வங்கதேச வனத்துறை, பருவநிலை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்படும் சுந்தரவனப் பகுதியில் உள்ள புலிகளை சیتாகாங் மலைத்தொடருக்கு மாற்றும் திட்டத்தை பரிசீலித்து வருகிறது. இதன் மூலம் 2035-க்குள் புலிகளின் எண்ணிக்கையை 125-ல் இருந்து 200 ஆக உயர்த்த இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.
என்ன நடந்தது?
வங்கதேச வனத்துறை, தற்போதுள்ள சுந்தரவனக் காடுகளில் இருந்து புலிகளை சیتாகாங் மலைத்தொடருக்கு மாற்றுவது தொடர்பாக ஒரு முக்கிய பாதுகாப்பு திட்டத்தை அறிவித்துள்ளது. இந்த திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கம், நாட்டில் தற்போதுள்ள புலிகளின் எண்ணிக்கையை, அதாவது சுமார் 125 புலிகளை, 2035-க்குள் 160 முதல் 200 வரை உயர்த்துவதாகும். சیتாகாங் மலைத்தொடரில் தற்போது புலிகள் வசிக்கவில்லை என்றாலும், அங்குள்ள சூழல் புலிகள் வாழ்வதற்கு ஏற்றதாக இருப்பதோடு, இந்தியக் காடுகளுடனும் சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக இணைந்திருப்பதால் இது ஒரு சாத்தியமான வாழ்விடமாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
பருவநிலை மாற்றத்தின் தாக்கம்
வங்கதேசம் மற்றும் இந்தியா இடையே பகிர்ந்துகொள்ளப்படும் யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தலமான சுந்தரவனம், தற்போது கடுமையான சுற்றுச்சூழல் சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ளது. கடல் மட்டம் உயர்வு, சுந்தரி மரங்கள் அழிவது போன்ற வாழ்விட சீரழிவுகள், மற்றும் பெருகிவரும் மாசு ஆகியவை இந்தப் பகுதியில் புலிகள் வாழ்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகளை குறைத்து வருகின்றன. இந்த பருவநிலை ஆபத்துக்களை சமாளிக்க, அதிகாரிகள் உயரமான பகுதிகளில் மண் மேடுகளை (killas) அமைப்பது போன்ற பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளனர். புலிகளை வேறு பகுதிக்கு மாற்றுவது, ஒரே வாழ்விடத்தைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்து, பல்வகைப்பட்ட வாழ்விடங்களை உருவாக்கும் ஒரு உத்தியாக பார்க்கப்படுகிறது.
புதிய வாழ்விடத்தின் மதிப்பீடு
சیتாகாங் மலைத்தொடர், புலிகளுக்கான சரணாலயமாக மாற்றப்படுமா என்பது குறித்து ஆய்வுகள் நடந்து வருகின்றன. இப்பகுதியில் சுமார் 100 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவுள்ள உயர்தர காடுகள், ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட மண்டலமாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. இங்கு தற்போது புலிகள் இல்லை என்றாலும், சிறுத்தைகள், மேகமூட்ட சிறுத்தைகள் (clouded leopards) மற்றும் சம்பார் மான்கள் போன்ற பிற வனவிலங்குகள் வசிப்பதாக சுற்றுச்சூழல் பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. அண்டை நாடுகளின் காடுகளுக்கு அருகாமையில் இருப்பதால், வனவிலங்குகள் இடம்பெயர்வதற்கும், ஒரு வாழ்விடப் பாதையை உருவாக்குவதற்கும் வாய்ப்புகள் உள்ளன. இது அறிவியல் பூர்வமான பாதுகாப்பு திட்டமிடலுக்கு மிக முக்கியமானது.
அபாயங்களும், செயல்படுத்தும் சவால்களும்
வனவிலங்குகளை ஓரிடத்தில் இருந்து மற்றோர் இடத்திற்கு மாற்றும் இதுபோன்ற திட்டங்களின் நம்பகத்தன்மை குறித்து பாதுகாப்பு நிபுணர்கள் எச்சரிக்கை தெரிவித்துள்ளனர். உலகளாவிய தரவுகளின்படி, இதுபோன்ற இடமாற்றத் திட்டங்கள் பெரும்பாலும் அதிக தோல்வி விகிதங்களையும், பெரும் செலவுகளையும் கொண்டுள்ளன. புலிகளை புதிய சூழலுக்கு மாற்றுவது, மனித-வனவிலங்கு மோதல்கள், மற்றும் புதிய இடத்தில் அவை உயிர்வாழ்வதற்கான சிரமங்கள் போன்ற சிக்கலான அபாயங்களை உள்ளடக்கியது என்று நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். மேலும், சில பாதுகாப்பு ஆர்வலர்கள், தற்போதுள்ள வாழ்விடங்களைப் பாதுகாப்பதிலும், அண்டை காடுகளில் இருந்து இயற்கையாக அவை மீண்டும் குடியேறுவதற்கும் முன்னுரிமை அளிப்பது ஒரு சிறந்த உத்தி என்று வாதிடுகின்றனர். கானைன் டிஸ்டம்பர் போன்ற நோய்கள் புலிகளின் எண்ணிக்கையை பாதிக்கும் உடல்நலக் கவலைகளும் உள்ளன.
பிராந்திய கொள்கைக்கான இதன் தாக்கம்
பிராந்திய கொள்கை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிர்வாகத்தை கண்காணிப்பவர்களுக்கு, இந்த நடவடிக்கை பல்லுயிர் பெருக்கத்திற்கு நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டமிடலில் அதிகரித்து வரும் முக்கியத்துவத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. தெற்காசிய அரசாங்கங்கள் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையே சமநிலை காண அழுத்தம் கொடுப்பதால், பெரிய அளவிலான பாதுகாப்பு திட்டங்கள் பெரும்பாலும் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகள், எல்லை தாண்டிய ஒத்துழைப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடுகளை பாதிக்கின்றன. இதுபோன்ற திட்டங்களின் வெற்றி அல்லது தோல்வி, எதிர்காலத்தில் அரசாங்கங்கள் எவ்வாறு பாதுகாக்கப்பட்ட மண்டலங்களையும் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்களையும் நிர்வகிக்கின்றன என்பதற்கு முன்மாதிரியாக அமையும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
தொடர்புடைய தரப்பினரும், பார்வையாளர்களும் அறிவியல் சாத்தியக்கூறு ஆய்வுகளின் முன்னேற்றத்தைக் கண்காணிக்கலாம். இது திட்டத்தின் நம்பகத்தன்மையை தீர்மானிக்கும். இந்திய விஞ்ஞானிகளுடன் இணைந்து மேற்கொள்ளப்படும் ஆராய்ச்சி, பாதுகாப்பு உள்கட்டமைப்புக்கான அரசு பட்ஜெட் ஒதுக்கீடுகள், மற்றும் சیتாகாங் மலைத்தொடரின் நிலை குறித்த மேலதிக ஒழுங்குமுறை அறிவிப்புகள் ஆகியவை கண்காணிக்க வேண்டிய முக்கிய புதுப்பிப்புகளாகும். மனித-வனவிலங்கு மோதல்களின் அபாயங்களை வனத்துறை சமாளிக்கும் திறனும், வாழ்விடத்தின் ஸ்திரத்தன்மையை நிரூபிக்கும் திறனும் திட்டத்தின் நீண்ட கால செயலாக்கத்திற்கு முக்கியமானதாக இருக்கும்.