இந்திய உச்ச நீதிமன்றம், 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' விவகாரத்தில் புதிய விவாதத்தை தொடங்கியுள்ளது. ஒரு நிறுவனம் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடவில்லை என்றாலும், அதன் கார்ப்பரேட் தொடர்பு காரணமாக வழக்கில் இழுக்கப்படும் இந்த விதி, இனி ஒப்பந்த விதிகளை மீறுமா என்பது குறித்து நீதிமன்றம் ஆராய்கிறது.
என்ன நடந்தது?
இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் தற்போது, 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' (Group of Companies) என்ற விவகாரத்தை ஆழமாக ஆராய்ந்து வருகிறது. இந்த சட்ட விதிப்படி, ஒரு நிறுவனம் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் நேரடியாக கையெழுத்திடவில்லை என்றாலும்கூட, அது அதே கார்ப்பரேட் குழுமத்தின் கீழ் வரும் மற்றொரு நிறுவனத்துடன் தொடர்புடையதாக இருந்தால், அந்த நிறுவனத்தையும் மத்தியஸ்த (Arbitration) நடவடிக்கைகளில் இழுக்க முடியும்.
ஆனால், இப்போது நீதிமன்றம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது: ஒப்பந்தத்தில் சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர், வெளிநபர்கள் அல்லது குழும நிறுவனங்கள் இதில் தலையிடக்கூடாது என தெளிவாக விதிகளை (Clauses) குறிப்பிட்டிருந்தால், இந்த 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' விதியை பயன்படுத்த முடியுமா? இதைத்தான் நீதிமன்றம் தற்போது ஆய்வு செய்கிறது.
கட்சி சுயாட்சியுடன் (Party Autonomy) முரண்பாடு?
இந்த விவாதத்தின் மையமாக இருப்பது 'கட்சி சுயாட்சி' என்ற கொள்கையாகும். அதாவது, ஒப்பந்தத்தில் ஈடுபடும் தரப்பினர் தங்களுக்குள் என்ன விதிகளை வேண்டுமானாலும் வைத்துக்கொள்ளும் சுதந்திரம் உண்டு. 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' விதி, ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடாத நிறுவனங்களையும் இணைத்து, அதில் ஈடுபட்ட அனைத்து தரப்பினரின் உண்மையான நோக்கத்தை கண்டறிய உதவுகிறது.
ஆனால், ஒரு நிறுவனம் தனது ஒப்பந்தத்தில் 'வேறு எந்த மூன்றாம் தரப்பினரும் இந்த ஒப்பந்தத்தால் கட்டுப்பட மாட்டார்கள் அல்லது இதில் இருந்து எந்த நன்மையையும் பெற முடியாது' என தெளிவாக எழுதிவிட்டால், இந்த விதியை பயன்படுத்தி வேறு நிறுவனத்தை இழுப்பது, அந்த ஒப்பந்தத்தின் உண்மையான நோக்கத்தை மீறுவதாகும் என சட்ட வல்லுநர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
ஒப்பந்த விதிகள் என்ன சொல்கின்றன?
இந்த விவாதத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் மூன்று பொதுவான ஒப்பந்த விதிகள் உள்ளன:
- 'முழு ஒப்பந்த விதி' (Entire Agreement Clause): எழுதப்பட்ட ஒப்பந்தம் மட்டுமே இறுதியானது, வேறு எந்த பேச்சுவார்த்தைகளோ அல்லது புரிதல்களோ இதில் செல்லாது என இது கூறுகிறது.
- 'மூன்றாம் தரப்பு நன்மை இல்லை விதி' (No Third-Party Benefit Clause): ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டவர்களுக்கு மட்டுமே சட்ட உரிமைகளும் கடமைகளும் உண்டு என இது தெளிவாக வரையறுக்கிறது.
- 'வாய்மொழி மாற்றம் இல்லை விதி' (No Oral Modification Clause): ஒப்பந்தத்தில் ஏதேனும் மாற்றம் செய்ய வேண்டுமென்றால், அது கண்டிப்பாக எழுத்துப்பூர்வமாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த விதிகள் இருக்கும்போது, 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' விதியை பயன்படுத்தி மற்ற நிறுவனங்களை மத்தியஸ்த வழக்கில் இழுக்க முடியாது என சட்ட அறிஞர்களும், கடந்தகால நீதிமன்ற தீர்ப்புகளும் கூறுகின்றன.
கடந்தகால தீர்ப்புகளும் சவால்களும்
கடந்தகாலங்களில் பல தீர்ப்புகள் இந்த குறிப்பிட்ட விதிகளின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியுள்ளன. உதாரணமாக, 'ஜோஷி டெக்னாலஜீஸ் இன்டர்நேஷனல் இன்க். எதிர் யூனியன் ஆஃப் இந்தியா' போன்ற வழக்குகளில், எழுதப்பட்ட ஒப்பந்தமே அனைத்து விதிகளையும் கொண்ட இறுதியான ஆவணம் என நீதிமன்றங்கள் கூறியுள்ளன.
அதேபோல், 'SEPCO எலக்ட்ரிக் பவர் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் கார்ப்பரேஷன்' வழக்கு போன்ற நிகழ்வுகளில், 'வாய்மொழி மாற்றம் இல்லை' விதிகளின் அமலாக்கத்தை இந்திய மற்றும் சர்வதேச நீதிமன்றங்கள் அதிகரித்து வருகின்றன. இவை, பரந்த விளக்கங்களை விட, ஒப்பந்தத்தின் துல்லியமான வார்த்தைகளுக்கு நீதிமன்றங்கள் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பதைக் காட்டுகிறது.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியது என்ன?
நிறுவனங்களுக்கும் முதலீட்டாளர்களுக்கும், உச்ச நீதிமன்றத்திடமிருந்து வரவிருக்கும் தெளிவு மிக முக்கியமானது. ஒருவேளை, ஒப்பந்தத்தில் உள்ள விதிகள் 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' விதியை மீறிச் செல்லும் என நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தால், நிறுவனங்கள் ஒப்பந்தங்களை உருவாக்கும்போது பெரும் நிச்சயத்தன்மையை பெறும். இது துணை நிறுவனங்கள் எதிர்பாராத மத்தியஸ்த வழக்குகளில் சிக்கும் அபாயத்தைக் குறைக்கும்.
மாறாக, 'குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ்' விதி தனது பரந்த அதிகாரத்தை தக்கவைத்துக் கொண்டால், நிறுவனங்கள் தங்கள் குழும நிறுவனங்களுக்கு இடையிலான தொடர்புகள் மற்றும் ஒரு நிறுவனத்தின் வழக்குகள் மற்றொன்றை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும் என்பதில் மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.