படுத்தி, அதன் மூலம் வரி விலக்கு கிடைப்பதைத் தடுக்கும் வருமான வரித்துறையின் முடிவை இந்த தீர்ப்பு கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
சொத்து வகைப்பாட்டில் தெளிவு
ஒரு வழக்கு விசாரணையில், ₹2.63 கோடி மூலதன ஆதாயக் கழிவை (Capital Gains Deduction) வருமான வரித்துறை மறுத்தது. அந்தப் சொத்து கமர்ஷியல் என்பதையே கணக்கில் கொள்ளாமல், அதை குடியிருப்பு என தவறாக வகைப்படுத்தியதுதான் இதற்கு காரணம். சொத்தின் பெயரைக் காட்டிலும், அதன் பயன்பாடுதான் (Utility) முக்கியம் என்பதை ட்ரிப்யூனல் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. சொத்து வணிக ரீதியிலானது என்பது உறுதியான பிறகு, அதைத் தன்னிச்சையாக குடியிருப்பு என வகைப்படுத்தி வரி விலக்கை மறுக்க முடியாது என்று தீர்ப்பளித்துள்ளது.
விவசாய நிலங்களுக்கான பலன்கள்
இந்தத் தீர்ப்பு Section 54B தொடர்பான சர்ச்சைகளுக்கும் ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்துள்ளது. நகர்ப்புறத்தில் உள்ள விவசாய நிலங்களில் முதலீடு செய்வதற்கான வரி விலக்கையும் வருமான வரித்துறை முன்பு மறுத்து வந்தது. ஆனால், நிலம் எங்கு அமைந்திருக்கிறது என்பது முக்கியமல்ல, அது முறையாக விவசாயத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறதா என்பதற்கு உரிய ஆவணங்கள் இருந்தால், தாராளமாக வரி விலக்கு பெறலாம் என ITAT தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
ஆவணங்களின் அவசியம்
இந்தத் தீர்ப்பு ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்தாலும், முதலீட்டாளர்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டும். சொத்து வணிகப் பயன்பாட்டில் உள்ளதா அல்லது விவசாயத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறதா என்பதை நிரூபிக்கும் பொறுப்பு வரி செலுத்துபவர்களிடமே உள்ளது. எனவே, யுடிலிட்டி பில்கள், சொத்து வரி ரசீதுகள் மற்றும் நில பயன்பாட்டுச் சான்றிதழ்களை (Land use certificates) முறையாக வைத்திருப்பது அவசியம்.
