தென்னிந்தியாவின் ஸ்டீல் உற்பத்தி திறன் **2030**-க்குள் **61.3 மில்லியன் டன்னாக (MnT)** அதிகரிக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த இலக்கான **300 மில்லியன் டன்** உற்பத்தியில் இது முக்கிய பங்கு வகிக்கும் என்றாலும், அதிக ஆற்றல் செலவு மற்றும் இறக்குமதி போட்டி போன்றவை சவாலாக உள்ளன.
இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த ஸ்டீல் உற்பத்தி இலக்கான 300 மில்லியன் டன் என்ற இலக்கை அடைய, தென்னிந்தியாவின் பங்கு மிக முக்கியமானது. தற்போது பிராந்தியத்தில் உள்ள 46 மில்லியன் டன் திறனை, இந்த தசாப்தத்தின் இறுதிக்குள் 61.3 மில்லியன் டன்னாக உயர்த்தும் பணிகள் தீவிரமாக நடைபெற்று வருகின்றன.
பிராந்தியத்தின் பலம்
தென்னிந்தியாவில் உள்ள முக்கியத் துறைமுகங்களுக்கான அணுகல் (12-ல் 6 துறைமுகங்கள்) ஸ்டீல் நிறுவனங்களுக்கு மிகப்பெரிய லாஜிஸ்டிக்ஸ் சாதகத்தை அளிக்கிறது. இது செலவுகளைக் குறைத்து, சர்வதேச சந்தையில் போட்டித்தன்மையை அதிகரிக்க உதவுகிறது. மேலும், National Mineral Development Corporation (NMDC) போன்ற நிறுவனங்களின் மூலம் தடையற்ற மூலப்பொருள் விநியோகம் கிடைப்பது உற்பத்தி அளவை அதிகரிக்க பெரிதும் துணைபுரிகிறது.
எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவால்கள்
வளர்ச்சி பாதையில் இருந்தாலும், சில கட்டமைப்பு அழுத்தங்கள் லாப வரம்பை (Profit Margin) பாதிக்கின்றன:
- ஆற்றல் செலவு: மின்சாரம் மற்றும் எரிபொருள் விலையேற்றம் நிறுவனங்களின் லாபத்தை பாதிக்கிறது.
- இறக்குமதி போட்டி: வெளிநாடுகளில் இருந்து வரும் மலிவான ஸ்டீல் இறக்குமதிகள் உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறியுள்ளன.
- தேவை-விநியோக இடைவெளி: உற்பத்திக்கும் நுகர்வுக்கும் இடையே உள்ள ஏற்றத்தாழ்வு விலையில் கடும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தலாம்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
இந்தத் துறையில் முதலீடு செய்பவர்கள் நிறுவனங்களின் Debt அளவையும், லாப வரம்புகளைத் தக்கவைக்கும் திறனையும் உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும். Federation of Telangana Chambers of Commerce and Industry சுட்டிக்காட்டியது போல, அரசின் புதிய ஸ்டீல் கொள்கை, கார்பன் குறைப்பு (Decarbonization) மற்றும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் ஆகியவை நிறுவனங்களின் எதிர்கால லாபத்திற்கு மிக முக்கிய காரணியாக இருக்கும்.