இந்தியப் பள்ளிகளில் சிறப்புத் தேவையுடைய குழந்தைகளுக்கான சேர்க்கை விகிதம் **30%** க்கும் குறைவாகவே உள்ளது. கடந்த **8 ஆண்டுகளாக** இந்த நிலை மாறாமல் இருப்பது, உள்கட்டமைப்பு மற்றும் ஆசிரியர் பயிற்சி பற்றாக்குறையை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
உள்கட்டமைப்பு மற்றும் வளப் பற்றாக்குறை
இந்தத் தரவுகளின்படி, பல பள்ளிகளில் சரிவான பாதைகள் (ramps), சிறப்பு போக்குவரத்து வசதிகள், அல்லது பிரத்யேக கற்றல் உபகரணங்கள் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் இல்லை. மேலும், உள்ளடக்கிய கல்வியை வழங்குவதில் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்களின் பற்றாக்குறை பெரும் பிரச்சனையாக உள்ளது. குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் இந்த நிலைமை மோசமாக உள்ளது.
சமூக மற்றும் நிர்வாகத் தடைகள்
சமூகப் புறக்கணிப்பு மனப்பான்மை, பல குடும்பங்களை சிறப்புத் தேவையுடைய குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்புவதைத் தடுக்கிறது. பள்ளிகள் இதனை முக்கியப் பொறுப்பாகக் கருதாமல், ஒரு விருப்பப் பணியாகக் கருதுவதால் போதுமான ஆதரவு கிடைப்பதில்லை.
உயர்கல்வியில் தாக்கம்
உயர்கல்வி நிலைகளில் சேர்க்கை விகிதம் வெகுவாகக் குறைகிறது. பாடத்திட்டங்கள் மற்றும் கல்விச் சூழல் சிறப்புத் தேவையுடைய மாணவர்களின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப மாறாததால், பலர் படிப்பை பாதியில் கைவிடுகின்றனர். இந்த நிலை மாற வேண்டுமெனில், அனைவருக்கும் சமமான கல்வி கிடைக்கச் செய்வதில் அரசு கவனம் செலுத்த வேண்டும்.