2047-ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவின் ஸ்டீல் உற்பத்தியை **604 மில்லியன் டன்களாக** உயர்த்த மத்திய அரசு இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இந்த பிரம்மாண்ட வளர்ச்சித் திட்டத்தில் சுற்றுச்சூழல் சவால்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய அம்சங்களை இங்கு காண்போம்.
இந்தியாவின் ஸ்டீல் துறை 2047-ஐ நோக்கி ஒரு வரலாற்று இலக்கை நிர்ணயித்துள்ளது. தற்போதைய உற்பத்தியை விட பல மடங்கு அதிகமாக, அதாவது 604 மில்லியன் டன்களாக உற்பத்தித் திறனை உயர்த்த அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த வளர்ச்சி என்பது வெறும் தொழிற்சாலைகளை அமைப்பது மட்டுமல்ல, கார்பன் வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் வகையில் தொழில்நுட்பத்தை மாற்றுவதும் ஆகும்.
நிறுவனங்களின் முன்னால் உள்ள சவால்கள்
Tata Steel, JSW Steel மற்றும் SAIL போன்ற முன்னணி நிறுவனங்கள் தற்போது நிலக்கரியை அடிப்படையாகக் கொண்ட உலைகளையே அதிகம் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த முறையை விடுத்து, பசுமை ஹைட்ரஜன் அல்லது இயற்கை எரிவாயு போன்ற சூழல் நட்பு முறைகளுக்கு மாறுவது பெரும் முதலீட்டை (Capital Expenditure) கோருகிறது. இது குறுகிய காலத்திற்கு நிறுவனங்களின் லாப வரம்பை (Profit Margins) குறைக்கவும், கடன் சுமையை அதிகரிக்கவும் வாய்ப்புள்ளது.
சிறிய நிறுவனங்களுக்கு ஆபத்தா?
பெரிய நிறுவனங்கள் இந்த மாற்றங்களைச் செய்ய நிதி வசதியைப் பெற்றிருந்தாலும், சிறிய மற்றும் இரண்டாம் நிலை உற்பத்தியாளர்களுக்கு இது கடினமான சூழலாகும். இவர்களால் புதிய தொழில்நுட்பத்திற்கு மாறுவதற்கான முதலீட்டைத் திரட்டுவது சவாலாக இருக்கும். இதனால், இத்துறையில் நிறுவனங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்படலாம் (Consolidation) அல்லது சில நிறுவனங்கள் மூடப்படலாம் என்ற அச்சமும் எழுந்துள்ளது.
சர்வதேச சந்தை மற்றும் கார்பன் வரி
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM) விதிமுறை இந்திய ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது. உற்பத்தி முறையில் கார்பன் வெளியேற்றம் அதிகமாக இருந்தால், ஏற்றுமதி செய்யப்படும் பொருட்களுக்கு அதிக வரி விதிக்கப்படும். எனவே, ஏற்றுமதியை நம்பியுள்ள நிறுவனங்களுக்கு 'பசுமை ஸ்டீல்' (Green Steel) என்பது லாபத்தை தக்கவைப்பதற்கான அவசியமான ஒன்றாக மாறியுள்ளது.
முதலீட்டாளர்கள் அரசின் அடுத்தகட்ட மானியங்கள், எரிசக்தி கொள்கைகள் மற்றும் காலக்கெடுவுடன் கூடிய இலக்குகளை உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டும். நிதி ஆரோக்கியத்தைப் பாதிக்காமல் இந்த இலக்குகளை நிறுவனங்கள் எவ்வாறு எட்டுகின்றன என்பதுதான் பங்குகளின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும்.
