இந்தியாவின் நிதி நவீனமயமாக்கலுக்கு பெரும் தடை: ஆக்சுவரியல் நிபுணர்கள் பற்றாக்குறை!

ஆக்சுவரியல் பற்றாக்குறையின் பிடியில் இந்திய காப்பீட்டுத் துறை

இந்திய காப்பீட்டுத் துறை, தகுதிவாய்ந்த ஆக்சுவரியல் நிபுணர்களின் கடுமையான பற்றாக்குறையை எதிர்கொண்டுள்ளது. இந்திய இன்சூரன்ஸ் ஒழுங்குமுறை மற்றும் மேம்பாட்டு ஆணையமான (IRDAI) தலைவர் அஜய் சேத் இதை ஒரு 'திறன் இடைவெளி' (Capacity Gap) என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அமெரிக்காவில் ஒரு மில்லியன் மக்கள் தொகைக்கு 40க்கும் மேற்பட்ட ஆக்சுவரியல் நிபுணர்கள் இருக்கும் நிலையில், இந்தியாவிலோ இந்த எண்ணிக்கை 1க்கு கீழ்தான் உள்ளது. இங்கிலாந்தில் இது 250க்கும் மேல். மேலும், இந்திய ஆக்சுவரியல் இன்ஸ்டிடியூட்டின் (Institute of Actuaries of India) உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையும் குறைந்து வருவதாக தெரிகிறது. 2011ல் சுமார் 12,000 ஆக இருந்த இந்த எண்ணிக்கை, 2025ல் சுமார் 9,700 ஆக குறையக்கூடும் என்று கூறப்படுகிறது.

நவீனமயமாக்கலுக்கு அச்சுறுத்தல்

இந்த ஆக்சுவரியல் பற்றாக்குறை, இந்தியா ஒரு பெரிய ஒழுங்குமுறை சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ளும் நேரத்தில் வந்துள்ளது. நாடு, ரிஸ்க்-பேஸ்டு கேப்பிட்டல் (RBC) விதிமுறைகளையும், சர்வதேச நிதி அறிக்கை தரநிலைகள் (IFRS), குறிப்பாக Ind AS 117-ஐயும் பின்பற்ற முயல்கிறது. இந்த மாற்றங்கள் சிக்கலானவை மற்றும் அதிக முதலீடு தேவைப்படுபவை. உலகளவில் IFRS 17-ஐ செயல்படுத்துவதற்கு சுமார் $20 பில்லியன் செலவாகும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவின் Ind AS 117 ஆகஸ்ட் 2024ல் வெளியிடப்பட்டது, மேலும் காப்பீட்டு நிறுவனங்களுக்கு கூடுதல் கால அவகாசம் அளிக்கும் வகையில், அதன் அமலாக்க காலக்கெடு 2025ல் இருந்து 2027 ஆக நீட்டிக்கப்பட்டுள்ளது. RBC விதிமுறைகள், நிறுவனங்களின் மூலதனத் தேவைகளை அதன் அபாயங்களுக்கு ஏற்ப தீர்மானிக்கின்றன, இது 1990களிலிருந்தே உலக சந்தைகளில் பின்பற்றப்படும் ஒரு முறையாகும். போதுமான ஆக்சுவரியல் நிபுணத்துவம் இல்லாமல், இந்த அதிநவீன ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகளை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்துவதும், நிர்வகிப்பதும் கடுமையாக பாதிக்கப்படும், இதனால் தாமதங்கள் மற்றும் ஸ்திரத்தன்மை குறைவதற்கான அபாயங்கள் ஏற்படலாம்.

துறைசார் அழுத்தங்கள் அதிகரிப்பு

ஒழுங்குமுறை தேவைகளுக்கு அப்பால், இந்திய காப்பீட்டு சந்தை, கணிசமான உள் மற்றும் வெளிப்புற அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது. இந்திய காப்பீட்டு சந்தை 2030 ஆம் ஆண்டு வரை ஆண்டுக்கு 6.9% முதல் **11%**க்கும் மேல் பிரீமியம் வளர்ச்சி அடையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2034க்குள் இந்த சந்தை 867.89 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பை எட்டும் என ஆய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர். இருப்பினும், குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் குறைந்த காப்பீட்டு ஊடுருவல் விகிதங்கள் (penetration rates), அதிக விநியோக செலவுகள் போன்ற சவால்கள் தொடர்கின்றன. இது ஒரு 'குறைந்த ஊடுருவல், அதிக செலவு' என்ற சமநிலையை உருவாக்குகிறது. மேலும், காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கம், இயற்கை பேரழிவுகள், சைபர் ரிஸ்க்குகள் ஆகியவற்றால் இத்துறை பெருகிய முறையில் பாதிக்கப்படுகிறது. மருத்துவ செலவுகள் அதிகரிப்பு, உடல்நலக் காப்பீட்டின் (health insurance) அணுகல்தன்மையை பாதிக்கிறது. ஆயுள் காப்பீடு, அபாயப் பாதுகாப்பை விட பெரும்பாலும் சேமிப்புக் கருவியாகவே பார்க்கப்படுகிறது, இது அதன் பங்கை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது.

எதிர்காலப் பார்வை: திறமையே முக்கியம்

இந்தியாவின் ஆக்சுவரியல் பற்றாக்குறை ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முறைமை பாதிப்பாக (systemic vulnerability) கருதப்படுகிறது. இந்த நிபுணர்களின் பற்றாக்குறை, RBC மற்றும் IFRS 17 போன்ற உலகளாவிய தரநிலைகளின் சிக்கல்களை சமாளிப்பதற்கும், திறம்பட நிர்வகிப்பதற்கும் நாட்டின் திறனை நேரடியாக தடுக்கிறது. இதனால், முக்கிய நிதி நவீனமயமாக்கல் முயற்சிகள் தாமதமாகலாம். இந்த திறமைக் குறைபாடு, குறிப்பாக காலநிலை சார்ந்த அபாயங்கள் மற்றும் அதிகரித்து வரும் சுகாதார செலவுகள் போன்றவற்றை எதிர்கொள்ளும்போது, துறையை எதிர்பாராத அபாயங்களுக்கு ஆளாக்குகிறது. போதுமான ஆக்சுவரியல் மேற்பார்வை இல்லாததால், ஒழுங்குமுறை இணக்கமின்மை, நிதி அறிக்கையிடலில் தாமதங்கள், மற்றும் பெருகிவரும் அபாயங்களை துல்லியமாக மதிப்பிடுவதற்கும் நிர்வகிப்பதற்கும் திறன் குறைதல் போன்றவை ஏற்படலாம். மேலும், RBC-க்கு மாறும் போது, நிதி ரீதியாக வலுவான மற்றும் பலவீனமான நிறுவனங்களுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடுகள் வெளிப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சிறிய நிறுவனங்கள் கூடுதல் நிதியை திரட்டவோ அல்லது ஒருங்கிணைக்கவோ வேண்டியிருக்கும்.

இந்திய காப்பீட்டுத் துறை, சாதகமான மக்கள்தொகை மற்றும் பொருளாதார அடிப்படைகளால் கணிசமான வளர்ச்சியை நோக்கிச் செல்கிறது. 2047க்குள் 'அனைவருக்கும் காப்பீடு' (Insurance for All) என்ற IRDAI-யின் பார்வை, உலகளாவிய கவர்ச்சிகரமான காப்பீட்டு சந்தையை நோக்கிய லட்சியத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்த லட்சிய இலக்குகளை அடைவது, ஆக்சுவரியல் திறமைப் பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்வதில் உள்ளார்ந்ததாக உள்ளது. சிறப்புப் பணியாளர்களை உருவாக்குவது என்பது எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது மட்டுமல்லாமல், பெருகிய முறையில் சிக்கலான அபாய சூழலை வழிநடத்துவதற்கும், இந்தியாவின் பரந்த பொருளாதார வளர்ச்சியை ஆதரிப்பதற்கும் தேவையான பகுப்பாய்வுத் துல்லியம் மற்றும் எதிர்கால-நோக்கு நிபுணத்துவத்தை உறுதி செய்வதாகும். திறன் மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்தி, நிலையான முயற்சி இல்லாமல், துறையின் வளர்ச்சி ஆற்றல் அதன் மனித மூலதன வரம்புகளால் கட்டுப்படுத்தப்படலாம்.