2030-க்குள் உலகின் முக்கிய arbitration மையமாக இந்தியா மாற இலக்கு வைத்துள்ளது. ஆனால், தற்போதைய நிலவரப்படி பல நிறுவனங்கள் வெளிநாட்டு மையங்களையே நாடுகின்றன. முதலீட்டாளர்களுக்கு இது முக்கியம், ஏனெனில் விரைவான மற்றும் நம்பகமான ஒப்பந்த அமலாக்கம் வணிகச் செலவுகளைக் குறைக்கவும், லாபத்தைப் பாதுகாக்கவும், வணிகத்தை எளிதாக்கவும் முக்கியமானது.
என்ன நடந்தது?
இந்தியா 2030-க்குள் உலகின் முதல் ஐந்து சர்வதேச arbitration மையங்களில் ஒன்றாக மாற இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. Arbitration என்பது நிறுவனங்கள் வழக்கமான நீதிமன்றங்களுக்கு வெளியே வணிக தகராறுகளைத் தீர்க்கும் ஒரு செயல்முறையாகும், இது நேரத்தையும் பணத்தையும் மிச்சப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், சமீபத்திய தரவுகள் நாட்டின் தற்போதைய நிலை இந்த இலக்கிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருப்பதைக் காட்டுகின்றன. ஆய்வுகளின்படி, உலகளாவிய நிறுவனங்களில் வெறும் 2% மட்டுமே இந்தியாவை arbitration-க்கான இடமாகத் தேர்ந்தெடுக்கின்றன. இதற்கு மாறாக, பல இந்திய நிறுவனங்கள் சிங்கப்பூர் சர்வதேச Arbitration மையம் (SIAC) போன்ற நிறுவப்பட்ட சர்வதேச மையங்களில் தங்கள் தகராறுகளைத் தீர்க்கின்றன. சமீபத்திய காலத்தில், SIAC-ல் நடந்த 886 வழக்குகளில் 178 வழக்குகளில் இந்திய தரப்பினர் ஈடுபட்டிருந்தனர். இது உள்நாட்டு வணிகங்கள் தங்கள் தகராறுகளைத் தீர்க்க வெளிநாட்டு நிறுவனங்களையே அதிகம் நம்பியிருப்பதைக் காட்டுகிறது.
முதலீட்டாளர்களுக்கு இது ஏன் முக்கியம்?
முதலீட்டாளர்களுக்கு, ஒரு நாட்டின் தகராறு தீர்க்கும் அமைப்பின் தரம் என்பது "வணிகம் செய்யும் எளிமை" (ease of doing business) என்பதன் முக்கிய தூணாகும். ஒரு நிறுவனம் ஒப்பந்தத்தில் நுழையும்போது, ஒரு சிக்கல் ஏற்பட்டால், தகராறு விரைவாகவும் நியாயமாகவும் தீர்க்கப்படும் என்ற நம்பிக்கை அதற்குத் தேவை. உள்ளூர் arbitration அமைப்பு மெதுவாகவோ அல்லது கணிக்க முடியாததாகவோ இருப்பதாகக் கருதப்பட்டால், அது வணிகங்களுக்குப் பல அபாயங்களை உருவாக்குகிறது.
முதலாவதாக, மூலதனம் முடங்கிப் போகும் அபாயம் உள்ளது. சட்ட அமைப்பில் ஒரு தகராறு பல ஆண்டுகள் நீடித்தால், நிறுவனங்களால் தங்கள் பணத்தை மீட்டெடுக்கவோ அல்லது திட்டங்களை திறமையாக முடிக்கவோ முடியாது. இந்த திறமையின்மை நிறுவனத்தின் பணப்புழக்கத்தையும், அதன் லாபத்தையும் பாதிக்கலாம். இரண்டாவதாக, இது தேவையற்ற சட்டச் செலவுகளை அதிகரிக்கிறது. வெளிநாட்டு arbitration இடங்களைத் தேர்வு செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ள நிறுவனங்கள் பெரும்பாலும் அதிக செலவுகளை எதிர்கொள்கின்றன, ஏனெனில் அவை சர்வதேச சட்டக் குழுக்கள் மற்றும் பயணச் செலவுகளைச் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இது லாப வரம்புகளில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும்.
ஒரு செயல்பாட்டு சூழலின் தேவை
லண்டன், சிங்கப்பூர், பாரிஸ் போன்ற உலகளாவிய arbitration மையங்கள் வெற்றிகரமாக இருப்பதற்குக் காரணம், அவை ஒரு முழுமையான தொகுப்பை வழங்குகின்றன: அனுபவம் வாய்ந்த நீதிபதிகள், சிறப்பு வணிக நீதிமன்றங்கள் மற்றும் நீதிமன்ற உத்தரவுகள் தாமதமின்றி செயல்படுத்தப்படும் அமைப்பு. முதலீட்டாளர்கள் இந்த மையங்களை மதிக்கிறார்கள், ஏனெனில் அவை உறுதியை வழங்குகின்றன.
இந்தியா இந்த வெற்றியைப் பிரதிபலிக்க முயற்சிக்கிறது, ஆனால் இந்த விஷயத்தில் மாநாடுகளை நடத்துவதைத் தாண்டி முன்னேறுவதே சவால். தற்போது, குஜராத் சர்வதேச நிதி நகரமான (GIFT City) போன்ற சிறப்பு நிதி மையங்களை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. இந்த மையங்கள் சர்வதேச மையங்களின் செயல்திறனைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் ஒரு வலுவான சட்ட கட்டமைப்பை வழங்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த மண்டலங்களின் வெற்றி, உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச தரப்பினரை தகராறு தீர்விற்காக தங்கள் வசதிகளைப் பயன்படுத்த கவர்ந்திழுக்கும் திறனைப் பொறுத்தது.
அமைப்பில் உள்ள சவால்கள்
நிபுணர்களிடமிருந்து வரும் முக்கிய விமர்சனங்களில் ஒன்று, இந்தியாவில் arbitration பற்றிய உரையாடல் சட்ட வட்டங்களுக்குள் மட்டுமே hạn chế உள்ளது. ஒரு arbitration சூழல் உண்மையில் செயல்பட, அது பெருநிறுவனத் தலைவர்கள், பொது ஆலோசகர்கள் மற்றும் ஒப்பந்தங்களுடன் தினசரி பணியாற்றும் உள் சட்டக் குழுக்களை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். தற்போது, ஒப்பந்தங்களில் உள்ள arbitration ஷரத்துக்கள் பெரும்பாலும் சம்பிரதாயமாகவே கருதப்படுகின்றன, நிறுவனத்தின் இடர் மேலாண்மை உத்தியின் முக்கிய பகுதியாக அல்ல. இது மோசமாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒப்பந்தங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது, அவை ஒரு தகராறு ஏற்படும்போது பெரிய தாமதங்களை ஏற்படுத்தும். மற்றொரு கட்டமைப்புச் சிக்கல், நீதிமன்றத்தில் arbitration விருதுகளை சவால் செய்யும் செயல்முறையாகும். ஒரு முடிவை சவால் செய்வதற்கான செயல்முறை மிக நீண்டதாகவோ அல்லது சிக்கலானதாகவோ இருந்தால், அது arbitration-ன் நோக்கத்தையே தோற்கடிக்கும், இது வழக்கமான வழக்குகளுக்கு வேகமான மாற்றாகக் கருதப்படுகிறது.
முதலீட்டாளர்கள் எதைக் கண்காணிக்க வேண்டும்?
முதலீட்டாளர்கள் இந்தியா திட்டமிடலில் இருந்து செயல்படுத்துதலுக்கு எவ்வாறு திறம்பட மாறுகிறது என்பதைக் கண்காணிக்கலாம். arbitration சவால்களுக்கான நெறிப்படுத்தப்பட்ட நீதிமன்ற செயல்முறைகள், அதாவது விரைவான இறுதித் தீர்ப்பை உறுதிசெய்யும் வகையில் உயர் நீதிமன்றங்களில் நேரடி மேல்முறையீடுகள் போன்ற நகர்வுகள் உள்ளதா என்பது முக்கிய குறிகாட்டிகளாகும். GIFT City-யை வணிக ஒப்பந்தங்களுக்கான இடமாகப் பயன்படுத்துவது அதிகரிப்பதும் மற்றொரு முக்கியமான கண்காணிப்பு அம்சமாகும். மும்பை அல்லது GIFT City போன்ற இந்திய நகரங்களை தங்களுக்கு விருப்பமான arbitration இடமாக பெயரிடும் ஒப்பந்தங்களை அதிக பெருநிறுவனங்கள் எழுதத் தொடங்கினால், அந்தச் சூழல் மிகவும் முதிர்ச்சியடைந்ததாகவும் நம்பகமானதாகவும் மாறி வருகிறது என்பதற்கான அறிகுறியாக இருக்கும்.
