முதலீட்டாளர் சங்கர் ஷர்மா, வரி, சந்தை ஏற்ற இறக்கம், முதலீட்டு பாதுகாப்பு போன்றவற்றை கணக்கிடும் போது, சராசரி மக்களுக்கு பங்குச் சந்தை தான் எப்போதும் ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்டை விட சிறந்ததுதானா என்ற ஒரு விவாதத்தை தூண்டியுள்ளார்.
பங்குச் சந்தை Vs ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்: ஒரு விரிவான பார்வை
இந்தியாவின் மூத்த முதலீட்டாளரான சங்கர் ஷர்மா, சமானிய முதலீட்டாளர்களிடையே ஒரு முக்கிய விவாதத்தை மீண்டும் கிளப்பியுள்ளார். பொதுவாக, பங்குச் சந்தை தான் நீண்ட காலத்திற்கு ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்டை விட அதிக லாபம் தரும் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆனால், உண்மையான முதலீட்டு லாபத்தைக் கணக்கிடும்போது, வரி, சந்தை ஏற்ற இறக்கம் (Volatility), மற்றும் முதலீடு செய்த பணத்தின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்கிறார்.
ரிஸ்க்-ஐ கருத்தில் கொள்ளும் வருமானம் (Risk-Adjusted Returns)
பல முதலீட்டாளர்களின் முக்கிய நோக்கம் வளர்ச்சியைப் பெறுவது. ஆனால், வளர்ச்சி என்பது ஏற்ற இறக்கங்களுடன் வரும். பங்குச் சந்தையில் அதிக வருமானம் கிடைக்க வாய்ப்பு இருந்தாலும், முதலீடு செய்த பணத்திற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை. உதாரணமாக, ஒரு வருடத்தில் 12% லாபம் கண்டாலும், அடுத்த வருடமே 20% இழப்பு ஏற்படலாம். மாறாக, ஃபிக்ஸட் டெபாசிட் ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டி விகிதத்தையும், முதலீடு செய்த அசல் தொகை பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையையும் அளிக்கிறது. பணம் இழக்க முடியாத முதலீட்டாளர்களுக்கு, பங்குச் சந்தையின் ரிஸ்க்-ஐ கருத்தில் கொள்ளும்போது கிடைக்கும் வருமானம், ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்டை விட கவர்ச்சிகரமாக இல்லாமல் போகலாம்.
வரியின் யதார்த்த நிலை
இந்த விவாதத்தில் வரி (Taxation) ஒரு மிக முக்கியமான காரணி. ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்டில் இருந்து கிடைக்கும் வட்டி, பொதுவாக ஒருவரின் மொத்த வருமானத்துடன் சேர்க்கப்பட்டு, அவரது வருமான வரி வரம்புக்கு ஏற்ப வரி விதிக்கப்படும். அதிக வரி வரம்பில் இருப்பவர்களுக்கு, இது முதலீட்டின் நிகர வருமானத்தை கணிசமாகக் குறைக்கும். ஆனால், பங்குச் சந்தை முதலீடுகளுக்கு, நீண்ட கால மற்றும் குறுகிய கால மூலதன ஆதாயங்களுக்கு (Capital Gains) வெவ்வேறு விதிகள் உள்ளன. எனவே, ஒரு புத்திசாலி முதலீட்டாளர், வரியைக் கழித்த பிறகு கிடைக்கும் நிகர வருமானத்தைக் கணக்கிட்டு, பங்குச் சந்தை ரிஸ்க்கிற்கு ஏற்ற லாபம் உண்மையில் குறிப்பிடத்தக்கதா என்பதை ஆராய வேண்டும்.
பாதுகாப்பு மற்றும் லிக்விடிட்டி (Safety and Liquidity)
ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்கள், DICGC போன்ற காப்பீட்டுத் திட்டங்களால் ஆதரிக்கப்படும் மூலதனப் பாதுகாப்பை வழங்குகின்றன. இது முதலீட்டாளர்களுக்கு ஒரு உளவியல் மற்றும் நிதிப் பாதுகாப்பை அளிக்கிறது. பங்குச் சந்தையில், உலகப் பொருளாதார மாற்றங்கள், துறை சார்ந்த வீழ்ச்சிகள் அல்லது நிர்வாகத் தவறுகள் காரணமாக 'ப்ளூ-சிப்' நிறுவனங்களின் பங்குகளின் விலைகளிலும் கூட குறிப்பிடத்தக்க வீழ்ச்சிகள் ஏற்படலாம். அவசரத் தேவைகளுக்கு பணம் தேவைப்படும் முதலீட்டாளர்கள், சந்தை வீழ்ச்சியின் போது நஷ்டத்தில் பங்குகளை விற்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு ஆளாகலாம். ஆனால், ஃபிக்ஸட் டெபாசிட் ஒரு நிலையான வெளியேற்றத்தை வழங்குகிறது.
ஏன் அசெட் அலோகேஷன் முக்கியம்?
ஒன்றை மற்றொன்றிற்கு மாற்றாகப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, பல நிதி வல்லுநர்கள் ஒரு ஆரோக்கியமான போர்ட்ஃபோலியோவிற்கு இரண்டுமே தேவை என்று பரிந்துரைக்கின்றனர். பங்குச் சந்தை பொதுவாக நீண்ட கால செல்வத்தை உருவாக்கப் பயன்படுகிறது, அதே நேரத்தில் ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்கள் மற்றும் கடன் பத்திரங்கள் (Debt Instruments) ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் லிக்விடிட்டியை வழங்குகின்றன. சில்லறை முதலீட்டாளர்களுக்கு உள்ள சவால் என்னவென்றால், அவர்களின் ரிஸ்க் எடுக்கும் திறனைத் தீர்மானிப்பது. ஒரு முதலீட்டாளர் தனது போர்ட்ஃபோலியோவில் 5% வீழ்ச்சியைக் கண்டு தூக்கத்தை இழந்தால், ஃபிக்ஸட் டெபாசிட் அளிக்கும் மன அமைதியுடன் ஒப்பிடும்போது, பங்குச் சந்தையின் அதிக வருமானத்திற்கான சாத்தியம் அவருக்கு மதிப்புள்ளதாக இருக்காது.
முதலீட்டாளர்கள் எதைக் கண்காணிக்க வேண்டும்?
சிறந்த முடிவுகளை எடுக்க, முதலீட்டாளர்கள் பணவீக்கம் (Inflation) காலப்போக்கில் எவ்வாறு மாறுகிறது என்பதைக் கண்காணிக்க வேண்டும், ஏனெனில் இது ஃபிக்ஸட் டெபாசிட் வருமானத்தின் உண்மையான மதிப்பைக் குறைக்கும். மேலும், வட்டி வருமானம் மற்றும் மூலதன ஆதாயங்கள் தொடர்பான வரிச் சட்டங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கவனிப்பது அவசியம். இறுதியில், ஒரு தனிநபரின் நிதி இலக்குகள், கால அவகாசம் மற்றும் சந்தை ஏற்ற இறக்கங்களை பீதி அடையாமல் கையாளும் திறன் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து சிறந்த உத்தி அமையும்.
