இந்தியாவில் புதிய பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS) சட்டத்தின் பிரிவு 226, பொது ஊழியர்களைக் கட்டாயப்படுத்தும் நோக்கில் நடத்தப்படும் உண்ணாவிரதங்களை குற்றமாக்குகிறது. இந்த சட்டம் ஓராண்டு சிறைத்தண்டனை அல்லது அபராதம் விதிக்க வழிவகுக்கிறது. இது அரசு தலையீட்டிற்கும், எதிர்ப்பதற்கான உரிமைக்கும் இடையே சட்ட மோதலை உருவாக்குகிறது.
போராடும் உரிமைக்கு ஒரு புதிய சட்டம்
இந்தியாவில் பொதுமக்களின் போராட்டங்கள் தொடர்பான சட்டங்களில் ஒரு புதிய மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. பாரதிய நியாய சன்ஹிதா (BNS) சட்டத்தின் பிரிவு 226, ஒரு பொது ஊழியரை குறிப்பிட்ட வேலையை செய்யவோ அல்லது செய்யாமல் இருக்கவோ வற்புறுத்தும் நோக்கில் நடத்தப்படும் உண்ணாவிரதங்களை குற்றமாக்குகிறது. இந்த சட்டத்தின் கீழ், குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் ஓராண்டு வரை சிறைத்தண்டனை அல்லது அபராதம் விதிக்கப்படலாம்.
சட்ட பின்னணி மற்றும் நீதிமன்ற தீர்ப்புகள்
இந்த புதிய சட்டம், முந்தைய சட்ட விளக்கங்களில் இருந்து ஒரு பெரிய மாற்றமாகும். இதற்கு முன்பு, இந்திய நீதிமன்றங்கள் அமைதியான போராட்டங்களுக்கு பாதுகாப்பு அளித்து வந்தன. உதாரணமாக, 2012ல், பாபா ராம்dev மேற்கொண்ட உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை உச்ச நீதிமன்றம் அரசியலமைப்பு ரீதியாக பாதுகாக்கப்பட்ட ஒன்றாகக் கருதியது. மேலும், 2017ல் கொண்டுவரப்பட்ட மனநல சுகாதாரச் சட்டம், தற்கொலைக்கு முயற்சிப்பவர்களுக்கு தண்டனையை விட மருத்துவ உதவியை வழங்குவதற்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது. ஆனால், BNS சட்டத்தின் பிரிவு 226, அரசியல் நோக்கம் கொண்ட செயல்களுக்கு ஒரு தனி விதிவிலக்கை உருவாக்குகிறது. இது முன்பு சட்டப்பூர்வமாக கருதப்பட்ட போராட்டங்களின் எல்லையை சுருக்கக்கூடும்.
சமீபத்திய நிகழ்வுகள் மற்றும் சட்ட ஆய்வு
உண்ணாவிரதங்கள் தொடர்பான அரசின் அதிகாரப் பயன்பாடு சமீபத்தில் செயற்பாட்டாளர் சோனம் வாங்சுக் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதன் மூலம் வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. அந்த செயற்பாட்டாளர் மீது எந்த முதல் தகவல் அறிக்கையும் (FIR) பதிவு செய்யப்படவில்லை என்றாலும், அவரது உடல்நிலை குறித்த கவலைகள் காரணமாக டெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் ஆதரவுடன் அவர் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். மூத்த வழக்கறிஞர்கள் கோபால் சங்கரநாராயணன் மற்றும் சஞ்சோய் கோஷ் போன்றோர் இந்த வழக்கின் தாக்கங்களை ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். FIR பதிவு செய்யப்படாதது, இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் அரசு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான நடைமுறை குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது. இது, குடிமக்களின் உயிர் மற்றும் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கும் அரசின் கடமைக்கும், தனிநபரின் அமைதியான எதிர்ப்பிற்கான உரிமைக்கும் இடையிலான தொடர்ச்சியான சட்டப் பதற்றத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் சட்ட ஆய்வாளர்கள், இந்த பிரிவு எதிர்காலத்தில் நீதிமன்ற தீர்ப்புகளிலும் நிர்வாக நடவடிக்கைகளிலும் எவ்வாறு விளக்கப்படும் என்பதைக் கண்காணித்து வருகின்றனர். கீழ் நீதிமன்றங்கள், உடல்நலம் சார்ந்த தலையீடுகளுக்கும், பொது ஆர்ப்பாட்டங்கள் அல்லது உண்ணாவிரதங்கள் தொடர்பான பிரிவு 226-ன் அமலாக்கத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை எவ்வாறு கையாளும் என்பதே இனிவரும் முக்கிய கவனமாக இருக்கும்.
