தனிநபர் உத்தரவாதங்கள் (Personal Guarantees) மற்றும் அறிவிப்புகள்
'Ujwal Gupta vs Union Bank of India' வழக்கில், ஒரு தனிநபர் உத்தரவாதத்தை (Personal Guarantee) செயல்படுத்துவதற்கு, SARFAESI சட்டத்தின் கீழ் வரும் அறிவிப்பே போதுமானது என NCLAT தெரிவித்துள்ளது. உத்தரவாததாரர் ஒரு இயக்குநராகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், கடனைத் திரும்பக் கேட்கும் அறிவிப்பின் சாராம்சம் முக்கியமானது. இதிலுள்ள நடைமுறை சிக்கல்களால், உத்தரவாததாரர் தப்பிக்க முடியாது.
கடன் வழங்குவோரின் மோசடி (Debt Inflation) மற்றும் நடத்தை
'Chemical Suppliers India Private Limited vs Kanodia Technoplast Limited' வழக்கில், சில கடன் வழங்குவோர் (Operational Creditors) திவால்நிலை (Insolvency) அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு, புதிய இன்வாய்ஸ்களைச் சேர்த்து, கடனை செயற்கையாக அதிகரிக்க முயன்றனர். இதை NCLAT கடுமையாக கண்டித்துள்ளது. கடன் வழங்க தயாராக உள்ள undisputed கடன்களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், IBC சட்டத்தின் நோக்கத்தை இது பாதிக்கிறது என்றும் தீர்ப்பாயம் கூறியுள்ளது.
கடன் வழங்குவோர் குழுவின் (CoC) அதிகாரங்கள்
'Anuj Goyal vs Atul Kumar Kinra' வழக்கில், ஒரு வீட்டு உரிமையாளர் (Homebuyer) தனது சிறிய வாக்குப் பங்கை வைத்து, கடன் வழங்குவோர் குழு (CoC) எடுத்த தீர்மானம் நிறைவேற்றும் அதிகாரியை (Resolution Professional) மாற்றும் முடிவை எதிர்த்தார். ஆனால், CoC-யின் பெரும்பான்மை முடிவே இறுதியானது என்பதை NCLAT உறுதி செய்துள்ளது. இது CoC-யின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளது.
CIRP-யின் நோக்கம் மற்றும் சொத்துப் பிரிப்பு
'Gagan Tandon vs IL & FS Financial Services Limited' வழக்கில், கார்ப்பரேட் இன்சால்வென்சி ரிசல்யூஷன் ப்ராசஸ் (CIRP) என்பது, நிதி வசதிகளைப் பெற்ற திட்டங்களுக்குள் மட்டுமே சுருக்கப்பட வேண்டும் என்று NCLAT வலியுறுத்தியுள்ளது. சம்பந்தமில்லாத சொத்துக்களை இதில் சேர்ப்பதைத் தவிர்த்து, ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட தீர்வை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
குத்தகை ஒப்பந்தங்கள் (Lease Agreements) மீதான அதிகார வரம்பு
'Fivebro Water Services Private Limited vs Doshion Private Limited' வழக்கில், ஒரு குத்தகை ஒப்பந்தத்தின் (Lease) செல்லுபடியாகும் தன்மை மற்றும் அதில் ஏற்படும் மீறல்களை ஆராய, பிரிவு 60(5)-ன் கீழ் தீர்ப்பாயத்திற்கு (Adjudicating Authority) அதிகாரம் உள்ளது என தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. சொத்துக்களை லிக்விடேஷனில் (Liquidation) இருந்து பாதுகாக்க குத்தகைகளைப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்க இது உதவும். மேலும், திவால்நிலை அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு (post-moratorium) நிர்வாகத்தால் செய்யப்படும் குத்தகை புதுப்பித்தல்கள், சொத்துக்களை மறைக்கும் நோக்கில் இருந்தால் கண்டிக்கத்தக்கது.
வருங்கால வைப்பு நிதி (Provident Fund) பங்களிப்புகளை லிக்விடேஷன் சொத்திலிருந்து விலக்குதல்
'Regional Provident Fund Commissioner-II vs Harshavardhan Cotton and Synthetic Mills Private Limited' வழக்கில், வருங்கால வைப்பு நிதி (PF) பங்களிப்புகள், அதற்கான வட்டி மற்றும் அபராதங்கள் ஆகியவை மூன்றாம் தரப்பு சொத்துக்களாக (Third-party assets) கருதப்பட வேண்டும். இவை லிக்விடேஷன் சொத்துக்களிலிருந்து விலக்கப்பட வேண்டும். இவை ஊழியர்களுக்காக அறக்கட்டளையாக (Trust) வைக்கப்பட்டுள்ளதால், நிதி கடனாளிகளுக்கு (Financial Creditors) மேலான முன்னுரிமை (Priority) பெறும். இது சொத்து விநியோகத்தில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.
இடைக்கால நிதி (Interim Finance) கட்டுப்பாடுகள்
'Religare Finvest Limited vs Resolve Support Services Private Limited' வழக்கில், இடைக்கால நிதிக்கு CoC-யின் ஒப்புதல் அவசியம் என்பதை NCLAT வலியுறுத்தியுள்ளது. நெருங்கிய தரப்பினரிடமிருந்து (Related parties) முழு வெளிப்படுத்தல் இன்றி நிதியைத் திரட்டுவது, குறிப்பாக தொழில்முறை கட்டணங்களுக்குப் பயன்படுத்தினால், அது கடமை மீறலாகும். இதுபோன்ற செலவுகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.
திவால்நிலை சொத்து மேலாண்மை (Bankruptcy Estate Management)
'Subhash Chandra Mishra vs Sunil Kumar' வழக்கில், திவால்நிலை உத்தரவு (Bankruptcy order) பிறப்பிக்கப்பட்டவுடன், வங்கி கணக்குகளின் இருப்பு (bank account balances) திவால்நிலை அறங்காவலருக்கு (bankruptcy trustee) சொந்தமாகிவிடும். அடிப்படை வீட்டுத் தேவைகளுக்கான ஒதுக்கீடு, பண இருப்புக்களை (monetary balances) உள்ளடக்காது. அறக்கட்டளையாக (Trust) வைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் தொகைகளுக்கு, முறையான ஆதாரங்கள் தேவை.
ஒட்டுமொத்தமாக, இந்த தீர்ப்புகள் IBC சட்ட நடைமுறைகளை மேலும் செம்மைப்படுத்தி, இந்தியாவில் உள்ள கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் நிதி நெருக்கடிகளைத் தீர்ப்பதில் நியாயமான, வெளிப்படையான மற்றும் திறமையான செயல்முறைகளை உறுதிசெய்ய NCLAT-யின் தொடர்ச்சியான முயற்சிகளை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.