தடயவியல் சாட்சியங்களின் முக்கியத்துவம் அதிகரிப்பு
சமீபத்தில் மதராஸ் ஹைகோர்ட் வழங்கிய இந்த தீர்ப்பு, இந்திய நீதிமன்றங்கள் சாட்சியங்களின் வாக்குமூலங்களை விட அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை காட்டுகிறது. DNA பகுப்பாய்வு மூலம் நிரூபிக்கப்பட்ட உயிரியல் தொடர்பை முதன்மையாக கொண்டு, பாதிக்கப்பட்டவரும் குடும்பத்தினரும் சமூக அழுத்தம் காரணமாகவோ அல்லது மிரட்டல்கள் காரணமாகவோ தங்கள் சாட்சியங்களை மாற்றிக் கொண்டாலும், குற்றவியல் நீதி செயல்முறையை வலுப்படுத்தும் விதமாக இந்த தீர்ப்பு அமைந்துள்ளது. தடயவியல் ஆதாரங்களின் நம்பகத்தன்மை கேள்விக்குள்ளாக்கப்படாத நிலையில், சாட்சியங்களின் நேரடி ஆதரவு இல்லாவிட்டாலும், குற்றத்தை நிரூபிக்க அரசு தரப்புக்கு இது போதுமானது என நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
சட்ட தாக்கத்தை ஆராய்தல்
இந்த தீர்ப்பு, POCSO வழக்குகளில் முக்கிய சாட்சிகள் பிறழ் சாட்சியமாக மாறி, வழக்குகளை பலவீனப்படுத்தும் நடைமுறை சிக்கல்களை தீர்ப்பதாக சட்ட வல்லுநர்கள் கூறுகின்றனர். தடய அறிவியல் ஆய்வக (Forensic Science Laboratory) அறிக்கைகளை நம்பி, நீதிபதிகள் என். ஆனந்த் வெங்கடேஷ் மற்றும் கே.கே. ராமகிருஷ்ணன் ஆகியோர், மாதிரி சேகரிப்பு மற்றும்custody ஆவணங்கள் முறையாக பராமரிக்கப்பட்டாலே, விடுதலையை தடுக்க முடியும் என்பதை வலியுறுத்தியுள்ளனர். இது, நீதிமன்ற விசாரணைகளில் தனிப்பட்ட நினைவுகளை விட, புறநிலை ஆதாரங்களுக்கு (objective biomarkers) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் சர்வதேச போக்குகளுடன் ஒத்துப்போகிறது.
தடயவியல் சாட்சியங்களின் அபாயங்கள்: நியாயமான விசாரணைக்கு என்ன பாதிப்பு?
இந்த தீர்ப்பு அரசு தரப்புக்கு சாதகமாக இருந்தாலும், நீண்ட கால அடிப்படையில் குற்றவியல் வழக்குகளில் அதிகார சமநிலையில் சில அபாயங்களையும் ஏற்படுத்துகிறது. தடயவியல் அறிவியலை மட்டுமே அதிகமாக நம்பியிருந்தால், சுயாதீன சரிபார்ப்பு இல்லையென்றால், அது 'தொழில்நுட்ப' அடிப்படையிலான தண்டனைகளுக்கு வழிவகுக்கும் என்று வாதிடப்படுகிறது. நீதிமன்றங்கள் சாட்சியங்களின் முக்கியத்துவத்தை குறைத்தால், மாதிரி கையாளுதலில் பிழைகள் அல்லது மாசுபடுதல் காரணமாக தவறான தண்டனைகள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. மேலும், சாட்சிகள் விசாரணை விவரங்களை வழங்க மறுக்கும்போது, தொடர்ச்சியான குற்றங்களுக்கான தண்டனையை முழுமையாக அளிக்க முடியாத ஒரு வரம்பை இது உருவாக்குகிறது.
எதிர்கால ஆதாரத் தரநிலைகள் குறித்த பார்வை
குற்றவாளிக்கு 20 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்த நீதிமன்றத்தின் இந்த நடவடிக்கை, DNA சாட்சியத்தின் ஆதாரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அதே சமயம் நேரடி சாட்சியம் இல்லாத குறைகளை சமன் செய்யும் ஒரு முயற்சியாக தெரிகிறது. தடயவியல் தொழில்நுட்பம் மேலும் எளிதாக கிடைக்கப்பெறும்போது, எதிர்கால வழக்குகளில் சாட்சியங்களின் நம்பகத்தன்மையை விவாதிப்பதை விட, தடயவியல் முறைகளை சவால் செய்வதிலேயே அதிக கவனம் செலுத்தப்படும். இது சட்டப் பயிற்சியாளர்களுக்கு ஒரு தெளிவான சமிக்ஞையை அளிக்கிறது: முக்கிய பாலியல் துன்புறுத்தல் வழக்குகளில், சாட்சிகள் கூண்டுக்கும் ஆய்வகத்திற்கும் இடையிலான போர் களமாக மாறி வருகிறது.
