இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு முக்கிய தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளது. கொடூரமான குற்றங்களுக்கு வழங்கப்படும் ஆயுள் தண்டனை என்பது குற்றவாளி இயற்கை மரணம் அடையும் வரை தொடரும் என்றும், இதில் முன்னதாக விடுதலை (remission) கோர முடியாது என்றும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. சில சிறப்பு வழக்குகளில் மட்டுமே அரசுக்கு இந்த அதிகாரம் உள்ளது.
ஆயுள் தண்டனை - உச்ச நீதிமன்றத்தின் இறுதி விளக்கம்
இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தில், கொடூரமான குற்றங்களுக்காக வழங்கப்படும் ஆயுள் தண்டனை, குற்றவாளி இயற்கை எய்தும் வரை நீடிக்கும் என்பதை இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் இன்று உறுதி செய்துள்ளது. இது தொடர்பாக ஆயுள் தண்டனை கைதிகளால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மனுக்களை நீதிபதிகள் சஞ்சய் போல் மற்றும் அகஸ்டின் ஜார்ஜ் மசிஹ் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு தள்ளுபடி செய்தது.
சட்ட வரையறை உறுதிப்படுத்தல்
இந்த தீர்ப்பு, 2016 ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட 'யூனியன் ஆஃப் இந்தியா vs. வி. ஸ்ரீஹரன்' வழக்கில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகளின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. ஏற்கனவே தீர்க்கப்பட்ட இந்த சட்டப் பிரச்சனையை மீண்டும் எழுப்புவது, நீதித்துறையின் செயல்முறையை தவறாக பயன்படுத்துவதாகும் என நீதிமன்றம் கருத்து தெரிவித்துள்ளது. மரண தண்டனை வழங்கப்படாத கொடூரமான குற்றங்களுக்கு, இயற்கை மரணம் வரை தண்டனை வழங்குவது சட்டப்படி சரியானது என நீதிமன்றம் மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளது.
விடுதலையில் நிபந்தனைகள்
முன்னதாக விடுதலை பெறுவது (early release) தொடர்பான முக்கிய விதியை நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. விசாரணை நீதிமன்றம், தனது தீர்ப்பில், ஆயுள் தண்டனையை 'மீட்பு (remission) இன்றி' அனுபவிக்க வேண்டும் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்தால், அந்த கைதி முன்னதாக விடுதலை கோர எந்த உரிமையும் இல்லை. அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், ஆயுள் முழுவதும் தண்டனையை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்.
எனினும், நீதிமன்றம் ஒரு வேறுபாட்டையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. குற்றவாளிக்கு வழங்கப்பட்ட தண்டனை ஆணையில், மீட்பு அல்லது முன்னதாக விடுதலைக்கு தடை விதிக்கப்படவில்லை என்றால், தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 432 இன் கீழ், மாநில அரசுக்கு சிறைத் தண்டனைக் குறைப்பு அல்லது மீட்பு குறித்து பரிசீலிக்கும் அதிகாரம் தொடர்ந்து உள்ளது. இது தவிர, குடியரசுத் தலைவர் (சரத்து 72) மற்றும் ஆளுநரின் (சரத்து 161) அரசியலமைப்பு அதிகாரங்களின் கீழ், மன்னிப்பு அல்லது தண்டனைக் குறைப்பு வழங்கும் அதிகாரங்களுக்கு இந்த தீர்ப்பு எந்த தடையும் விதிக்கவில்லை.
இந்த தீர்ப்பு, குற்றவியல் நீதி அமைப்பில் நீதித்துறை மற்றும் நிர்வாக அதிகாரிகளின் எல்லைகளை மேலும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. எதிர்காலத்தில் கொடூரமான குற்றங்களுக்கான தண்டனைகளை நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு நிர்ணயிக்கின்றன என்பதில் இது முக்கிய பங்கு வகிக்கும்.