ITAT-ன் அதிரடி உத்தரவு: தானியங்கி வருமான வரி விதிப்புக்கு கேள்வி!
பெங்களூர் பெஞ்ச், வரித்துறை அதிகாரிகள் ஒருதலைப்பட்சமாக (ex-parte) வரி விதிக்கும் முறையில் ஒரு முக்கிய தடையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, அதிக பணப் புழக்கம் கொண்ட தொழில்களில், வங்கி கணக்கில் வரும் டெபாசிட் மற்றும் அதிலிருந்து எடுக்கப்படும் வித்ட்ராவல் இரண்டையும் வருமானமாகக் கருதி வரி விதிப்பதை ITAT எதிர்த்துள்ளது. சையத் கௌஸ் பீர் (Syed Ghouse Peer) என்பவர் வழக்கில், வரித்துறை அதிகாரி, எந்தவொரு விளக்கமும் கேட்காமல், வாடிக்கையாளர் வராத நிலையில், வெறும் ₹44.64 லட்சம் டெபாசிட் மற்றும் ₹2.96 கோடி வித்ட்ராவல், மொத்தம் ₹3.53 கோடி என்பதை செக்ஷன் 69A-ன் கீழ் விளக்கப்படாத வருமானமாகக் கணக்கிட்டுள்ளார். இதை 'மெக்கானிக்கல் கால்குலேஷன்' என்று ITAT கூறியுள்ளது. இந்த முறை, ஒரே பணத்திற்கு பலமுறை வரி விதிக்க வழிவகுக்கும், இது பணப் புழக்கம் அதிகம் உள்ள தொழில்களுக்கு பெரிய சிக்கலை ஏற்படுத்தும்.
பணப் புழக்கத்திற்கும், வரி விதிக்க வேண்டிய வருமானத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு
வரி விதிப்பு என்பது உண்மையான வருமானத்தின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும் என ITAT வலியுறுத்தியுள்ளது. பணப் புழக்கம் அதிகமாக உள்ள தொழில்களில், வங்கி டெபாசிட் என்பது பெரும்பாலும் விற்பனை, கடன் அல்லது பிற முதலீடுகளின் பணமாக இருக்கலாம். அதேபோல், வித்ட்ராவல்கள் என்பது சரக்கு வாங்குவதற்கோ, தொழில் செலவுகளுக்கோ அல்லது கடனை திருப்பி செலுத்துவதற்கோ பயன்படுத்தப்படலாம். இரண்டையும் தனித்தனி வருமானமாக கருதுவது, தொழிலின் யதார்த்தமான செயல்பாடுகளை புறக்கணிப்பதாகும். இது பல சிறு மற்றும் நடுத்தர வணிகங்களுக்கு சாதகமான தீர்ப்பாகும்.
டிஜிட்டல் வரி விதிப்பும், நிஜ பணப் புழக்கமும்
இந்த தீர்ப்பு, நவீன டிஜிட்டல் வரி விதிப்பு முறைகளுக்கும், நிஜ உலகில் பணப் புழக்கம் அதிகம் உள்ள பொருளாதாரத்திற்கும் இடையே உள்ள சவால்களை எடுத்துக்காட்டுகிறது. வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட காய்கறி வியாபாரி, மின்னஞ்சல் அறிவிப்புகள் மற்றும் ஆன்லைன் நடவடிக்கைகள் குறித்து அறியாமல் இருந்ததால், அவருக்கு வருமான வரி நோட்டீஸ்களுக்கு பதிலளிக்க முடியவில்லை. டிஜிட்டல் அறிவு இல்லாததே இதற்குக் காரணம்.
பணப் புழக்கம் உள்ள தொழில்கள் மீதான கடுமையான வரி விதிப்பின் ஆபத்துகள்
வரித்துறை, சில நிபந்தனைகளின் கீழ் ஒருதலைப்பட்சமாக வரி விதிக்க அனுமதி இருந்தாலும், பணப் புழக்கம் அதிகமாக உள்ள தொழில்களில் இதை கடுமையாகப் பயன்படுத்துவது ஆபத்தானது. சரியான ஆய்வுகள் இல்லாமல், செக்ஷன் 69A-ஐ தவறாகப் பயன்படுத்துவது, சிறு வணிகர்களை பாதிக்கும். மேலும், இது வரித்துறைக்கும், வரி செலுத்துவோருக்கும் இடையிலான நம்பிக்கையை பாதிக்கும். டிஜிட்டல் வரி விதிப்பு முறைகள், பணப் புழக்கத்தின் அடிப்படையை கவனிக்கத் தவறினால், அது சில சமயங்களில் மிகையான வரி விதிப்புக்கு வழிவகுக்கும்.
இந்த தீர்ப்பின் முக்கியத்துவம்
வரி செலுத்துவோர் பதிலளிக்காமல் போனாலும், வரி அதிகாரிகள் முறையான காரணங்களுடனும், ஆதாரங்களுடனும் வரி விதிப்பை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று ITAT தெளிவாகக் கூறியுள்ளது. செக்ஷன் 69A-ன் கீழ் வரி விதிப்புக்கு, பணம் ஏன் விளக்கப்படவில்லை என்பதற்கான வலுவான ஆதாரம் தேவை, வெறும் டெபாசிட் மற்றும் வித்ட்ராவல் தொகைகளை கூட்டுவது மட்டும் போதாது. பணப் புழக்கம் அதிகம் உள்ள துறைகளில் செயல்படும் வணிகங்களுக்கு இந்த தீர்ப்பு ஒரு ஆறுதலாகும். இருப்பினும், அதிகாரிகளின் நோட்டீஸ்களை புறக்கணிப்பது சிக்கல்களை ஏற்படுத்தும் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.