Whalesbook
கட்டாய இடஒதுக்கீட்டை நோக்கி நீதித்துறை
இந்திய தலைமை நீதிபதி (CJI) சூர்யா காந்த், சட்டத்துறையில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிக்க அதிரடி நடவடிக்கைகளை அறிவித்துள்ளார். வெறும் கொள்கை அறிவிப்புகளுக்கு பதிலாக, இது நிறுவன ரீதியான மாற்றங்களுக்கு வழிவகுக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, அரசு சட்ட ஆலோசகர்கள் (Government Counsel) மற்றும் சட்ட அதிகாரிகள் (Law Officers) நியமனங்களில் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. இதன் மூலம், பெண் வழக்கறிஞர்களுக்கு ஒரு நிலையான நிதி மற்றும் தொழில்முறை அடித்தளத்தை உருவாக்க நீதித்துறை முயல்கிறது. சட்டப் படிப்பை முடிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தாலும், அவர்கள் தொடர்ந்து பணியில் நீடிப்பதில் உள்ள சிக்கல்களை சரிசெய்ய இந்த நடவடிக்கை உதவும். இந்தப் புதிய கட்டமைப்பு, பெண்களை மூத்த வழக்கறிஞர் பதவிகளில் ஓரங்கட்டும் பிரச்சனைகளை களையவும், சட்டத்துறையின் பன்முகத்தன்மையை அதிகரிக்கவும் உதவும்.
நீதித்துறையின் வெற்றியை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு
தனியார் சட்டத்துறையில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை விட, நீதித்துறை தனது சொந்த பணியிடங்களில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிப்பதில் வெற்றி கண்டுள்ளது. சில பகுதிகளில், மாவட்ட நீதிபதிகளாக பெண்களின் விகிதம் கிட்டத்தட்ட 48% ஆக உள்ளது. இந்த மாதிரியை சட்டத்துறையில் செயல்படுத்துவதே அடுத்தகட்ட நடவடிக்கையாகும். பணியின் நடுவில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆதரவின்மை, அவர்களின் தொழில் வாழ்க்கைப் பாதையை பாதித்துள்ளது. பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா மாநிலங்களில், குறுகிய காலத்தில் பெண் நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கை இரட்டிப்பானதை ஒரு பாடமாக எடுத்துக்கொண்டு, இந்த சீர்திருத்தங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. இதன் மூலம், நீண்ட காலமாக சீர்திருத்தங்களை எதிர்த்து வரும் பார் கவுன்சில்கள் மீது அழுத்தம் கொடுக்க உச்சநீதிமன்றம் முயல்கிறது.
நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளும், செயல்பாட்டுச் சிக்கல்களும்
பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு சீர்திருத்தங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, சட்டத்துறையில் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளின் (Case Pendency) பிரச்சனை ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது. இந்தியாவில் வணிக ரீதியான தகராறுகள் தீர்க்கப்படாமல் தாமதமாவதே, வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்ப்பதில் பெரும் தடையாக இருப்பதாக பலரும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். உச்சநீதிமன்றத்தில் நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையை 38 ஆக உயர்த்தும் நடவடிக்கைகள் ஒருபுறம் நடந்து வரும் நிலையில், நடைமுறைச் சீர்திருத்தங்கள் மூலம் வழக்குகளை திறம்பட கையாள்வதில் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. வழக்குகளை குழுக்களாகப் பிரித்து, சமரசத்தை (Mediation) ஊக்குவிப்பதன் மூலம் நீதிமன்றங்களின் பணிச்சுமையைக் குறைக்க முடியும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், இந்த நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள் மட்டுமே, நீதித்துறை உள்கட்டமைப்பில் உள்ள பற்றாக்குறையை சரிசெய்யாது என விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.
அமலாக்கத்தில் உள்ள கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள்
பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு என்பது ஒரு முற்போக்கான நடவடிக்கை என்றாலும், அதை செயல்படுத்துவதில் பல தடைகள் உள்ளன. பல்வேறு பார் அசோசியேஷன்கள் தன்னாட்சி பெற்றவை என்பதால், மத்திய அரசின் உத்தரவுகள் சில சமயங்களில் உள்ளூர் சட்ட அமைப்புகளால் புறக்கணிக்கப்படலாம். மேலும், தகுதியின் அடிப்படையில் ஆதரவு வழிமுறைகள் இல்லாமல் வெறும் இடஒதுக்கீட்டை மட்டும் செயல்படுத்துவது, உண்மையான ஒருங்கிணைப்புக்கு பதிலாக பெயரளவிலான சேர்க்கைக்கு (Tokenism) வழிவகுக்கும் அபாயம் உள்ளது. தனியார் சட்டத்துறையில் கட்டாய இடஒதுக்கீடு தொடர்பான இந்த நடவடிக்கை, நீதிமன்றத்திற்கும் வழக்கறிஞர் சமூகத்திற்கும் இடையே ஒரு நீண்ட சட்டப் போராட்டத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதே முக்கிய ஆபத்தாக உள்ளது.