கோயம்புத்தூரில், 20 வருடங்களுக்கு மேல் சோழமண்டலம் இன்சூரன்ஸ் நிறுவனத்தில் பெரிய பதவியில் இருந்த ஒருவர், தற்போது கார் ஓட்டி சம்பாதிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார். ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம் நிதிப் பிரச்சனை காரணமாக மூடப்பட்டதால் இந்த நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இது இந்தியாவில் அனுபவம் வாய்ந்த பணியாளர்களுக்கு உள்ள வேலைவாய்ப்பு சவால்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
பெங்களூருவில் சமீபத்தில் நடந்த ஒரு சம்பவம், இந்தியாவில் உள்ள மூத்த தொழில் வல்லுநர்கள் எதிர்கொள்ளும் கடினமான யதார்த்தத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது. 20 வருடங்களுக்கும் மேலாக சோழமண்டலம் இன்சூரன்ஸ் நிறுவனத்தில் பணியாற்றி, மண்டலத் தலைவராக (Zonal Head) இருந்த ஒருவர், தற்போது ஒரு கேப் டிரைவராக பணிபுரிந்து வருகிறார்.
இந்த மாற்றம், அவர் சமீபத்தில் இணைந்த ஒரு ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம், நிதிப் பற்றாக்குறை காரணமாக அவர் சேர்ந்த நான்கு மாதங்களிலேயே மூடப்பட்டதால் ஏற்பட்டுள்ளது. இது அவரது வாழ்க்கைப் பாதையை புரட்டிப் போட்டுள்ளது.
இந்த சம்பவம் பிரபலமானது எப்படி?
ரோயல் பே (Razorpay) நிறுவனத்தின் டேலன்ட் பார்ட்னரான ரஃபிகா அர்ஜுமன், ஒருமுறை கேப் புக்கிங் செய்தபோது, ஓட்டுனரின் பின்னணியை அறிந்து அதிர்ச்சியடைந்தார். அந்த முன்னாள் exec, சரளமான ஆங்கிலம் பேசக்கூடியவராகவும், விரிவான கார்ப்பரேட் அனுபவம் கொண்டவராகவும் இருந்துள்ளார். இருந்தபோதிலும், குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற உடனடி வருமானத்திற்காக கேப் ஓட்டும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்.
"அனுபவத்தின் விலை" ஒரு விவாதப் பொருள்
இந்த கதை பல தொழில்முறை வட்டாரங்களில் எதிரொலித்துள்ளது. நிறுவனங்கள் அனுபவத்தை பெரிதும் மதிக்கிறோம் என்று கூறினாலும், ஆட்சேர்ப்பு செயல்முறைகள் மூத்த பணியாளர்களுக்கு ஏற்றதாக இல்லை என்ற விவாதம் வலுத்துள்ளது. இரண்டு தசாப்த கால அனுபவம் கொண்ட ஒருவரை எடுப்பது அதிக சம்பள எதிர்பார்ப்புகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்றும், இதனால் அவர்களை நிறுவனங்கள் நிதி ஆபத்தாகக் கருதுவதாகவும் பலர் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அதற்குப் பதிலாக, ஜூனியர் ஊழியர்களை குறைந்த சம்பளத்தில் நியமிக்க நிறுவனங்கள் விரும்புகின்றன.
ஸ்டார்ட்அப் உலகின் நிலையற்ற தன்மை
ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனங்களின் நிலையற்ற தன்மை, அனுபவம் வாய்ந்த பணியாளர்களுக்கு கூடுதல் ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. சமீபத்திய ஆண்டுகளில், முதலீட்டுச் சூழல் இறுக்கமடைந்ததால், பல ஆரம்ப நிலை நிறுவனங்கள் தங்கள் செயல்பாடுகளைக் குறைக்கவோ அல்லது திடீரென மூடவோ நேரிட்டது. இத்தகைய சூழலில், நிலையான கார்ப்பரேட் வேலையை விட்டுவிட்டு, அதிக ரிஸ்க் உள்ள ஸ்டார்ட்அப்களில் சேர்ந்த மூத்த நிர்வாகிகள், விரைவாக வேலை சந்தையில் மீண்டும் நுழைய முடியாத நிலையில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்.
திறமைக்கும் தேவைக்கும் இடையிலான இடைவெளி
மூத்த பணியாளர்களுக்கு இருக்கும் சவால், திறமை மட்டுமல்ல, ஆட்சேர்ப்பு முறைகள் மற்றும் மனிதவளக் கொள்கைகள் எப்படி வேட்பாளர்களை வடிகட்டுகின்றன என்பதும் ஆகும். 'ஓவர் க்வாலிஃபைடு' (Overqualified) அல்லது 'மிகவும் விலை உயர்ந்தவர்' என்ற தடைகள், திறமையான நபர்களுக்கு நீண்ட கால வேலையின்மைக்கு வழிவகுக்கும். இந்த சம்பவம், ஆழ்ந்த நிறுவன அறிவைக் கொண்ட திறமை, ஒவ்வொரு ஸ்டார்ட்அப் அல்லது நடுத்தர நிறுவனத்தின் வழக்கமான சம்பளக் கட்டமைப்பிற்குப் பொருந்தாவிட்டாலும், அது ஒரு மதிப்புமிக்க சொத்து என்பதை வேலை சந்தைக்கு நினைவூட்டுகிறது.
இந்த கதை தொடர்ந்து விவாதிக்கப்படுவதால், வேட்பாளரின் மதிப்பு எவ்வாறு வரையறுக்கப்படுகிறது என்பதில் பரந்த மறுபரிசீலனை தேவை என்பதை இது அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. வரும் மாதங்களில், கார்ப்பரேட் துறையானது அனுபவம் வாய்ந்த திறமைக்கும் தற்போதைய செயல்பாட்டுத் தேவைகளுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை எவ்வளவு திறம்பட இணைக்க முடியும் என்பதில் கவனம் செலுத்தப்படும். இதன் மூலம், பல வருட நிபுணத்துவம் என்பது ஒரு பட்ஜெட் வரி மட்டுமல்ல, வளர்ச்சிக்கான ஒரு உந்துதலாக பார்க்கப்படும்.