Whalesbook
ஏற்றுமதி வாய்ப்புகள் பிரகாசம்!
இந்தியாவின் ஏற்றுமதித் துறைக்கு ஒரு மிகப்பெரிய வாய்ப்பு காத்திருக்கிறது. மத்திய அமைச்சர் பியூஷ் கோயல், 38 வளர்ந்த நாடுகளுடன் இந்தியா செய்துள்ள ஃப்ரீ டிரேட் அக்ரிமென்ட்களை (FTAs) திறம்படப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுமாறு வணிக நிறுவனங்களைக் கேட்டுக்கொண்டுள்ளார். இந்த ஒப்பந்தங்கள் உலகளாவிய வர்த்தகத்தில் ஏறக்குறைய மூன்றில் இரண்டு பங்கை அணுகுவதற்கு வழிவகுக்கின்றன. இந்த வாய்ப்பை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள, இந்தியத் தயாரிப்புகள் மற்றும் சேவைகளின் தரம் மிக முக்கியம். இதன் மூலம் சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் (MSMEs), விவசாயிகள், மற்றும் கைவினைஞர்கள் சர்வதேச சந்தையில் சிறப்பாகப் போட்டியிட முடியும்.
உலக சந்தையை வெல்ல தரம் ஒன்றே வழி!
தற்போது இந்தியா 8 FTAக்களை 37 வளர்ந்த நாடுகளுடன் கொண்டுள்ளது. மேலும் சில பேச்சுவார்த்தைகளும் நடந்து வருகின்றன. இவை இந்திய ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு சுங்க வரிகள் குறைப்பு அல்லது பூஜ்ய வரி விதிப்பு போன்ற சலுகைகளை வழங்குகின்றன. இந்த ஒப்பந்தங்கள் ஏற்றுமதியை கணிசமாக அதிகரிக்க, இந்திய நிறுவனங்கள் சர்வதேச தர நிர்ணயங்களுக்கு (Quality Standards) உட்பட்டே செயல்பட வேண்டும். ஆய்வுகளின்படி, இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் ஸ்திரத்தன்மையுடன் இருந்தாலும், 63% MSMEக்களுக்கு உலகளாவிய விதிமுறைகளுக்குத் தேவையான ISO போன்ற சான்றிதழ்கள் இல்லை. இந்த தர இடைவெளி ஒரு பெரிய தடையாக உள்ளது. ஏனெனில், வளர்ந்த சந்தைகளில் கடுமையான விதிகள் உள்ளன. சிறிய விலகல்கள்கூட தயாரிப்புகளை நிராகரிக்கச் செய்யும். உலகளாவிய வர்த்தகச் சவால்கள் மற்றும் அமெரிக்காவின் சாத்தியமான வரி அதிகரிப்புகளுக்கு மத்தியில், இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் விலையை மட்டும் சார்ந்து இல்லாமல், தரத்திலும் போட்டியிட வேண்டும். ஆஸ்திரேலியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE), EFTA நாடுகளுடனான சமீபத்திய FTAக்கள், இந்தியாவை உலகளாவிய சப்ளை சங்கிலியில் ஒருங்கிணைக்க முயல்கின்றன. ஆனால் அவற்றை திறம்படப் பயன்படுத்துவது ஒரு தொடர்ச்சியான சவால்தான்.
சவால்களும் வளர்ச்சி புள்ளிவிவரங்களும்
இந்தியாவின் ஏற்றுமதி செயல்பாடு ஒரு கலவையான பார்வையை அளிக்கிறது. ஏப்ரல்-ஜனவரி 2025-26 நிதியாண்டில், பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் ஏற்றுமதி சுமார் $714.73 பில்லியன் ஆக இருந்தது. இது 5.26% வளர்ச்சியாகும். இருப்பினும், இந்த வளர்ச்சி தொடர்ச்சியான சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. உலக வர்த்தக அமைப்பின் (WTO) படி, புவிசார் அரசியல் அபாயங்கள் மற்றும் எரிசக்தி விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் காரணமாக 2026 இல் உலகளாவிய பொருட்கள் வர்த்தக வளர்ச்சி 1.9% ஆக குறையும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. சீன, பாகிஸ்தான் போன்ற போட்டியாளர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள் பெரும்பாலும் 15-20% செலவுப் பாதகத்தை எதிர்கொள்கின்றனர். இதற்கு அதிக மூலப்பொருள் வரிகள், திறனற்ற லாஜிஸ்டிக்ஸ், நவீன உற்பத்தித் தொழில்நுட்பங்களுக்கான குறைந்த அணுகல் ஆகியவை காரணங்களாகக் கூறப்படுகின்றன. மேலும், இந்தியாவில் உள்ள MSMEக்களில் சுமார் 10% மட்டுமே தற்போது ஏற்றுமதி செய்கின்றன. இது மற்ற பொருளாதாரங்களில் உள்ள 40% உடன் ஒப்பிடும்போது மிகவும் குறைவு. குறைந்த சந்தை விழிப்புணர்வு மற்றும் வாடிக்கையாளர் தொடர்புகள் இல்லாதது இந்த வரையறுக்கப்பட்ட ஏற்றுமதி பங்கேற்புக்குக் காரணம். 2028 ஆம் ஆண்டிற்குள் $1 டிரில்லியன் ஏற்றுமதியை அடைய, இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறை, அளவை அடிப்படையாகக் கொண்ட வளர்ச்சியிலிருந்து தொழில்நுட்பம் சார்ந்த போட்டி மற்றும் கூடுதல் மதிப்புக்கு மாற வேண்டும். உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) போன்ற திட்டங்கள் எலக்ட்ரானிக்ஸ் மற்றும் மருந்துகள் போன்ற துறைகளில் உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதியை அதிகரிக்கின்றன. ஆனால் சர்வதேச தரங்களை பூர்த்தி செய்வது மிக முக்கியம்.
வணிகங்களுக்கான முக்கிய தடைகள்
FTAக்களின் சாத்தியக்கூறுகள் இருந்தபோதிலும், குறிப்பிடத்தக்க கட்டமைப்புச் சவால்கள் உள்ளன. பெரும்பாலான இந்திய வணிகங்கள், குறிப்பாக MSMEக்கள், வளர்ந்த சந்தைகளின் தரமான, பாதுகாப்பு மற்றும் இணக்க விதிமுறைகளை பூர்த்தி செய்யத் தயாராக உள்ளதா என்பது ஒரு முக்கிய கவலையாக உள்ளது. பல சிறு வணிகங்கள் சிக்கலான ஆவணங்கள், நிதிக்கான குறைந்த அணுகல் மற்றும் மோசமான உள்கட்டமைப்பு ஆகியவற்றால் சிரமப்படுகின்றன. இது அதிக லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுகளுக்கும் தாமதங்களுக்கும் வழிவகுக்கிறது. இந்திய ஏற்றுமதியாளர்கள், கணிசமான அரசு மானியங்களைப் பெறும் போட்டியாளர்களுடன் ஒப்பிடும்போது போட்டித்தன்மையற்ற நிலையில் உள்ளனர். மேலும், இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் சுமார் 100 மாவட்டங்களில் மட்டுமே குவிந்துள்ளன. இது பிராந்தியங்களில் பரவலான, உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி தேவை என்பதைக் காட்டுகிறது. ZED சான்றிதழ் போன்ற அரசு தர மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் இருந்தாலும், ஐரோப்பிய யூனியன் (EU) போன்ற தொகுப்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது ISO 9001 போன்ற தரநிலைகளைக் கொண்ட இந்திய நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. FTAக்கள் ஏற்றுமதியை அதிகரிப்பதில் மிதமான முடிவுகளைக் காட்டுவதாகவும், அவற்றின் பயன்பாடு குறைவாக இருப்பதாகவும் ஆய்வுகள் கேள்வி எழுப்புகின்றன. இதன் மூலம், ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திடுவது மட்டும் போதாது, அவற்றிலிருந்து பயனடையத் தேவையான திறனை வளர்த்துக் கொள்வதும் அவசியம் என்பது தெரிகிறது.
வளர்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கான தொலைநோக்குப் பார்வை
FTAக்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதற்கான முயற்சி, Viksit Bharat 2047 என்ற தேசிய தொலைநோக்கு பார்வையுடன் நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது $30-$40 டிரில்லியன் GDP ஐ அடைய இலக்கு வைத்துள்ளது. இந்த இலக்கை அடைய தொடர்ச்சியான உயர் வளர்ச்சி தேவை. இதில் ஏற்றுமதிகள் முக்கிய உந்து சக்தியாகக் கருதப்படுகின்றன. உலகளாவிய போட்டித்தன்மையை அதிகரிக்க, இந்தியாவின் இளைஞர்களுக்குத் திறன்கள், கல்வி மற்றும் மொழிப் பயிற்சி ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை அமைச்சர் கோயல் வலியுறுத்தினார். இது நீடித்த பொருளாதார செழிப்புக்கான பெண்கள் தலைமையிலான வளர்ச்சிக் கனவுக்கு ஆதரவளிக்கிறது. மேலும், பெருநிறுவன சமூகப் பொறுப்பு (CSR) செலவின தேவைகளை விட அதிகமாகச் செய்த நிறுவனங்களையும் அவர் பாராட்டினார். இதை ஒரு கடமையாகக் கருதாமல், எதிர்கால சந்தைகள் மற்றும் திறமைகளில் ஒரு முதலீடாகப் பார்ப்பதாகவும் கூறினார். ஒரு நிறுவனத்தின் 5% லாப ஒதுக்கீடு, சட்டத் தேவைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு குறிப்பிடத்தக்க படியாகக் குறிப்பிடப்பட்டது. தெளிவான முடிவுகளைத் தரும் CSR முயற்சிகளை இது ஊக்குவிக்கிறது. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வர்த்தகம் மூலமாகவும், சமூக முன்னேற்றத்திற்குப் பொறுப்பான வணிக நடைமுறைகள் மூலமாகவும் கவனம் செலுத்தும் இந்த ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை, தேசிய மேம்பாட்டிற்கான ஒரு விரிவான உத்தியைப் பிரதிபலிக்கிறது.